Önemsememe Yeteneği


| 20 Ağustos 2005 | 0 yorum | 1117 gosterim

Kötü laf, küfür, bazı argolar kurtarıcısıdır bir çok insanın; sinirlenipte söyleyecek söz bulamadığında…

Küfür; yanlıştır, hatadır. Gönül kırar, kavga çıkarır, adam öldürür. Rüküştür, gülümseyen bir ağızda bile.. (Gerçi bu, küfürün ağızda şık durmaması durumu zevke göre değişir. Şahsen benim tarzımın dışında olduğundan bana rüküş gelir..)

Ama insan bu, hata yapar… Bir insanın içinden gelmiyorsa olmaz. Onu düzeltemeyiz ceza vererek…

Bunun için bana yapılan tüm yanlış hareketleri affedebilirim.

Hakaret işitince, -affetmek şöyle dursun- zaten hiç sinirlenmem. O küfürün bana tesiri olmaz,çünkü dinleyip, önemsemem.

Biz dinlemesek bile o küfürün bizi etkileyeceğini düşünmek, toplumun hakkımızda ne düşündüğünü önemsemekle bağlantılı. Çünkü, örneğin insan, kendisine "Ulan kro!" dendiğinde kendisinin "Kro" olmadığını ve kendisine söylenen bu kelime grubunun onu ileride bir "Kro"ya dönüştürmeyeceğini bilir, ama ya "Hey! Şimdi bunu duyan herkes benim "kro" olduğumu düşünecek. Bu çok berbat bir durum!" diye, ya da "Hey! Bana küfür eden insana karşılık vermezsem, bunu gören insanlar beni korkak ve kılıbık olduğumu düşünecek. Karizmamın çizilmesine izin veremem!" diye sinirlenip, kötü bir karşılık verir genelde…

Yani şahsımıza küfür edildiğinde bizi sinirlendiren şey "Başkası nedercilik"in ta kendisi! Herkesi dinleyelim ama, gereğinden fazlasına asla önem vermeyelim, bence. Bizi Cehennemde yakacak olan sebepler, gerçekten yaptığımız kötülükler veya günahlardır; başkalarının ortaya attığı uyduruk dedikodular, kişiliğimiz hakkında bilinen yanlış şeyler değil!

Hakkımızda yanlış şeyler duyan insanlar bizi bundan dolayı sevmeyeceklerse sevmesin!

Konu ile ilgili yorum yapmak ve yorumların tamamına ulaşmak için tıklayınız