Allah Ne Muradınız Varsa Versin


| 20 Şubat 2012 | 7 yorum | 1372 gosterim

Allah ne muradınız var ise versin diyerek başlayan ve sonrasında sokaklarda insanların
dini vicdani duygularını istismar eden dilenciler.

İlk başta kolay gibi görünse de bir dilencinin ağzından ne kadar zor bir meslek olduğunu
öğrendim.Zorlukları bile acaba bende dilensem mi ? diye düşünmemi engelleyemedi:)
Ayşe üç çocuklu bir kadın .Daha yirmi altı yaşında gencecik çiçeği burnunda.
‘’-Neden dileniyorsun dedim?’’ İlk başta yokluk ihtiyaç dese de anlatmaya başladı.
‘’-Eşim hapiste iki kaynım var .Bize bakan eden de yok.Evimiz kira annem babam köydeler.
Çocuklar küçük bırakacak kimsem yok.Allah aşkına söyle ben ne yapayım .İz bilmem yol bilmem.’’ dedi.
Şöyle bir düşündüm kendimce kızamadım.Acaba bu kimin suçuydu?diye düşünmeye başladım.Sabahın ayazında, yağmurun altında ,elinde üç çocuk, dilenen bir kadın.
Kolay mıydı hiç tanımadığı insanlara el açması para istemesi.Anneydi o ,ona sahip çıkmayan ailesi utanmalıydı.Belki de onun durumundaki insanlara yardım edecek bir kurumu kurmayanlar utanmalıydı.
Acaba ona bakınca ilk bakışta kızan, ben ya da benim gibi insanlar utanmalı mıydık?Gerçi tüm dilenenler bir Ayşe değil.Bunu meslek haline getirenlerde var.
Birden aklıma Kadıköy meydanında elinde ağzı sarılı çocuğu ve günü geçmiş sağlık raporuyla dilenen o kadın geldi.İlk başta acımıştım .Aldım raporu inceledim .Belli ki günü geçmiş eski bir rapor.’’Basın mensubuyum sana yardım edeyim telefonumu al ya da telefonunu ver.’’ dediğimde.İstemem diyerek bana avaz avaz bağırdı .Çocuğu da alıp koşarak kaçmaya başladı.
Gün ola devran döne, aynı kadına vapurda rastladım.Beni görünce tanımadı ama ben onu hiç unutmamıştım ki.Kalktım vapurun orta yerine ‘’-Ey ahali dedim eğer bu kadına yardım ederseniz yanlış bir iş yapmış olursunuz.Bakın yüzü burada çocuğuna yardım edeyim dedim istemedi.’’Kadın yine kaçak.Sanırım bu kadınla kaderimiz bağlanmış. Beni bir hastanenin bahçesinde görünce direk kaçmaya başladı…Dünya küçük derlerdi de inanmazdım…

Bir de mağdur olanlar var tabiî ki .Altunizade üst geçidinin ayağında iki senedir gözlemlediğim, bedensel engelli ve gözleri görmeyen bir kardeşimiz var.Annesi sanırım, bir bayan ,sabahın köründe yaz demez kış demez ,o kardeşimizi oraya getirir.
E be kadın hiç vicdanın sızlamaz mı senin? Kış olur titreyerek oturur.Yaz olur güneşten yanar kavrulur.

Bir de küçük yaşta dilenmeye alıştırılan pırıl pırıl çocuklarımız var.Onlara ne demeli ?
Nerde bizim çocuk haklarını koruyan sosyal kurumlarımız?Sokaklarda bunun için özel polisler olmalı diye düşünüyorum.
Taksim deyim tahminen 9 yaşında bir kız çocuğu adı Neşe.Yüzünden düşen ise bin parça.
Neşeden eser yok.Elinde mendili hem mendil satıyor hem dileniyor.
’’-Gecenin bu saati seni merak etmezler mi ? ’’dedim.
’’-Abim ışıklarda cam siliyor.Annem bak ileride, oda mendil satıyor .
Bana bir şey olmaz .’’dedi gülümseyerek .
‘’-Peki okula gidiyor musun dedim.? ‘’
‘’-Birinci sınıfı okudum sonra bıraktım.Ama okumam yazmam var.’’ Dedi
‘’-Eee okula gitmek istemez miydin dedim ? ‘’
‘’-Aman okula gideceğimde ne olacak.Onlar okula gidiyor da ne oluyor.Ben para kazanıyorum.’’ dedi.
‘’-Ayda kaç para kazanıyorsunuz ? ‘’ dedim.
‘’ –O belli olmaz abla ama hepimiz sıkı çalışırsak ayda en az beş bin lira kazanırız ‘’dedi..
Ağzım açık kızı dinlerken şoka girdim başka soru soramadım.

Sanatçı dostum Zeynep Bulutlu ile metro çıkışında insanlara yaklaşıp ‘’Allah ne muradınız var ise versin ‘’ diyen dilenciye on lira veren beyefendiyi koşarak takip ettim.
Önce omuzuna dokundum sonra gülümsedim.Şaşkın şaşkın yüzüme baktı .Acaba ona ne söyleyecektim?
-‘’Allah ne muradınız var ise versin beyim ‘’dedim .Adam şaşkınlıkla bana bakmaya devam etti.’’Nasıl yani’’ dedi.-Bende size az evvel ki bayan gibi dua ediyorum dedim.Ve elimi ona doğru uzatarak açtım.Bana bakarak ‘’-siz ciddimi siniz ‘’dedi.
-Yüzümde ciddi bir ifadeyle evet ciddiyim dedim.
Bu arada zavallı Zeynep şokta yanımda gülümsemekle gülümsememek arasında bir ifade sergiliyor.Adam beş lira çıkartıp bana uzattı .Bende kendisine teşekkür ettim.
Adam uzaklaşırken hala gülümsüyor ve dönüp dönüp bize bakıyordu.Evet münübüs paramız
çıkmıştı .Kolay para kazanmak zevk vermedi gerçi ama bu da hayatımda enteresan bir anı olarak yerini aldı.
Kıssadan hisse son sözüm şudur ki ;Anlayana tabi ki:

Allah Ne Muradınız Varsa Versin

Canan Ekinci…

Forumdan Yorumlar (7)

  1. ayser 27 Şubat 2012

    Yazınıza bayıldım.Emeğinize sağlık.Bende yaşadığım bir olay yüzünden dilencilere para vermek istemiyorum.Yinede huzursuz oluyorum.Devlet buna bi çare bulsa kimse dilenmese

  2. Ayşe Ün 24 Şubat 2012

    Her zaman ki gibi yazılarınız akıcı sürükleyici ve dinlendirici.Önemli olan ne anlattığınız değil nasıl anllattığınızdır.Bu anlamda yazınızı okurken zevk aldım.Sizi sürekli takip eden bir hayranınızım.Kitabınızın çıkmasını dört gözle bekliyorum.Ayşe Ün -İstanbul

  3. nezahat özdemir 22 Şubat 2012

    bu hayatın gercegı dılencılermız olmazsa olmazıdr ıstanbulun güzel bır yazı olmuş kalemınıze saglık

  4. murat öztürk 21 Şubat 2012

    canım benım evet sen harikasın ya okurken gözümde canlandırdım güzel konuya değinmişsin be ablacım seni seviyorum

  5. murat öztürk 21 Şubat 2012

    canım benım evet sen harikasın ya okurken gözümde canlandırdım güzel konuya değinmişsin be ablacım seni seviyorum

Konu ile ilgili yorum yapmak ve yorumların tamamına ulaşmak için tıklayınız