Papatyasından Annesine


| 04 Haziran 2006 | 0 yorum | 503 gosterim

Sevgili papatyamın, "anneciğim bende birkaç şey ekleyebilirmiyim" diye sorduğunda bu kadar duygulu bu kadar yürekten yazacağının hiç düşünememiştim. Meğer yavrum ne kadar yaralanmış.

X efendinin daha önce kadına neler yaptığını öğrenmek isterseniz kücük anne ve yavrusunu tekrar okuyun derim.

Babasının yanına gitmek hayatındaki tek olumsuzluktu ozamanlar.Nasıl olmasınki tüm yaz yanında ne babası nede bir akrabası vardı,üvey annesinin evinde acaba nerde hata yapacak,nasıl kötü huyları var diye gözlerini küçücük bir kızın üzerine dikmiş birsürü mükemmel (!) insanla yaşıyordu.Henüz küçüktü ama herşeyin farkındaydı.Anneannesinin yanında mutluydu küçük kız.Okuluda yakındı,tek başına güle oynaya gidip geliyordu.Tek sorunu ‘keşke annem bugün beni okuldan almaya gelse’ydi.Ve birgün annesini biriyle evlenmek istediğini söyledi.Kız neden bukadar rahatsız olmuştu ki?Hergece dua ediyordu inşallah evlenmezler diye.Mecburen annesinin mutlu olması için peki dedi,sen mutlu olcaksan eğer peki dedi.Sonra çocukluğunun vermiş olduğu birşeyle bana bilgisayar alacaksa tamam dedi,o istediği bilgisayardan birgün nefret edeceğini bilmeden

Ve ilk karşılaşmalarında adama bayağı ısınmıştı,adam kızı seviyordu,ilk kez bir erkek tarafından saçları okşanmıştı kızın,babası neden böyle birşey yapmamıştıki hiç?Bilmiyordur belki diye düşündü kız.Derken 15 tatil için babasının yanına gitti.Hiçbirşey belli etmedi babasına.Zaten doğru dürüst görmediği için hiç zorlanmadı bu konuda.

