| Hayatınızdaki Zor İnsanların Yaşamınıza Etkisi |
 Hayatınızdaki “zor” insanlar ile yaşarken, sürekli her an patlayacak bir mayın tarlasında yürür gibi hissedersiniz. Yaşamak bazen öyle zor bir hale gelirki, onları memnun etmenin, onları anlamanın, onları sevmenin yada tolere etmenin imkansız olduğuna inanırsınız fakat bir türlü onlardan kopamazsınız.
Yaşamınızda ki bu zor insan anneniz yada babanız gibi bakımınızı üstlenmiş biri ise, büyüme sürecinde sizin kendiniz ile ilgili düşüncelerinize ve duygularınıza büyük etkileri olmuş olabilir. Herkes zaman zaman zor olabilir fakat bahsettiğimiz kişiler, çeşitli duygusal problemleri (kişilik bozuklukları, stres bağlantılı sorunlar, anksiyete sorunları vb) olan insanlardır. Duygusal sorunların, sadece hastalığın sahibine değil aynı zamanda çevresinde bulunan insanlara da büyük etkileri vardır. Bu kişiler zeki, eğlenceli, yaratıcı, empatik, keyifli olabilirler ama genede “yaşanması zor” insanlardır. Oldukça hassas ve alıngan olabilirler, kendi duygularını anlamakta ve duygularını kontrol etmekte zorlanabilirler. Bu durumda olan kişiler kendilerini iyi hissetmek için çeşitli savunma mekanizmaları kullanmaya başlayabilir ve bu nedenle birlikte yaşadığı diğer insanlara sıkıntılı anlar yaşatabilirler. Tedavi, birilerini suçlamak yada kendine acımak için ortam anlamına gelmez – her insan bozuk aile yapısından çok daha fazlası ile şekillenir ve herkes bir noktada istediği yaşamı yaratabilmek için sorumluluğu üstlenmek zorundadır. Elbette hayatınızdaki duygusal sorunu olan kişinin size nasıl etki ettiğini belirlemeniz ve farkında olmanız önemlidir. Fakat aynı zamanda geçmişte yaşadıklarınızın sizi tanımlamayacağını yada kaderinizi belirlemeyeceğini farketmenizde bir o kadar önemlidir. Çözüm aslında iki kavramı başarmanıza bağlıdır: Anlamak ve Değişmek. Tedavi sırasında terapistiniz yaşadıklarınızı dinler ve tecrübelerinizin gerçek olduğunu, yaşamınıza nasıl etki ettiğini ve hala bu etkilerin nasıl yaşamınızı yönlendirdiğini anlamanıza yardım eder. Terapi süresince çocukluğunuzdan itibaren öğrendiğiniz negatif düşünceler, inançlar, duygular ve davranışlar yerine daha pozitif alternatifler geliştirmeye başlarsınız. Terapi aynı zamanda yaşamak istediğiniz geleceğinizi hayal etmenize ve kendinizi hayal ettiğiniz yönde geliştirmenize yardım eder. Çiğdem Alper, MA 0531 576 6756 Bu e-Posta adresi istek dışı postalardan korunmaktadır, görüntülüyebilmek için JavaScript etkinleştirilmelidir Klinik Adresleri:
Çiğdem Alper Tarafından Yürütülen Gruplar Boşanan Aileler Eğitim Programı Ayrılık ve Boşanma Sürecinde Bireysel Destek Ayrılık ve Boşanma Destek Grubu Sağlıklı İlişkiler Kurma Destek Grubu
Favori olarak işaretleyin
Favorilerinize ekleyin
Bunu e-posta ile gönder
Okuma: 5123 Geridönüş(0)
Yorumlar (11)
babam ve ben
yazar mevbugu , February 12, 2010 Öncelikle yazınızı çok beğendiğimi belirterek sözlerime başlamak istiyorum.Kişinin hayatındaki zor insan annesi veya babasıysa hayat daha çekilmez oluyor.Çünkü onlara gerçekleri anlatmak veya nasıl bir insan olunması gerektiğini anlatmak imkansız gibi birşey.Yapılan her yanlış davranışa ve harekete boyun eğerek yaşam sürdürmek yaşanılan veya ileride yaşanılacak olan psikolojik bozukluklara kişiyi davet ediyor.Fakat yaşanılacak olan bu psikolojik bozukluklara yardım alarak ve okuyarak hafifletmekte mümkün olabilir. hatalı kullanımı bildirin
Skoru düşürün
Skoru yükseltin
Oy sayısı: +0
kendini bulmak
yazar burcukosar , November 20, 2009 bende yasadim senelerdir esimi anlamak icin fakat sonunda kendimi kaybetmeye basladigimi anladigim gun evliligime nokta koymaya karar verdim.cunku onu bulmak ve birseyleri duzeltmek isterken kendimi kaybetmeye basladim.su anda ayrilma asamasindayiz.benimbutun sizilarim ve agrilarim gitti.cunku artik onceligim ben ve cocuklarim.fakat esim su anda kotu.ama onemi yok artik benim icin.kendi kendine yurumesini ogrenmek zorunda. sevgilerimle hatalı kullanımı bildirin
Skoru düşürün
Skoru yükseltin
Oy sayısı: +1
nefret ediyorum
yazar esra 42 , November 03, 2009 ben evliyim ve hayatimda sürekli esimin kiz kardesi var ve ben ondan nefret ediyorum hic birseyimiz uyumlu degil onunla kavalarimiz bir türlü uyusmuyor hergün bizimle beraber kirmamak icn birsey diyemiyorum cok bunalimdayim.............. hatalı kullanımı bildirin
Skoru düşürün
Skoru yükseltin
Oy sayısı: +2
...
