Geçmişe bağlı, ondan etkilenerek yaşamak sanırım çoğumuzun yaşamında yer alıyordur. Hatta şöyle ifade edilmiştir: “Geçmişi olmayanın geleceği olamaz”. Geçmişimiz kuşkusuz bugünkü bizi yaratmada ciddi bir rol oynamıştır. Ama bugünkü yaşantımız içinde çok önemli bir rolü yok sanırım. Biz bugün kim olmuşsak, geleceğimiz ona göre kurulacak sonuçta.
Geçen gün okuduğum bir kitapta yazar, bunun için bir benzetme yapıyordu. Bir araba içinde 140 km. hıza ulaştığınızı düşünün. Birden önünüze bakmaktan vazgeçiyor ve arabayı dikiz aynasından bakarak ileri götürmeyi deniyorsunuz. Sonuç kısa zamanda bir facia aile sonuçlanacaktır. Oysa “Geçmişe odaklanarak geleceğe süren kaç kişi tanıyorsunuz hayatınızda” diye bağlamış konuyu yazar. Biraz çılgınca bir benzetme ama; abartıları bir kenara koyarsak, söylemek istediğine katılmamak
Yaşlanmaya başladıkça geçmişe daha çok takılıyor insanlar. Belki de enerjimizin azalması ve yeni bir şeyler deneyecek gücümüzün olmayışı,eskiden yaptıklarımızı gözümüzde büyütüyor. Bu yine anlaşılır bir durum. Kaldı ki; yaşı 70’in üzerinde olup, yaşamındaki yeniliklere açık olan insanlar da var. Bu insanlar geçmişte nasıl enerjik olduklarına odaklanmıyor; Şimdi deneyimli, hoşgörülü ve başkalarına bir şeyler aktarabilecek durumda olduklarına önem veriyorlar. Ve onlar bu duruşları ile kendilerine gıpta ettiriyorlar.
Enerjisi yaşı gereği azalmış birinin aksine, yaşlarımız genç ve bir çok şeyi yeniden deneyecek gücümüz varken yeniliklere açık olmak gerekiyor. Geçmişte şu olumsuz deneyimi yaşamıştım, bir daha bu konuda adım atamam dediğimizde, geleceği kuramıyoruz. Deneyimlediğimiz hatalardan ders alıp, onları tekrar etmemek bizi tekrar tekrar üzülmekten koruyor. Ama o hatayı ilerlemek için bir fırsat kabul edip, başka bir şekilde sonuca ulaşmayı denersek, en azından elimizden geleni yapmış oluruz.
Hayatımızda sürekli varolan bir şey varsa o da değişim. Bugün 5 yıl önceye baktığımda şu insana öyle davranmazdım, şu sözü söylemezdim vs. gibi hatalar buluyorum kendimde. Eminim ki; 5 yıl sonra da bugün yaptıklarımın bir kısmını bugünkünden farklı yapmak içimden geçecek. Hep geçmiştekinden daha deneyimli olmaya giden bir süreç içindeyiz. Galiba geçmişe bakmanın en güzel tarafı ilerlemiş olduğumuzu görmek.
Bugün önemli. Bugün iyi, güzel, doğru ne geliştirebiliyorsak, hem kendimize, hem çevremize yararımız dokunuyor sanırım. Ne geçmiş, ne yarın, bugün yaşadığımız ve bir şeyler yapabileceğimiz tek gün.
Geridönüş(0)
 |
Bu yazı için geridönüş linki
Bu yorumun beslemesine abone olun