Benim için çok güzel bir gündü. Çiğdem'in otobüsten inişini gördüğümde emin oldum ki benim çok güzel,çok iyi arkadaşlarım, dostlarım var. Kendisini, sevgili adminimi tanımaktan büyük mutluluk duyuyorum.
Hatunca ailesinden yıllar içinde çok güzel insanları tanıdım, sanaldı, çok uzaklardaydık; kimimiz İstanbul'da, kimimiz İzmir'de, kimimiz yurt dışında... Yazılarımızla birbirimizi tanıdık, forumlarda sohbet ettik, dertlerimizi, sevinçlerimizi paylaştık. Sanal bir dostluk kurduk yani. Çiğdem, İnci yönetiminde hepimiz bu dostluğa inandık. Geçen sene İstanbul'da bir buluşma gerçekleştirmiştik, bu sene ikincisini gerçekleştirdik. Hem de sevgili adminimiz bize geldi bu sefer.
Stres Toleransı ve Duygu Kontrolünü de 2 saatlik bir zaman diliminde O'nun ağzından dinledik. Salon oldukça kalabalık ama daha da önemlisi ilgili, duyarlı, dost insanlarla doluydu. Sevgili İnci İstanbul'da oğlunun yanında kalmış olsa da devamlı telefonla yanımızdaydı. Hiç bizi yalnız bırakmadı. Alelacele de olsa da kısa bir Birgi gezimiz oldu. Birgi evlerini gezdik. Öğretmenevinde çay içtik, sohbet ettik, soracağımız, öğreneceğimiz o kadar çok şey vardı ki. Ödemiş köftesini yiyemeden Çiğdem'i yolcu etmek zorunda kaldık.
Benim için çok güzel bir gündü. Çok güzel arkadaşlarımın, dostlarımın olduğunu gördüm, Ödemiş Belediye Başkanlığına, Ödemiş Milli Eğitim Müdürlüğüne, Eğitim -İş Ödemiş Temsilciliği Yönetim Kurulu üyelerine sonsuz saygılarımı sunmak, katkılarından dolayı teşekkür etmek istiyorum. Ayrıca sevgili arkadaşım mimar Tülin Bozoğlu'na bana hep destek, tam destek olduğu için sevgilerimi sunuyorum.
İyi ki varsınız, iyi ki çoksunuz, dünya sizler gibi sevgiye ve dostluğa inanan güzel insanlar varoldukça yaşanmaya değer kalacaktır. Seneye neredeyiz dersiniz? Bir fikri olan var mı?
Ümran Akça Ateş
Geridönüş(0)
 |