Evliliğin Anlama Üzerine???


| 20 Temmuz 2009 | 15 yorum | 5965 gosterim

Her şey aslında ne kadar güzle başlamıştı. Bu günlerde en çok kendime sorduğum soru ben onu gerçekten iyi tanıyor muyum? Aslında geç kalınmış bir soru. Zamanında sorulmayan dieti yaşadıklarımla ödenen bir bedel halini almıştı.

Aslında ne de çok konuşulmuştu bu konu üzerine ne kadar çok uyarılmış engellenmiştim. Ama gözlerim kapalı kulaklarım duymuyordu ondan başkasını. Seviyordum. Beklide kendimi unutacak onu tanıyamayacak kadar çok seviyordum. Zor zamanlar geçirmiştik. Zor şeylere göğüs germiştik beraber peki neydi birbirimizi bu kadar çok severken birbirimize bu kadar bağlıyken bizim altında ezildiğimiz şey. Birçok soruyla geçti 9 ay. Kendi içimde kendimi yiyerek. İlk sorun daha ilk sabahtan açıklık verdi. Aslında sinyal yakmıştı bana olmaz yürümez bu evlilik diye. Her zamanki gibi görmezden geldim. Aslında her erkek evlenince biraz değişmez mi? Biraz. Yâda kendi benliğini kaybedip başka bir insan olacak kadar mı değişir? Bilmiyorum ama ben eşimi hiç tanımamışım diyorum. İlk sabahtan çantamı alıp çıkmaya başlamıştım sonraları ise güç gösterileriyle devam etmişti. Kaç kere birbirimize vurduğumuzun kaç kere birbirimizi incittiğimizin haddi hesabı yoktu. Biz bunun için mi evlenmiştik. Biz bunun için mi her şeyi göz önüne almıştık. Bu aralar ailemi çok özlüyorum yakınımdalar ama istediğim mevzide yaklaşamıyorum onlara. Konuşuyoruz ama aynı dilde değil. Vurulan her tokatta hak ettin sen bunu diye vicdanım da vuruyordu. Ama hala seviyordum vazgeçemiyordum. Her şiddetli kavga sonrası beraber oturup ağlıyoruz. Başkalarına kızgınlığımızı biz birbirimizden çıkarıyoruz. Onu değil aslında ben kendimi de tanımıyorum. Bazen sen kimsin diye kendime bile sormuşluğum oluyor. Onda bulamadığım mutluluğu dışarıda başkalarında aramak istemiyorum çünkü beynim ve yüreğim onunla o kadar meşgul ki….

Eminim uzun sürede bu böyle devam edecek. Yâda gittiği yere kadar. Ne zaman içimdeki ruh bana sahip çıkar elimden tutarsa o zaman ben varım ve ben buyum diyeceğim.

Yağmur Erensoy Dadak

Forumdan Yorumlar (15)

  1. arzuaslan 26 Mart 2011

    Günaydın yazdıklarınızı şöyle okuyabildiğim kadar kaba taslak okudum herkes karşı taraftan şikayetçi bende buradaki yazılanlara benzer bir dönem geçirdim sonra baktımki her gün farklı şeyler isteyip aynı şeyleri yapmak bu delilik dedim.Şunu anladım mutluluk sadece evlilikte değil,kişinin ruh sağlığı akıl sağlığı ve beden sağlığı çok daha önemli benim mutluluğum artık kendimi sevmekle değer ve kıymet vermekle ilgili...Hal böyle olunca mutlu hallerim mutlu değer kıymet bilen insanları çekti hayatıma şu anda mutlu bir birlikteliğim var 6 aydır devam ediyor biliyorumki birbirimizi mutlu ettiğimiz ve değer verdiğimiz sürece devam edicek ve yine biliyorumki herhangi bir nedenle ben gitsem veya o gitse hiç bir şey değişmez bende mutluluk adına yine devam edicek çünki mutluluğum ona bağlı değil ben mutluluğun kendisiyim ve yine biliyorumki benimle aynı frekansta olanlar hayatımda olur olmayanlar kendi cehennemine gider onlar için yapacak bir şeyim yok boşuna demeişler herkes hak ettiğiğniyaşar diye ve şunu da unutmayın aşkta acı ve mutsuzluk varsa onun adı aşk değildir o başka bir şeydir.Egonuzu okşayan şeyleri aşk diye algılayabilirsiniz farkında bile olmadan. Herkese mutlu farkındalıklar diliyorum...

