Zaman kayıp giderken ben yazmaya devam ettim. En sevdiğim şey yazmak, yazdıklarımın ,okunması beğenilmesi. Kimi zaman , zamana asılı yazılar , kimi zaman, zamandan ayrı düşen yazılar kimi zamanda tersinden okunan hayatlar
Zamana asılı satırlar yazmaya devam ederken ,zamana sıkıca tutunarak yarım kalmışlıklarımın yüreğimde sancıdığını fark ettim.Yüreğim onları hapsetmiş . Beynimin en gizli kıvrımlarına saklanmış , sızım sızım sızlıyor .Yarım kalmış, bir sürü düş ,düşünce, umut .Unuttuklarımı hiç saymıyorum.Yarım kalmışlıklarımın nedenleri, bazen bir incir çekirdeğini dolurmamış, bazen şansızlık bazende olmaması gerektiği için yarım kalmıştı.Cümleler kurarken başına hep keşke eklemeyi adeta adet edinmiştim..Yarım kalmışlıkların peşinden gidememek , kabullenmek..Neden bu kadar çabuk kabullenmişim?..
Yarım kalmışlıklarımı yazmadığım için kendime kızıyorum..Yazsaydım kaldığım yerden devam ederdim..Ederdim değilmi? Neden birçok şey yarım kalıyor , eksik olan şeyler neler.
Şimdi daha güçlüyüm , bilgiliyim ve hayata daha sıkı tutunuyorum.... Düşlerime , ve özlemlerime sahip çıkıp onları artık yarım bırakmamaya kendime söz verdim
Şimdi eğri oturup, düz konuşma zamanı .Eteğimdeki taşları dökme zamanı
Her zaman savunduğum , kızıma da sık sık tekrar ettiğim gibi insan önce kendine karşı dürüst olmalı.Kendime karşı dürüst olurken ,her şeyi , yalansız dolansız ortaya koymanın iç rahatlığıyla , mizanımı , bilançomu ,kazandıklarımı kaybettiklerimi ,tasarruflarımın tümünün dökümü bende...Sadece ben biliyorum..Ben farkındaydım Beni tanıyanların eminin hiç umurunda değil, olması da gerekmiyor.
Biriktirdiğim her ne varsa dağarcığımda, yüreğimde..
Tasarruflarımın ve kayıplarımın arasında sıkışıp kalmanın dökümünü yaptım.İçimdeki ses kime hesap veriyorsun diye arada bir beni kendime getiriyor.Herşeyi sorgulamadan yorulmuyormusun diye soruyor.
Kendimle barışık yaşamayı ,kendimi sevmeyi öğrendim..Acaba kendimi yargılıyor ve eleştiriyor muyum?
Geçmişle gelecek arasında sıkışıp kalmak bana yakışmaz.Her yaşadığım duyguya sahip çıkmak , kefemde , küfemde, dağarcığımda , sandığımda , yüreğimde , düşlerimde , her ne varsa ortaya dökmek.Maksadım kendimi aklamak değil.Haklı çıkmak gibi bir kaygım da yok.Suçlu aramıyorum .
Ben yanlışlarımla , doğrularımla , benim. ,.Beni ben yapan herşeyin bir anlamı var, hayatımdaki hiçbirşey anlamsız değil.
Bir zamanlar birçok duygumu veresiye harcamıştım.Veresiye hanesinde ne çok şey biriktirmişim.Onlarda benim kayıplarım.Kayıplarımdan çıkardığım derslerin bana kattıkların bile anlamları var.Artık veresiye harcaycak ne zamanım , ne gücüm nede duygum var.
Zamana uygun satırlar , yazarken geçmişten birşeyleri güne taşırken , zamanın ellerimden kayıp gittiğini fark ettim ister istemez..İnsan her anına sahip çıkmalı , göz ardı etmeden tüm duyguları derinlemesine yaşamalı.
Keşkelerin arkasına saklanarak ne yarım kalmışlıkları nede yaşayamadıklarımızı haklı çıkarabiliriz.
Zamana asılı yazılar yazdım sana
Ben gidince okursun diye , düştüğüm her not , her ayrıntı ,boşlukta sallanmaycak biliyorum.
Sen onları okudukça , benden birşeyler bulacaksın...
Zamana asılı yazılar , zamana tutunup kalacak , zamandan koparılamaycak.
Geridönüş(0)
 |
Bu yazı için geridönüş linki
Bu yorumun beslemesine abone olun