ENDİŞELER


| 10 Ağustos 2011 | 1 yorum | 3210 gosterim

Hayatı karartan gölgeler. Endişe deyince ilk aklıma gelen bu oluyor. Belki pırıl pırıl bir yaşamınız var ama yine de içiniz durmuyor. Gölgeleniyorsunuz, hüzünleniyorsunuz. Sanki başka türlüsünü başarmak elinizden gelmiyor.

Neredeyse kendimi bildim bileli endişeli bir insan oldum. Başıma, ya da yakınlarımın başına hiç gelmeyecek ne çok konu üzerinde endişe ettim. Oysa hiç endişe etmediğim bir hastalık başıma geldi. Atlattım çok şükür ama bu bana bir ders olmalıydı. Endişe ettiğim bir çok şey başıma gelmezken, hiç düşünmediğim bir konuda, sağlık konusunda aylarca uğraşmak zorunda kaldım.

Demek ki, endişelerimizin çoğu ama çoğunun içi bomboş. Bizler, sevgilimizin ya da eşimizin ihaneti, çocuğumuzun okul durumu, anne babamızın sağlığı, arkadaşlarımızdan gördüğümüz bir davranışın anlamı vs. üzerine kafa yorarken, hayat bizi hiç beklemediğimiz bir yerden vuruyor. Üzerinde uzun süre huzursuz olduğumuz diğer konular ise bir şekilde çözümleniyor ve en kötüsünü düşünerek yaşadığımız stresler boşa çıkıyor.

Bir hikaye okumuştum. Hikayenin konusu olan kadın hayatı boyunca annesine bakmış. Annesi biraz yaşlanınca, yukarı kattaki odasından çıkmaz olmuş ve kızı senelerce yemeğini odasına götürerek ve her türlü bakımını üstelenerek ona yardımcı olmuş. Annesi bu durumdan hiç rahatsız olmuyormuş. Kızı da yaşamı boyunca, annesinin hastalığının kötüye gideceğini ve bir gün kendisi olmazsa yaşamayı nasıl başaracağını düşünürmüş. Ve bir gün düşündüğü gerçekleşmiş. Kendisi bir trafik kazası sonucu yaşamını yitirmiş. Ve yıllarca korktuğu, endişe ettiği şey gerçekleşmemiş. Annesi ertesi gün odasından çıkıp aşağı inmiş ve kendi yemeğini hazırlamayı başarmış. Hayat oyun gibi. “Kul kurar kader güler” deyiminde olduğu gibi biz bir şeyler üzerine kafa yorarken, o bizi hiç beklemediğimiz bir olayın içine alıveriyor. Endişelerimizle, hayatı çok ciddiye alıyor ve neredeyse her zaman boşuna üzülüyoruz.

Bir de hayatın getirdiği gibi yaşamayı başarıp, olabilecekler üzerine olumsuz hayaller kurmamayı sağlayabilsek, hayatımızın sonunda da harika bir yaşam sürdüm diyebilsek, ne keyifli olurdu.

Leyla Draman

Forumdan Yorumlar (1)

  1. özlem özmen 24 Şubat 2012

    cok sey bıldıkce analız ettıkce,daha endıselı oluyoruz.evhamlı da yetıstık belkı.trafıkte kamyonlar korkunc tehlıke yaratıyor,cıdden kaza atlattık,bu cıddı bır endişe.ben bunu gördum,yasadım,adam sızı sıkıstırıyor ve kım koruyor kı?yollar kamyonların ve tırların..sağlık konusunda cok research okudum ve saglıklı olmaya calısıyorum fakat içtiğimiz depresanlar baska organları karacıgerı bozuyor,reflu yapıyor ve farkında degılız..

Konu ile ilgili yorum yapmak ve yorumların tamamına ulaşmak için tıklayınız