  2. selinnaz 31 Mayıs 2010

    3yıl önce boşanmama ragmen hala psikolojisini atlatamadığımı düşünüyorum.Şuan bir ilişkim var benimle evlenmek istiyor ama okadar cok korkuyorum kii aynı şiddete ve hakarete maruz kalır mıyım diye...Heran bir kıyaslama içindeyim oda bana deger vermez zarar verir mi beni ailemle görüştürmez şiddetle yaklaşırmı diye...Her tartışmada git diyen bir erkekle aynı evi paylaşmak gercekten cok kötüydü ama ben biranlık öfkeyle yaklaşmadım hiç.Obana git dedikce ben devam etmeli dedim ve o benim gitmeyecegime okadar cok inanmıştıki birgün hiç ummadığı anda onu terk ettim. Evliliğim için ne gerekiyorsa yaptım şimdi düşününce vicdanım rahat.Ben boşanırken bile hakkım olanları almayan birisiym biran önce o soğuk mahkeme salonuna gitmemek ve onun soyadından cıkmak için...Allah budurumda olan herkese yardım etsin bir cıkış yolu göstersin umarım ve gercekten hayata birdaha gelme şansımız yok

  3. gitmek 10 Mart 2010

    merhabalar,bende evlilik arifesinde biriyim. 3,5 yilidr birlikteyiz, bunun 2,5 yili beraber yasiyoruz. ve artik aileler filan evlenmemiz gerektigini dusunuyor yani aslinda erkek ark imda oyle...ama ben emin degilim,cok zor donemler atlattik ozellikle ailesi cok zor oldugu icin kendimi kabul ettirmem oldukca zor oldu, fikirler, kulturler oldukca farkli ama biz cabaladik, aslinda ben biraz fazla fedakarlik yaptim. arkama donup baktigimda kendimi bi zavalli gibi goruyorum. yani bu ugraslarim beni benden almis aslinda, kendime guvenimi kaybetmisim...halbuki bu iliskiden once, o kadar guclu karakterli ve ozgubveni kuvvetli biriydim ki...hatta bu tur insanlara yani bayanlara acirdim, acizliklerinden dolayi...hayatta her zaman cok basarili oldum,cok iyi universtelerde cok iyi yerlede bulundum. suanda kesinlikle en diplerdeyim, hatta cogu zamanimi mutfakta geciriyorum...yani yine calisiyorum ama kariyerimi yarim biraktim isteklerim hayallerim, sirf onu ve ailesini mutlu etmek ugruna. ama asiri derecede mutsuzum, isin kotusu ne birakabiliyorum ne mutluyum. cekip gitmek istedigim cok oluyor ama bir yandan da ona kiyamiyorum...aslinda cok ii birisi ama hayaller farkli ve benim zamaninda yaptigim butun fedakarliklar suan sanirim beni rahatsiz edio yada karsiligi bumu modundayim, bilmiyorum...insanlarin evlilige karar vermesi bana mucize gibi geliyo...ve napicami bilemiyorum...neyse...umarim herkes mutlulugu bir sekilde yakalar...

