Size bütün bunları duymadıklarınızın duyduklarınızdan , görmediklerinizin gördüklerinizden daha önemli olabileceğini hatırlatmak için yazıyorum.
“Ä°nciciÄŸim” dedi doktor arkadaşım.”Bir süre sonra kendini daha iyi hissedeceksin.6-7 gün sonra yani..Ve birkaç hafta sonra tüm sıkıntıların bitmiÅŸ olacak “
“e harika “ dedim..”Çok şükür .Vallahi hayatım kaydı kaç gündür.”. YeÅŸil gözlerini kısarak baktı ve “ Hayatımız desen daha doÄŸru olur “ diye uyardı SevdiceÄŸim..
“Neyse kurtuldun iÅŸte “dedim,”birkaçgüne kadar birÅŸey kalmayacak.”
.”Ben öyle birÅŸey demedim” diye devam etti doktor arkadaşım..
”Nasıl yani ? “ ,
”Ben hiçbirÅŸey kalmayacak demedim.Bak ,kabul etmen gerekir ki hastalığının tedavisi mümkün deÄŸil.Ama kontrol edebiliriz ve sen uzun yıllar keyifle yaÅŸayabilirsin.Ä°laçlarını muntazaman almalısın ve diyetini sürdürmelisin..Kendini iyi hissedip de ilaçlarını bırakırsan iÅŸ beyin kanamasına kadar varır ÅŸimdiden söyleyeyim de kendi kendine iÅŸ yapma”
Hafif hiperaktif bir yapım vardır.Aynı koltukta uzun süre oturamam, üç gün üstüste evde geçiremem , uzun konuşmalardan sıkılırım falan..Ama tam dört gündür + / - 5 derece oynayan tansiyonumu kontrol altına alamıyorlardı işte..Ben çarpıntı,başağrısı,mide bulantısından kıpırdayamıyordum. Dalga geçer gibi ilacı içinde iniyor 2 saat sonra fırlıyordu küçüklü büyüklü.Bir haftadır her gece Amerikan Hastanesinde sabahlıyorduk..
Ve ÅŸimdilerde karnıma takılan bir aletin söyledikleri ,yapılan bir sürü tetkik ve incelemelerden anlamıştık ki “hipertansiyon” hastasıydım. YetmezmiÅŸ gibi kollestrolüm de normalin çok çok çok üstündeydi.. Ãœstelik daha beÅŸ ay önce bir kalp spazmı geçirmiÅŸ,üç gün hastanede kalmıştım..Åžu anda gerçekten konusunda uzman ve dünya çapında bir isim olan kardiyolog arkadaşımın karşısında süklüm püklüm oturmamın sebebi buydu..
DoÄŸrusu sürekli ilaç kullanma fikrinden hiç hoÅŸlanmamıştım ama bu birÅŸey deÄŸilmiÅŸ..Her gün sabah akÅŸam yürümem gerekiyormuÅŸ..”Ya ben yürümesem de yüzsem..” dedim ama nafile..
Neyse , ilaçlarımızı aldık eve geldik..Bu arada Sevdiceğim bu konuda bilumum internet araştırmalarını yapıp doktordan daha doktor kesildi..Hangi bitki iyi gelir , ne kadar alınmalı , nasıl tüketilmeli..mevzumuz hep bu.. Tabi ben konu ne olursa olsun sürekli aynı şeyi konuşmaktan sıkıldığım için çoğunu dinlemiyorum ama dinliyor gibi yapıyorum mecburen..
Size anlatmak istediğim şey başka aslında..
SevdiceÄŸim sabahları benden daha önce çıkar evden birlikteysek eÄŸer...Onun iÅŸi saat 08.00 de baÅŸlıyor.Eskiden benim de öyleydi ama ben ÅŸimdilerde daha geç gidiyorum..Kahvaltı alışkanlığı da yoktur..Hatta gereksiz bulur ve “tamam poÄŸaça iyi bir çözüm deÄŸil haklısın ama bakkaldan ekmekarası peynir alsam da kahvalti etmiÅŸ sayılırım niye sabahın köründe gözümün biri açık biri kapalı kahvaltı hazırlamak için onca zahmete gireyim “der..Bense mecbur kalmazsam kahvaltı etmeden çıkmam..Al sana anlaÅŸmazlık..
Bir de sevgisini hiç söylemez..Ya söyle işte di mi? İnsan arada duymak istiyor..Sevmese benimle ne işi varmış.O söylüyormuş ama ben duymuyormuşum.. Bak bak bak....Sağırım ya ben...Al sana bir anlaşmazlık mevzuu daha..
Neyse gelelim size bunca şeyi niye anlattığıma...
Yukarıda anlattığım konuşmaları takibeden gecenin sabahında iki lokma birşey yemek ve çayı koymak için mutfağın kapısını açtığımda zeytin ,domates,salatalık,maydanoz,zeytinyağı ve ekmekten oluşan kahvaltımın beni beklediğini gördüm...Domateslerin üzerine ketentohumu serpilmişti..
Ve tabağımın içinde küçük bir not vardı : “ BaÅŸka birÅŸey yeme.MutfaÄŸa kamera yerleÅŸtirdim...”
O her birlikte karşıladığımız sabah, tereyaÄŸ-salam-kaÅŸar peynir alışkanlığımı kırmak için - bıkmadan kahvaltımı hazırlıyor..AkÅŸam yemekleri genellikle dışarıda yenmesine raÄŸmen hep benim diyetimi bozmayacak yerler seçiliyor ( bilenler bilir bana kalsa en az ayda iki kez istikamet direkt kebapçı olur .Balığı bile kızartma yerim)..Bir de yeni bir adet çıkarttı başımıza..AkÅŸamın bir vakti otururken birdenbire “ay sıkıldım .. Haydi çıkıp biraz yürüyelim “ diyor...
Size bütün bunları duymadıklarınızın duyduklarınızdan , görmediklerinizin gördüklerinizden daha önemli olabileceğini hatırlatmak için yazdım.
Ben işitsel bir insanım.Etrafımdaki tüm sesleri duyarım.Hayatımın belli dönemlerinde çok canımı yakan bir özellik olmasına rağmen duyduğumu asla unutmam...Ama şimdilerde duymadıklarımın , duyduklarımdan daha önemli olabileceğini öğrendim..Biraz düşündüğümde birçok davranışını yeniden değerlendirmem gerektiğini anladım.Haklıydı..Gerçek şuydu ki O söylüyordu ben duymuyordum..
Gördüğümü asla unutmam , duyduğumu asla unutmam diye övünmek yerine , bir kez de neleri görmüyorum, neleri duymuyorum acaba diye düşünün..
Kimbilir etrafınızdaki kimler kimler size sessizce birşeyler anlatıyor , kimler kimler sitemsizce size neler neler gösteriyordur...
Mart 2008
Geridönüş(0)
 |
Bu yazı için geridönüş linki
Bu yorumun beslemesine abone olun