yazar suyagmur , October 02, 2009 kişilerin iç dünyalarını tanımak harika bazanda ürkütücü...yazılan herşeyin yaşanmışlığına o kadar çok rasladımki.her yaş grubunda ve her ortamda.özgüvenli ve sevgiyle bilinçli büyütülen kişileri ayırt etmek kolay oldu.diğerlerinin iç dünyalarına sızıp problemleri tesbit edip uğraşmaktı aslolan insanlık kazancı. hatalı kullanımı bildirin
Skoru düşürün
Skoru yükseltin
Oy sayısı: +2
kızım ve ben
yazar leyla salcı , May 25, 2009 yazdıklarınızı okudum.dogrusu cok etkilendim.hem kendimi hemde kızımı gordum yazılarınızda.bana gore kızım cok zor bir insan.belki de ben onu anlıyamıyorumdur.hic mutlu degil.hicbir sey onu mutlu etmiyor.bizden hep uzak.onun icin karsısındakini kırmak yada uzmek hic onemli degil.bizimle beraber hic birsey yapmak istemiyor.devamlı bir agız dalası.herkesle kavga edebiliyor.ona nasıl davranmam gerektigini bilmiyorum.konustum olmadı,kustum oda fayda etmedi.anlayacagınız cıkmazdayım.ne yapmam gerek , nasıl davranmam gerek hic bilmiyorum.isin kotu yanı ben ondan soguyorum.sevgim gitgide azalıyor.bazen kendimi suclu hissediyorum ama cok yoruldum.devamlı aklımda.niye bu kız boyle diye.ne yapabilirim ,cıkmazdayım anlayacagınız.sizce ne yapmalıyım? hatalı kullanımı bildirin
Skoru düşürün
Skoru yükseltin
Oy sayısı: +1
bu şekilde davranan bir annem vardı
yazar Tuna , May 01, 2009 Yazınız için teşekkürler, kendi içimde hissettiklerimi bir bilenin kaleminden okumuş oldum. Bir daha düşünüp hayatıma sahip çıkacağım artık. Böyle bir annem vardı, onun duygularından sorumlu olduğum, sürekli eleştirildiğim, hibir şey olamadığım, beni çok seven ama paylaşmak istemeyen, kararlarımda olumsuz düşünen, engelleyici, çoğunlukla hastalık, duygusallık ile beni tutan. Ona beni kıran şeyleri söyleyemezdim, farklı düşünsem, hayatımda bir karar alsam müdahale eder, hep yanlışı seçmiş olurdum, ağlar, üzülür, öfkelenir, ama beni çok sevdiğinden olurdu bunlar. Bence ben bir hapisteydim ama bırakıp çıkarsam orada annemi bırakmış olacaktım, çıkamadım. Ondan farklı hissedip ondan farklı düşünmemin onu sevmemek olmadığını anlatamadım. Hatta kendisinin de yaşadığı üzüntülerinin benim hayatımda da olabileceğini bazı yaptıkları ile beni üzmüş olabileceğini de anlatamadım. Duygularıma karşı "Ne var ki" dediğinde yüreğime hançer saplanmış gibi olurdu. Ne yazık, annem onunla paylaşım içinde olamadan, bir türlü bırakamadığı kızını ölüme yenilerek bıraktı. Ona annesi ablası ile geçinmesi gerektiğini öğretmiş, ne olursa olsun kardeşsiniz geçineceksiniz demiş ama hayatlarına, kişiliklerine sınırlar koymalarını öğretmemişti. Ben de bunu yaşadım. Şimdi teyzem arkada kaldı. Annemi aşağılayıp, kendi kalıpları içinde sevip ama kişilik tanımayan haline benim de aynı şekilde kabul eder davranmamı bekliyor. Ben artık kendi hayatımı istiyorum. Uzaklığım onu üzer de hasta olursa sorumluluğu ile suçluluk duygusu yaşatılmayı istemiyorum. Bu tavırları onun seçimi, sebebi ne olursa olsun, ben kendi seçimlerimin hayatımın kişiliğimin sahibi olmak istiyorum. Saygı ile ama kesin bir dille artık bu tavırları ile onunla yakın, fazla görüşen bir kişi olamayacağımı anlatamıyorum. Hep ziyaret etmeliyim, hayatındaki zorluklarını dinlemeli ve çocukluğumdan yetişkinliğimden bildiğim olayları onun gözünden dinlemeliyim, ben hiçbir şeyim kabul etmeliyim. Ben bu beklentileri karşılayamam. Şimdi bir fırtınadan çıkmış gibiyim. Henüz teyzeme karşı tavrımdaki kararlılığımı o tam kabullenip kesinliğini anlamış değil. Ama hayatımda değişiklikler başladı. Ev içinde bile değişiklikler yapıyorum, burada yaşadığımı bile yeni hissettemeye başladım. Çiçekler yetiştiriyor, insanlarla evde ne duyacağım diye korkmadan konuşuyorum. İş hayatımda bile değişikliğe karar verdim. Sonuçları ben yaşadığıma göre seçimleri de ben yapmak istiyorum. hatalı kullanımı bildirin