  4. Nazlı 19 Şubat 2010

    merhabalar henüz evli değilim ama bende evlilikten korkan biriyim aşk sevgi gercekten bi yere kadarmıdır? üç yıllık bir baraberliğim oldu bu süre içince bazı seyler cok yıprandı yinede yılmadan istedik sabrettik birlikte olabilmek için ve nişanlandık..onu cok sevdigimi biliyorum onunda beni ama farklı seyler düşünüyoruz kafalar farklı bunu ona söyleyemesemde farkediyorum sonra acaba diyorum kendi kendime acaba yanlışmı yaptım..bunu bilemiyorum... çünkü onca seye ragmen onu vazegecemeycek kadar cok seviyorum bu bir alıskanlımıdır tutku mu ask mı sevdamı anlayamıyorum ne onsuz olabiliyo nede onunla ..burda genel konusulan evlendikten sonra deişme konusu oluyo evt bunun dogruluguna inanıyorum gercekten bazı heycanlar kalmıyo ve erkeklerde su duygu olusuyo artık o benım ztn hep yanımda bu yüzden eski davranıslar deişiyo önceden bakmaya kıyamadıgı sevdigine her saat sesini duymak için aradıgı sevdigine dır dır ettigi için söylenebiliyo..biz kadınlara gelince daha fazla duygusallık oldugu için hep aynı heycanı bekliyoruz göremeyince artık sevmiyo mu deger vermiyormu demeye baslıyoruz birde sevgiliyken onların dedikelrini yaptırması cekici geliyo sahiplenmesi fakat evlenince biz yaptıralım istiyoruz.evlilik sevgili arkadas gibi bi durum olmuyo bu yüzden seviyo bile olsak sorumluluk sıkıyo çünkü hadi bitti dediginde arkanı dönüp gidemiyorsun sadece iki kişi arasında kalmıyo ailelerde giriyo bu sorumlulugu biraz daha artırıyo buda her iki tarafıda sıkabiliyo...ben şöyle düşünüyorum hayatta kimse dört dörtlük degildir karsımızdakini yargılamadan birde onun gözüyle bakmayı bilecegiz eger karsındakinin içinde varsa adamca birsey kadın onu yönlendircek sıkmadan deiştirmeye calısmadan o romantik deilmi komedimi izliyo sende izliycen bişeye mi kızyo yapmamaya calıscan ben suna inanıyorum ki biri alttan aldıkca dedigim gibi karsıdakide azcık adamsa bunu farkediyo ve sucluluk olusuyo sora oda sana göre davranmaya calısıyo zamanla taslar oturuyo..tabi karsındaki şiddet hakaret vs ise durum deişir ama sadece deişme olarak düşünülmemeli hangimiz anlattıgımz gibiyizki yada öyle kalıyoruz kimse deişmiyo bence yakınken gercek hallerini görüyoruz ve deişti sanıyoruz biz kadınlar acaba sevgilililerimiz baktıgı gibimi kalıyorz evlenınce acarsak biraz ilk görüşme ilk dokunus heycan hazırlanma kıpır kıpır makyajsız karsısına cıkarmıyız yada pot kırarmıyız ama zaman gecince noluyo bunlar önemsenmiyo evlilikte her halini görüyo yani bunu sadece deişim olarak kabullenmeyelim herkesin gercek kimliği çıkıyo ...kimse kimsenın içini bilemez cok kötü ikne iyi cok iyi iken kötü olabilir kavunmu ki koklayalım eger durum içinden çıkılmaz deil ise cekilmez katlanılmaz deil ise burda yapacagımız sabretmek emek vermek dua etmek hayırlısını istemek ..rabbim iyilerle karsılastırsın ..gönlümüzde olanı hakkımızda hayırlı hakkımızda olanıda gönlümüze razı eylesin..

  5. aviana 04 Ocak 2010

    erkekler artık şiddete dahamı az başvuruyorlar dersiniz?Yumrukları ile vurmasalarda vurmaktan beter ettikleri aşikar.Şiddet sadece bedenselmi? Ruhmu daha önemli bedenmi?

Konu ile ilgili yorum yapmak ve yorumların tamamına ulaşmak için tıklayınız