Süreyya Türkoğlu'nun en çok okunan yazıları
| Yaşamdan İnsanlar 2 |
 |
 |
 |
| Süreyya Türkoğlu tarafından yazıldı | |||
| Cumartesi, 11 Ekim 2008 16:58 | |||
 İnsanlar vardır hayatı kendine ve başkalarına zehir eden , insanlar vardır sevgisiz , öfkeyle yoğrulmuş, insanlar vardır yalanlar arkasına saklanan , başkalarına hava atan, insanlar vardır sevgi dolu küçücük şeylerle mutlu olan mutlu eden...
Kadın Yaş 50 Lise mezunu Boşanmış İki oğlu ,iki gelin Bir afra bir tafra sanırsın küçük dağları o yaratmış ..Tepeden bakıyor...Arada bir saçlarını karıştırıp savuruyor , göz ucuyla etrafı süzüyor...Çok ciddi bir şey düşünüyormuş gibi bir havaya bürünüyor... Onu inceliyorum.... Bacak bacak üstüne atmış , gerim gerim geriliyor Kendini beğenmiş havasından hiç vaz geçmiyor. Seçtiği sözcükleri , kullandığı ifadeleri , olayları anlatış biçimini yadırgıyorum.. Binlerce yalan söylüyor, öyle olaylar anlatıyor ki , insan şaşırıyor. Tıpkı Senaryo .Siyah arabalarla gelen adamlar , siyah takımlı siyah gözlüklü , Bir inşatta kocasını dövüyorlar ve kanlar içinde hastaneye kaldırılıyor. Ne hikmetse hastanenin acil servsine öyle biri götürülmüyor.Aradan bir zaman geçiyor bu seferde kendi oğlularının sopalarla babalarını dövdüğünü anlatıyor ve adam yine hastanelik oluyor ama hasteneye hiç gitmiyor.. Eski eşinin sevgilisini polise şikayet edip sınır dışı ettiriyor , daha bu memlekete gelemez dediği saatlerde eşi o kadınla evleniyor. Eşinin kendisinden boşanmak istemesini kabullenemiyor , kendisini o kadar beğenmişki , yaptığı hatalar yüzünden adamı çıldırttığının farkında değil. Evliyken eşini bir sürü erkekle aldatmaktan vaz geçemezken eşi kendisinden ayrılmak istediğinde çıldırmıştı Tüm erkekler ona aşıktır evlenmek için adeta sıraya dizilmişlerdir.. Önce Norveçten gelmiştir birisi , sonra isviçre olmuştur geldiği yer. O kadar çok yalan söylediği için unutup bu sefer anlattığında başka türlü anlatmaya başlar. Arada bir beni hiç ilgilendirmiyor diyorum , kalkıp ordan uzaklaşıyorum arkamdan gelip anlatmaya devam ediyor ..Hiç tanımadığım , bilmediğim insanların dedikodusunu yapmaktan bi türlü vaz geçmiyor , İnadına anlatıyorda anlatıyor. Bana ne ? sana ne diyorum.. Olurmu canım hiç öyle şey diyor...Bilmemiz gerek diyor.. Saçmaladığının farkındamısın diyorum , yüzü asılıyor ..Bugün hiç çekilmiyorsun , seninle konuşulmuyor , diyor .Anlaşılan tersinden kalkmışsın diyor.. Ben hep solumdan kalkıyorum diyorum, başka türlü kalkmama imkan yok... Kızıyor anlaşılan senin canın kavga etmek istiyor diyor. Ben kavga etmek istemiyorumda sen benim canımı sıkmaya devam ediyorsun. diyorum Biraz sussan da dinlesek diyorum.. Aval aval yüzüme bakıyor...Neyi dinleyeceksin diyor.. Sessizliği , sakinliği diyorum.. Şaşkın şakın yüzüme bakıp sende bir hoşsun yani diyor. Son zamanlarda sana bir haller olmuş farkında değilsin , toparlansan iyi olur diyorum. .İçimden bir ses o hep böyleydi ama sen farkında değildin diyor Düşününce iç sessime hak veriyorum.. O kadar öfke dolu ki , kendi çocuklarına beddua edip duruyor.evine kabul etmiyor.Kendine hakksızlık yaptıklarını , bu yüzden onlardan nefret ettiğini söyleyince tepem atıyor. Bu kadarıda fazla diyorum.Kendi yaptıklarını yüzüne vurunca ,çıldırıyor , şimdi kalkar seni yolarım deyince pes yani diyorum... Dakikalar bana saatler gibi geliyor, İster istemez yüzüm asılıyor , oflayıp puflamaya başlıyorum canı sıkılıyor ve kalkıp gidiyor O gidince bir karar alıyorum , bundan sonre telefonlarına yanıt vermemeye , mümkün olduğunca görmüşmemeye.... İnsanlar vardır hayatı kendine ve başkalarına zehir eden , insanlar vardır sevgisiz , öfkeyle yoğrulmuş, insanlar vardır yalanlar arkasına saklanan , başkalarına hava atan, insanlar vardır sevgi dolu küçücük şeylerle mutlu olan mutlu eden
Favori olarak işaretleyin
Favorilerinize ekleyin
Bunu e-posta ile gönder
Okuma: 2308 Geridönüş(0)
Yorumlar (0)
 Yorum yaz
|
Bu yazı için geridönüş linki
Yorumları göster/gizle
Yorum formunu göster/gizle