Meğer Ben Depresif Bir Melodiye Aşık mışım !


| 26 Şubat 2006 | 0 yorum | 3076 gosterim

Duyguları beslemek gerektiğine inananlardanım.Güzel bir şarkı , bir anı , bir anlık bakış , ruhuma giden yolda ağlayan bir keman.

Ancak aşk fazla beslendiği zaman , kendine dönüyor insan.Kendisinin tıpkısının aynısı bir aşkla duygulara gömülüp olmayacak hayallerle yaşıyor.
İş bu noktada ”mani” hali ortaya çıkıyor bence ve başlasın şiirler , melodiler.

Bir şarkının 6 saniyelik introsuna bağlanıp kendini yaşıyor .

Bir geek ezgisinin oynak melodisinde bir bahar ikindisinde , Boğaz’da erguvan ağaçları açmış mı ? açmamış mı ? onun hesabını yapıyor.

Hüzünlü bir aşk şarkısı alıp götürüyor onu, içmeden de kafayı bulabiliyor.

Dikkat ettim de aşkın başlama ve bitiş aşamalarında oluyor bunlar.

Sevdiğinin yanında hüzünlü aşk şarkısı dinleyeni gördünüz mü kuzum siz ?

Her büyümenin sonu küçülmedir belki ama ya aşkımız ?

Konuyla ilgili bir şiir okuyabilir miyim? diyenlere tahammülüm yoktur benim de aynen sizler gibi .

Lakin bir şiir yazabilir miyim ?

Bir yaz yağmurundan sonra …
Çalılardan kollarını çizerek
Bana
Mor kırmızı böğürtlenler toplayıp
Ellerinle dudaklarıma koyduğunu ….
Hatırladım ey sevgili adam !
Mor – kırmızı ağustos böğürtlenlerini …
Özledim mi ?
Belki .

Konu ile ilgili yorum yapmak ve yorumların tamamına ulaşmak için tıklayınız