Öylesine alışmıştı ki kendi hayaletleriyle konuşmaya diğer insanlarla nasıl iletişim kurulacağını bile unutmuştu. Bişeyler canını sıktığı zaman içindeki hayvanın onu dürttüğüne ve yok et mekanizmasını harekete geçirdiğine inanıyordu. Tehdit edilmediği sürece son derece insancıl ve eğlenceli olan bir insan, küçük bir tetikleme ile bir yok edeci haline dönüşüyordu.

Nihayet program saati gelmişti. Masada bir kıpırdanma başladı. Kadın yerinden kalktı ve sahnedeki yerini aldı. Bu beklenmedik olay karşısında adam artık şaşkınlığını saklama ihtiyacı dahi duymuyordu. Kendisini akışa bırakmaya ve müziğin tınılarına uymaya karar verdi. Böylece kadının davranışları bir anlam kazanmaya başlamıştı. Netice de kadın ev sahibi durumundaydı ve oraya gelenler kadını dinlemek için gelmişlerdi. Bu da davranışlarındaki şımarıklığın sebebini açıklıyordu. Bir ara yerinden kalktı ve barın telefon numarasını aldı. O kadar çok şaşırmıştı ki, şaşırtması gerektiğini düşünmeye başlamıştı. Bir saatlik dinletinin ardından mola verildi. Kadın masaya dönmek için yerinden kalktığı sırada adam kolundan tuttu ve konuşmak istediğini söyledi. Bu ani çıkış kadın tarafından nazik ama keskin bir davranışla geri çevrildi. Masada doğum günü olan bir kişinin var ve "onun yanında olmak istiyorum" dedi. Bu nasıl olabilirdi. Bir kadın üstelik çelimsiz ve çirkin bir kadın onu nasıl geri çevirebilirdi. İşte bütün kadınlar pislikti. Onlara değer verilmezdi. İşte bütün kadınlar daha bebekken kendisini terk eden annesi gibi güvenilmezdi. Zaten bu kadın da tıpkı annesi gibi şarkı söylüyor, masalara mezelik yapıyordu. Babası onu döverken annesi yanında değildi. Onu istememiş korumamış, annelik yapmamıştı. Onu terk etmişti. Zaten bütün kadınlar terk ederlerdi. Bütün bu düşünceler bir anda benliğini sarmış ve yine o yok et mekanizması devreye girmişti. Bu kadın zarar verilmeyi yok edilmeyi hak etmişti. O halde hak ettiğini alcaktı.

Programın tekrar başladığını fark etmemişti adam. Kimbilir ne kadar zamandır kendisi ile konuşuyor ve intikam planları yapıyordu. Nasıl olmalıydı bu. Bu kadına yaklaşmanın bir yolu mutlaka olmalıydı. Kadınlar zayıf varlıklardır, mutlaka bir yolu vardır diye geçirdi içinden. Mutlaka bir yolu vardır....

Program bitti ve hep birlikte dışarıya çıktılar. Kadın çok yorgun olduğunu, sabah işe gideceğini, eve gitmek istediğini söylediyse de bunu umursayan pek olmadı. Biraz yürümekten kimseye bir zarar gelmezdi. Herkes kutlama havasından çıkmış, gerçek kimlikler kendilerini göstermeye başlamıştı. Kadının bu yeni hali  adamın tekrar meraklanmasına sebep olmuştu. Acaba önyargılı davranmış olabilir miydi....

Bu yazı için geridönüş linki

Yorumlar (0)

Yorumları göster/gizle

Yorum formunu göster/gizle

Başlık
Yorum	daha küçük | daha büyük
İsim
E-posta
Lütfen görüntülenen karakterleri yazınız
E-posta ile takip (sadece kayıtlı kullanıcılar)
	Yorum Ekle Önizleme