Benden Bir şeyler Kalacak


| 21 Eylül 2005 | 0 yorum | 2925 gosterim

Yaşadığım her gün de bir tırnak atacağım bu dünyaya. Söz veriyorum kendime…

Çok uzun yıllardır yazıyorum çocukluğumdan beri kendimi bildim bileli. Seviyorum yazmayı duygularımı (mutlu-mutsuz)yaşadıklarımı paylaşmayı seviyorum. (Bu asla yalnızlık, paylaşamamak durumu olduğu için değildir.) Kimi zaman, anlattıkların anlaşılamaz ya da sen anlatamazsın. Bu durum,o an ki duygularınla, gel git lerinle ilgilidir o zaman yazarsın yazdıkça daha net çıkar ortaya anlatmak istediklerin hem kafanı toplamış olur, hem( ilk etap bu bir öfke patlaması ise sakinleşmiş olursun) ki karşında ki insana, daha yapıcı ve etkileyici konuşmanı yapabilirsin.Yazdığım kadar konuşurumda hiç susmadan! Konuşacak hep bir şeyler vardır hayatımda

Kimi zaman; bir dilencidir gözlemleyip anlattığım kimi zaman; evimin boyasını nasıl renkleri karıştırarak değişik renklerde boyadığımdır. Kimi zamanda yaşamdaki tecrübelerimdir aktardığım insanlara. Dinlemeyi de okumayı da çok severim hayatımda çok önemlidir yaşanmışlıkları dinlemek ve okumak. Hayatımın bir yerlerine yerleştirmek bir gün bir yerlerde aynısı benimde başıma gelebilir. O zaman, anımsarım nasıl tepkiler verilmişti ya da benim ne yapmam gerektiği. Kısaca rehberdir çevremde yaşananlar. Acılarımı da severim yaşanması gereken her şey gibi bunlarla büyüyüp olgunlaşırım yitip gidenlerin ardından ağlamak yerine gelenleri kucaklamayı öğretir insana. Ne adına savaşman gerektiğini Değecek uğruna, kanının son damlasına kadar! Ya da, vazgeçmeyi öğrenirsin parmağını bile oynatmaya “değmeyeceklerden.”…

Çalışmayı da üretmeyi de çok severim yazdığım kadar ve konuştuğum gibi.

Üretmek, yoktan var etmek, alın terim, el emeğim, göz nurum. Hazırdaki hiçbir şeyi sevemedim emek verilmeden kazanılmış edinilmiş hiçbir nesne ya da insan benim olmadı. Evimi kendim boyar, yemeğimi kendim pişirirsem güzeldir. Mobilyamı bile kendim yaptığımda rahat otururum. Tablolarım,mumluklarım, hatta çiçeklerim bile kendi ürettiklerimdir. Seveceğim, yaşayacağım insanı da ben seçerim. Sınırsız “ severim o kadar severim, o kadar severim ki, hiçbir şey görmez gözlerim”olduğu gibi günahıyla sevabıyla,(çıkarsız, saf, öylece…)

Dostlarımı da ben seçerim benim çevremde yalan, çıkar içinde ki insanlar barınamaz yok olur giderler zaman içinde. Sadece sevgi kalabilir.

Bu dünya benim yarattığım dünya. Benim içinde yaşamasına ya da, yok olmasına izin verdiğim sürece benim olma özelliğini taşır. Adıma kararların verildiği, biçilmiş hazır değerlerin sunulduğu,hiçbir şeyi yaşayamam yaşamadım da. Ölümün, sadece bedensel bir kayboluş olduğuna inanıyorum bedenim yok olup gittiğinde benden birçok şey kalacak çocuklarım, yazılarım, şiirlerim, çiçeklerim,tablolarım ve daha birçok şey. Seviyorum dünyaya tırnak geçirip iz bırakmayı. Yaşadığım her gün de bir tırnak atacağım bu dünyaya.

Söz veriyorum kendime…

Rabia Yüksel www.24haber.com

Konu ile ilgili yorum yapmak ve yorumların tamamına ulaşmak için tıklayınız