Otobüsten indi annesine sarıldı,sonra dönüp annesinin kocasına sarıldı 10 yaşındaydı artık kocaman olmuştu böyle yapması gerekiyordu çünkü.Kız tatildeyken evlenmişti annesi.Yeni evlerine geldiler.Artık odasında televizyonu vardı,üstelik artık ranza dışında tekli bir yatak vardı odasında duvarlara istediği gibi poster yapıştırabilecekti.Bir yıl boyunca hiçbir sorunu hissetmeden mutlu mesut yaşadı birşekilde.Bu arada adama hala bir sıfat yakıştıramadı kendi içinde amca diyemedi abi diyemedi baba demek istemedi kendi babası vardı zaten,onun yerine adamla hiç konuşmamayı tercih etti.Derken herşeyin yavaş yavaş farkına varmaya başladı,aslında hiçbirşey dışardan göründüğü gibi değildi.Heran tedirgin acaba nezaman kavga edecekler diye.Ramazanda yemek yerken kıza sinirlenip yemek tabağını yere fırlatmıştı.O an başladı adama karşı öfkesi. Ve birgün hayatı boyunca asla unutamayacağı birşey oldu.Adam gözlerinin önünde annesini dövdü.Yapabildigi tek şey adamın sırtına vurmak,yapma diye ağlamaktı.Allahtan evde anneanneside vardı,ev sahibinide çağırmıştı hemen.Küçük kardeşide vardı kızın,o 11 yaşında kocaman bir ablaydı artık.Annesi orda dayak yerken kardeşini aldı ve dışarı çıktı.Ablaydı çünkü,kendi neysede kardeşi görmemeliydi bu manzarayı.Üzülmemeliydi küçük kardeşi.Abla beşikteki kardeşini aldığı gibi kaçtı evden.Azsonra annesi aradı ceptelefonundan.Kardeşini al anneannene gel dedi.Aldı kardeşini,bindi dolmuşa.Eve gedliğinde annesi boşanacağını söyledi,bitii bu iş dedi.Kız nasıl seviniyor,havalarda uçuyor,kurtulacaktı artı o adamadan.Annesi ve kendi anneannesinde yaşarken nekadar mutluydu.Ne gerek vardı sanki başka birine anlamayadı ki.Ama sonra nolduysa yine barıştılar.İşte kabus yine başladı.Hergün evde birşeyler kırılıp dökülüyor.Kız anne nolur tamam sus adamı sinirlendirme diyor,anne mecbur yutuyor söylenen lafları.Böylece uzun bir süre çektiler adamı.Artık evde bilgisayarda vardı,kız çok istemişti anne nolur alalım diye.Adam eve getirdi pc yi yaşasın artık biligisayarı vardı kızın.Adam ilk gün dur bilgisayarı ayarlim diye oturtmadı ikinci gün daha bitmedi dei üçüncü gün biraz daha var dedi onuncu gün yirminci gün kırk gün sonra adamaın işi hiç bitmedi.Hani bana almıştı o bilgisayarı diye düşündü.Eve geliyor okuldan adam pc başında dışarı çıkıyor geliyor hala pc başında yemek yiyor adam hala pc de akşam uyku vakti hala pcde ve kız okula gitmek için sabah 7de uyanıyor aman allahım ya adam hala pc başında.Kızın artık iyice midesi bulandı.Birgün arkadaşları eve geldi,yeni pc alınmıştıya kıza sözde onu görmeye eve geldi arkadaşları adama gidip arkadaşlarım geldi çıkabilirmisin dedi adam işim var dedi.Kız neye uğradığını şaşırdı.Başından aşağı kaynar sular döküldü.Ne dicekti arkadaşlarına?Annesini aradı şu adama birşey söyle diye neyse zar zor kaldırdılar adamı yapıştığı sandalyeden.Şu en son hani adama son şansın verildiği zaman,nasılda kızdı teyzesine neden böyle birşey için ısrar etmişti annesine.Kız herşey artık kesin bitii diye sevinerek yeni evlerine geldi,yanında arkadaşıda vardı.En yakın arkadaşına yeni evlerini gösterecekti.Eve gitti içerde adamlar eşya yerleştiriyordu. Kapıyıda bir işçi açmıştı.Kapı açılınca arkadaşıyla birlikte içeri adım atıı ve şokk o adam evdeydi yine. Utandı, sıkıldı, bozuldu kendini aldatılmış hissetti. Annesi ilk kez ona ylan söylemişti.O adam tamamen bitti demişti.Birden arkadaşına bir yanlış olcak heralde deyip aşağı koştu.Ağlamak istiyordu,sadece bağırark ağlamak istiyordu.Koştu koştu koştu … Yeniden eve geldiğinde annesi onunla konuştu,napim kızım kardeşinin babası dedi,kız babanın nedemek olduğunu,bir insanın babasına nasıl ihtiyaç duyduğunu çok iyi biliyodu,mecburen sustu. Odasına geçti, saatlerce ağladı..Ve sonunda birgün anne son kez herşeyin bittiğini söyledi. Kız inanmadı, annesi yine yalan söylüyordu,yine barışacaktı,olmadı,anne budefa doğru söylemişti kıza.Derken ardından gelen zorluklar…Kızın babasını aradı adam,olmadık şeyler söyledi annesiyle ilgili,kızın onca zaman hiç yanında olmayan,kızın yaşantısıyla ilgili en ufak bir fikir sahibi olmayan akrabaları birden annesinin üstüne yürümeye başladı.Babası kıza sen lanet bir çocuksun benden nasıl saklarsın,senin gibi evlat olmaz olsun,bana birdaha baba deme,allah belanı vesin dedi.Kız nasıl söylesinki? Sen yanındamıydın hiç?Sana söylemek için fırsatımmı vardı,hiçbirgün yanımda oldunmu,derdimi dinledinmi,okuluma geldinmi,senden korktum bana kızmaktan bağırmaktan gözümü korkutmaktan başka ne yaptın,en önemlisi bi bak bakalım baba seninle çektirdiğimiz bir fotoğraf varmı hiç dedi,baba kızı yine anlamadı.Adam haklıydı kızın haklı bir tarafı olamazdı. Allahtan annesi vardı.Kızın kelimelere dökemediklerini,babasına söyleyemediklerini anlattı.Kurtulmuştu kız aslında o adam sayesinde babasından gizlediği büyük bir sırdanda kurtulmuştu.Derken bunlarıda atlattılar,nolcakki birlikte neleri atlatmışlardı,ne zorluklara göğüs gelmişlerdi,onlar birlikte büyümüşlerdi,iyi günde kötü günde birbirlerinin dostu arkadaşı evladı annesi olmuşlardı…Ve öyle olmayada devam edecek.Kız artık 17 yaşında ve herşeyin farkında erken abla olmuştu belki ama yinede anlayamamıştı annesini hiç birzaman. Artık daha iyi anlıyor herşeyi ikimiz için bir umut yaptığını,Hayattaki en büyük dostum, annem seni çok seviyorum

……

YEŞİM ( ANNESİNİN PAPATYASI)

  1. AH İNTERNET VAHHHHH İNTERNET!
  2. Ah internetin varlığın sorun! yokluğun sorun! 
  3. Bu nasıl teknoloji!
  4. Aldatmak mı? Aldatılmış olmak mı?
  5. Kadın Olmak Zormuydu Bu Kadar !
  6. Neden Evlendiki?
  7. Kurnazlığın Böylesi!
  8. Sabretmekte bir yere kadar!
  9. Papatyasından Annesine
  10. Böyle Baba Olmaz Olsun!
  11. Seni hiç sevmedim adam!

Konu ile ilgili yorum yapmak ve yorumların tamamına ulaşmak için tıklayınız