Karanlıktaki IŞIK


| 07 Ekim 2005 | 0 yorum | 2865 gosterim

Karanlıktaki bir ışıksın benim için.Gözlerim seni sadece hatırlayabiliyor. Ama tam olarak çıkartamıyorum.

Özlem doluyum sana ve aşkına. Yıllar önce bıraktığın bir ben tek başımayım. Arkadaşların hepsi bir şekilde doldurdular hayatlarını..Senle bana baktıkça ah ederlerdi bir zamanlar. Aşkımıza imrenip dua ederlerdi. Oysa şimdi onlar daha mutlu ben daha yalnız.

Nerdeydi hatam çok sorguladım kendimi. Büyük aşklar hüsranla bitmek zorunda mıydı?

Birkaç seçenek buldum kendime sonuç olarak: Ya sen beni kandırmıştın, ya da ben seni… Yada ikimizde kendimiz.

Veya sevgiyi çok büyük yaşamak bitirmeye mahkum ediyor ilişkiyi. Çabuk tüketilen heyecanlar.Yoruyor insanı belki..

Hayatımda bir kere yaşağım için yine de mutluyum böylesine bir saf aşkı. Zamanla hayal bile kuramaz duruma geliyorsun olur olmaz şeye. Halbuki aşıkken öyle körkütük ne hayallerim vardı romanlar gibi uzun, karışık baş döndürücü..

Seni sevmek güzeldi. Delice özlemek..

Şimdi ışığında seni hatırlamaya çalışıyorum. Esmer miydin sarışın mı?

Aşkın aklımda gerisi yalan benim için..

Sen hem karanlığım , hem de ışığımsın benim…

Konu ile ilgili yorum yapmak ve yorumların tamamına ulaşmak için tıklayınız