Skoru düşürün
Skoru yükseltin
Oy sayısı: +5
harikasınız ciğdem hanım
yazar calikususen , March 19, 2009 sanki icimi okudunuz son cümlenizde, benim derğermi bu ilişkiyi sürdürmek diye kendime sorduğum sorunun cözüm anakdarı oldu sözümüz iyi gündede kötü gündede birbirimize destek olmamız icin idi. ben uykudan uyanıp gercekleri görmeye başlayınca olaylar başladığına göre onunda uyanması icin elimden geleni ve desdeyimi göstermek istiyorum.söz konusu bizim geleceyimiz en önemli etgende benim iyi bir anne olmaya calışdığım birbirinden güzel ruhlu oğullarım.yaşamak cok güzel ben buna inandım oğularımada ellimden geldiğince bunu yaşatacağım bunu sağlayabilecek yine bizleriz allahın yardımı ile inşallah öyle değilmi? hatalı kullanımı bildirin
Skoru düşürün
Skoru yükseltin
Oy sayısı: +0
ben bu durumları daha cok evlilikimin 15,yıllına kadar kocamın ailesi ve kocam dan dolayı yaşadım
yazar calikususen , March 19, 2009 cocukluğum gayet rahat gecdi Viyannada taki 14 yaşımda nışanlana denk,ne yaşadıysam sorun olarak ozamandan sonra başlamışım fakat daha yeni yeni farkına varıyorum sorunların bana bugünkü getirimlerini görünce.ben 30 yaşıma kadar daha cok mantıklı, bildiğim bilgiler ve benden beklenenler doğruldusunda yaşıyordum taki duygularımı keşf edinceye kadar ne olduysada ozamandan sonra oldu kocam benim dirilişime anlam veremedive büyük bir ihtimale kendime yanlış bir örnek secerek kendisine karşı gelmeye başladığımı ve benden istediklerini artık sorgulamaya başlayıp kendisine güvenimi kayıp etdiğimi öne sürerek bana karşı kendiside tavır alıp beni yola gedirmeye capa göstererek hertürlü savaşı mübah saydı ve olanlar oldu.bana daha dar sınırlar cizdi,tehtitler yağdırdı,fiziksel ve psikolojik sidett uygulamaya başladı.bunun üzerine ben cok farklı ruhhaleri ile tanışdım ve olmaz kriz ve şok atlatdım,halen benimle uğraşmakdan vazgecmiyor seni ben dümdüz yapacam diye telkinlerde bulunuyor.uğraşma benimle ne olur aklımı kayıp etmekden korkuyorum benbir psikiloga götür dememe rağmen ve bana bir aralar götüreceyine söz vermesene rağmen karar değişdirdi ve bana gerek olmadığını söylüyor kendisi görüşüp sormuş ben nezaman kendisinin sözünü tutarsam iyileşirmişim bunun icin doktor birşey yapamazmış.bana yardımcı olursanız sevinirim şu anbile heycandan titremeye başladım.öfke krizleri veya ağlama krizleri yaşıyorum,ben öfkelenince kendisi daha cok öfkelenip bağrıp siddet göstermeye başladı artık beni susturup üste cıkmak icin,ağlama krizine girdiğimde hic oralı olmuyor umursamıyor bile,halbuki beni sevdiğini söylüyor beni kazanmaya calışacağını söylüyor.bir türlü bu kısırdöngüden cıkamıyoruz benimde artık gücüm tükendı parmaklarıma ve kollarıma kramplar giriyor imdaaat! hatalı kullanımı bildirin
Skoru düşürün
Skoru yükseltin
Oy sayısı: -3
entersan
yazar Selma Güvenc , March 04, 2009 bunlari hepsini yasadim simdi nedeni daha iyi biliyorum ,sagolun ammen sinir hastasi ve simdi daha net ögrenmis oldum sayenizde ama cok birsey yazamicam türkcem iyi olmadi icin . saygilarimla selma hatalı kullanımı bildirin
Skoru düşürün
Skoru yükseltin
Oy sayısı: +0
Yorum yaz
|
Bu yazı için geridönüş linki
Bu yorumun beslemesine abone olun
