Boşver


| 09 Nisan 2006 | 0 yorum | 545 gosterim

Onu hatırladığımda yada kendimi yalnız hissettiğimde canım tatlı çekip kalori hesabı yapmaya kalkıştığımda… hepsine birden BOŞVER diyeceğim ve keyif aldığım bişey yapacağım…

Nisan…..

nisan yağmurları güneşli olur derlerdi.Öyle değildi ben üşüdüm.Bir sonbahar yağmuru bile beni bu kadar üşütmemişti.Hatırlıyormusun rekor kırmıştık o uzun yürüyüşle ama ellerim sımsıcaktı.

Bugün ters tarafımdan uyanmış gibiydim.homurdanarak işe gitmek için giyiniyordum.tam çıkacakken’hayır bunlar olmadı’diyerek tekrar giyinme merasimi……

yağmur!birde buna inat çok ince çıkmışım.soğukta ama yapacak bişey yok yoluma devam.işim kendimden kurtulduğum tek yer.benim için en iyi terapi..

eve dönüş,hava çok ağır dilimde’bana,seni seven bir kalp bile bırakmadın.senden bu acının hesabını hiç sormadım………şarkısı kalbimdeki çizikler mimiklerime yansıyor.yalnız olduğuma seviniyorum.kimseyle bunu paylaşmak zorunda değilim.

Evim sıcak evim diye sevinirken yakın arkadaşımın iğrenç esprisi bana acıyomuş hayatımda erkek yok diye.delirdim birden kendimi savunur buldum arkasından kızkardeşim saldırdı en sonunda öfkelenerek ne yapmaya çalıştıklarını gösterdim özür dilediler benden.Ama gerçekten kafama takıldı’acınacak haldemiydim’neden görmüyorlar ben kimseyle çıkmıyordum.sinirlerim attı giyindim süslendimgünlerdir benimle bir çay içmek için telefonumu bekleyen arkadaşımı aradım.yarım saat sonra burdaydı.akşam için beni sabah arayıp olumsuz cevap verdiğim kişiyi aradım ‘tamam,akşam çıkalım’dedim.

yarım saat sonra hazırdım.kendime sonkez aynada bakıp memnuniyetle gülümsedim.tel.çaldı,parfümümü sıktım ve indim aşağıya.duygusal bir kızım ama umursamaz bir kimliğe büründüm.istikamet ulus parkı neskafe içmeye.ulus; dönene kadar güzel muhabbet eve gelirken yolumu uzattı? derken taksim meydanı çiçekçilerin önünde durdu sigara alacakmış.sonrasında sakladığı bir gülle geldi.hiçte hoşuma gitmedi.işte bana birdolu iltifat gözlerini suratımdan ayıramaması eve geliş yolu çok uzadı sanki.gündüz üşüdüğümde bile bu kadar sevinmemiştim anahtarımı çevirirken.eeeee bu kadar işkence yeterdi.diğer arkadaşımı ektim.ne yapabilirim ben tahammül edemiyorum sevgisiz kimseye bu tarz komplimanlara.ben buyum acınacak bir haldede değilim.aslında onların yaşadığı ilişkideki hallerine ben üzülüyorum.insanı tamamlamayan bir partnerden daha kötü ne olabilirki yalnızlıkmı vız gelir tırs gider.sadece zaman zaman bu salakça düşüncelerin beni üzmesine engel olamıyorum.işte biryerde hayata -yakınlarımıza boşveren bir mekanizmamızı bulup böyle anlarda onu devreye sokmamız gerekir.bende artık bunu daha sık yapacağım.

eski bir şarkıyla hüzünlendiğimde,onu hatırladımda,yakınlarımdan biri saldırdığında,kendimi çok yalnız hissettiğimde yada anlaşılmadığımı düşündüğümde,canım tatlı çekip kalori hesabı yapmaya kalkıştığımda vs….hepsine birden BOŞVERRRRRRR diyeceğim ve keyif aldığım bişey yapacağım;yürüyüş,buz pateni,sinema,moda dergileri vs…

Konu ile ilgili yorum yapmak ve yorumların tamamına ulaşmak için tıklayınız