Can Yücel “Bilmelisin ki”


| 30 Ocak 2005 | 9 yorum | 35102 gosterim

Can Yücel’den "Bilmelisin ki"


BİLMELİSİN Kİ…

Bilmelisin ki… Bilmelisin ki …
Duvarda asılı diplomalar insanı insan yapmaya yetmez.

Bilmelisin ki …
Aşk kelimesi ne kadar çok kullanılırsa,
anlam yükü o kadar azalır.

Bilmelisin ki …
Karsındakini kırmamak ve inançlarını savunmak arasında
çizginin nereden geçtiğini bulmak zor.

Bilmelisin ki …
Gerçek arkadaşlar arasına mesafe girmez.
Gerçek aşkların da!

Bilmelisin ki …
Tecübenin kaç yasgünü partisi yaşadığınızla ilgisi
yok,
ne tür deneyimler yaşadığınızla var.

Bilmelisin ki …
Aile hep insanın yanında olmuyor.
Akrabanız olmayan insanlardan ilgi,sevgi ve güven
öğrenebiliyorsunuz.
Aile her zaman biyolojik değil

Bilmelisin ki …
Ne kadar yakın olursa olsunlar en iyi arkadaşlar da
ara sıra üzebilir. Onları affetmek gerekir.

Bilmelisin ki …
Bazen başkalarını affetmek yetmiyor.
Bazen insanın kendisini affedebilmesi gerekiyor.

Bilmelisin ki …
Yüreğiniz ne kadar kan ağlarsa ağlasın dünya sizin
için dönmesini durdurmuyor.

Bilmelisin ki …
Şartlar ve olaylar, kim olduğumuzu etkilemiş olabilir.
Ama ne olduğumuzdan kendimiz sorumluyuz

Bilmelisin ki …
İki kişi münakaşa ediyorsa, bu birbirlerini
sevmedikleri anlamına gelmez. Etmemeleri de sevdikleri
anlamına gelmez.

Bilmelisin ki …
Her problem kendi içinde bir fırsat saklar.
Ve problem, fırsatın yanında cüce kalır.

Bilmelisin ki …
sevgiyi çabuk kaybediyorsun, pişmanlığın uzun yıllar
sürüyor.

Can Yücel (1926 – 13 Ağustos 1999)

İstanbul’da doğdu. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Klasik Filoloji Bölümü’nde okudu, öğrenimine Cambridge Üniversitesi’nde devam etti. Bir süre BBC radyosunda çalıştı.

Şiir Kitapları:
Yazma (1950), Sevgi Duvarı (1973), Bir Siyasinin Şiirleri (1974), Canfeda (1986), Çok Bi Çocuk (1988), Kısa Devre (1990), Kuzgunun Yavrusu (1990).

“Yazma’dan başlayarak tüm şiirleri tarandığında Can Yücel’in şiirinin ironiden başka odakları olduğu görülecektir. Örneğin, yoğun bir duygusallık ve sevgi arayışı; ustalıkla doruğuna ulaşmış bir dil işçiliği, entellektüel düzeye varmış bir biçim arayışı; yanlışa, haksıza karşı, yerleşik düzenden öç alırcasına öfkeli ve bir o kadar da acılı bir direniş… En yakası açılmadık küfürlerden en acılı ağıtlara; en afili sokak ağızlarından en yoğun sevda ve sevgi şiirlerine; cin gibi zeka pırıltılarından en yalın, en sade söyleyişlere kadar her şeye yer verdiği şiiri, bir ‘göreve adanmışlık’ şiiridir O’nun. Baştan beri hep böyle olmuştur.” (Mehmet H. Doğan, 1985)

Ahmet Necdet,
Modern Türk Şiiri
Yönelimler, Tanıklıklar, Örnekler
Broy Yayınevi, Ekim 1993.

Forumdan Yorumlar (9)

  1. s.r 27 Ocak 2012

    bu şiir beni çok etkiledi.duygu seviyemi yükseltti.üstad can YÜCEL olunca.insana can suyu gibi geliyor.bu değerleri hayattayken itip kakaladığımız yetmezmiş gibi öldükten sonra methiyeler düzmek riyakarlık değilmi.bunu burada yorum yapanlar için söylemiyorum.devlet ricali için söylüyorum.nice değerimiz böylr yitip gidiyor.

  2. ayser 14 Ocak 2012

    Can Yücel hayranı olarak severek okudum emeğinize sağlık

  3. e_s_r_a 19 Mart 2011

    can yücel gerçekten çok başarılı bir sair bütün şiirlerini çok seviyorumm...

  4. asi melek 26 Şubat 2010

    ben can yücel hayranıyım onun bilmelisin şiirini çok seviyorum çok hoşuma gidiyor.dersanede türkçe hocamız okudu ve çok hoşuma gitti by

  5. şehmus 21 Şubat 2010

    bilmeliyiz...

Konu ile ilgili yorum yapmak ve yorumların tamamına ulaşmak için tıklayınız