Şu An Endişelenecek Bir Şey Yok !


| 22 Kasım 2008 | 0 yorum | 3641 gosterim
endiselenecekbirseyyok2_k

Son günlerde “kriz” sözcüğü herkesin dillerinde tekrarlanmakta.  Olan’lara, yaşananlara bakıldığında aslında her şekilde birbirimizle ne kadar da içiçe olduğumuzu  ve  deneyimlerimizin ne kadar birbiriyle çakıştığını ve  birbirimizi etkilediğini açıkça gözlemlemekteyiz.

Dış dünyada olanlar, insanların  benzer deneyimleri,  hepimizi zihinlerimizde olanlarla ilgili bir sonuca götürmekte ve zihnimiz;  başkalarının deneyimlerinden yaşananlarla kendi yaşayacaklarımızı özdeşleştirdiğinde , çıkan sonuçların kendi hayatımıza nasıl yansıyacağı korkuları ve endişeleriyle   dolmaktadır.

Zihnimizde ekilen “kriz “ sözcüğüne yüklenen  anlamlar “felaket, çaresizlik, muhtaç olmak, yetersiz olmak, var olamamak ”..  Maalesef tüm medya kuruluşları bu kelimenin zihinlerimize yer etmesi için adeta yarıştalar.  Her kriz kelimesinin tekrarı ;  zihinlerimize “korku “ ekmekte ve bu sözcüğü her  duyuşumuzda yada her görüşümüzde korku içimizde giderek büyümektedir.

İçimizde her gün gelişen olumsuz  olaylar nedeniyle büyüyen korkular bizlerinde olumsuz olaylar yaşamamıza neden olmaktadır. Çünkü korktuklarımız başımıza  gelir. Böylece  hepimiz korku döngüsünün içine farkında olmadan , tüm dünyanın yaşadığı krizi kabullenmişçesine girmekteyiz.

Hatta bu durumu öylesine kabullenirizki yaşamımızda hiç endişelecek bir şey yokken ve her şey yolundayken bile sahip olduklarımızı kaybetme korkusu yaşamaya başlarız. Ya kriz beni de etkilerse ? , ya işimi kaybedersem ?, ya parasız kalırsam ?  vs sorular, sahip olduklarımızı kaybedeceğimiz endişesi  zihnimizi kaplamaya başlar.
Henüz yaşanmamış ve sadece zihnin bir üretimi olan bu kuruntuların zihinde çözümü sözkonusu olmadığı için insan kendini çaresiz , yetersiz ve kısıtlanmış hisseder.  Eğer döngülerimizin içinden çıkamazsak düşüncelerimizin yarattığı deneyimleri yaşamamız kaçınılmaz olur.

Peki bizleri içine çeken bu döngüden çıkmamız mümkünmüdür ?? . .
Evet bu mümkündür !

İlk yapacağımız şey bu döngüden çıkmayı  arzu etmektir. Arzu tezahürün başlangıç adımıdır.

İkinci olarak bu döngüyü nasıl oluşturduğumuz farkındalığına varmaktır. Bunun için zihnimizin ürettikleri ile o anda yaşadıklarımızın mukayesesini yapmamız gerekir. Bu mukayeseyi yaparken içimizde ürettiğimiz duygunun gerçekte var olup olmadığını farketmemiz ilk adımdır. Bazen gerçekten o duygunun deneyimleri içinde olabiliriz. O zaman  sorun’amı yoksa çözüm’e mi odaklandığımızı açığa çıkarmamız önemlidir. Eğer çözüme odaklanmışsak eylem var demektir ve her sorun  çözümüde kendi içinde barındırdığı için sonuç yine beklentilerimizle tamamlanır.
Ancak eğer soruna odaklanmışsak o zaman farketmemiz gereken sorunun dışımızda değilde içimizde olduğu gerçeğidir.  Bu durumda hemen kendimize sorulacak soru şudur .-    

-    Su an endişelenecek bir şey varmı  ?
-    Bu sorunu çözebilmek için hangi eylem planına ihtiyacım var ?
-    Bu sorunu çözebilmek için yeteri kadar yeterlimiyim ?

Son soruya verdiğiniz cevap hayır ise yaşadığınız sorunun yaşamınızda başınıza geliş nedeni sizin kendinizi yetersiz hissettiğiniz bu durumda farkındalık yaşayarak kendinizi geliştirme ihtiyacınızdan kaynaklanmaktadır.  Dolayısıyla soruna odaklanmaktansa kendi içinize dönerek içinizdeki hissettiğiniz yetersizliğinizle yüzleşmeniz gerekir. 

“Kriz” kelimesi aslında bizim görmezden geldiğimiz bir sürü fırsatı tekrardan yakalamamıza imkan  sağlayan bir oluşum olarak görmemizde fayda vardır. “Kriz” bir şeylerin yolunda gitmediği sinyallerini vermektedir. Bu durumda krizin sonuçlarının içimizde yarattığı korkulara odaklanmak yerine yolunda gitmeyen şeylerin neler olduğu farkındalığına varmak ve elimizden gelenin en iyisini yaparak kendi sorumluluğumuzu almamız önemlidir.

Bu sayede yaşadıklarımızın sorumluluğunu alabilirsek dünyamızı düzeltmenin başlangıç adımınıda atmış oluruz.

Olayları korku ile izlemek  yerine sevgi ve işbirliği ile ilişkilerimizi güçlendirmemiz gerekmektedir. Bu bizi,  kendimizi diğer insanlardan ayrı olmadığımız gerçeği ile karşı karşıya getirecektir ki bu sayede kendi sorumluluğumuzla kendimiz  için yaptığımız bir şeyin aslında diğer insanlar içinde bir şey anlamına geldiğinin farkında olmamız demektir.

Korkulara kapıldığımızda kendimize sürekli “ şu an endişelenecek bir şey yok ! ”  sözcüğünü tekrarlayarak zihnimizi buna inandırabilirsek  yaşayacağımız tüm anlarımız  endişesiz olur..

Endişesiz geçireceğimiz her anımızda huzur, mutluluk, neşe, bolluk ve bereket gizlidir ve izin verirsek ortaya çıkarak yaşamımızın bir parçası olurlar.

Tüm krizleri fırsata çevirmek dileklerimle

Sevgimle

Rüya
18.11.2008

Konu ile ilgili yorum yapmak ve yorumların tamamına ulaşmak için tıklayınız