Sen de özenmiş miydin anne!


| 27 Kasım 2005 | 0 yorum | 4052 gosterim

Kimi zaman kaybederiz kendimizi. Öyleki kimseyi tanımayız o anda! Aklımızdakini tartmadan yaparız yapacağımızı.ya sonra….???

Hep özendim sana anne!
sabrına hayran kaldım hep.
bakışındaki nura,
gülüşündeki içtenliğe…
sonunda sen oldum anne!
senin gibi baktım olaylara.
yolda yürüken karıncalar aklıma geldi hep,
ya onları ezersem diye…
sevecen baktım insanlara…
amansızca gelen kötü şeylerden
iyi dersler çıkardım hep!
sonunda sen oldum anne!
en kötüsü de ne bilir misin anne?
pişman oldum!!!
sabırdan,sabırsız oldum…
bakışlarımdaki nur söndü,
gülüşümdeki içtenlikse anlamsız…
anlayacağın anne,
özendiğim sende
birşeyi fark edememişim.
hayata karşı verdiğin mücadeledeki tedirginliği
görememişim…
sen gülerken
düşüncelerini fark edememişim…
kısacası,
sorumluluğun ne büyük olduğunu
anlayamamışım anne!
ezildiğini görememişim…
iyi ders çıkarmalarından,sabrından
büyük haz alırken,
hep susmak zorunda kaldığını
görememişim ben anne!
idare etmen gereken o kadar insanın
sana bağırışlarını dinlerken,
senin susmalarını gördüm hep…
en kötüsü de ne biliyor musun?
onların içinde ben de vardım!!!
sana bağıran…
ben de ezdim seni.
ve şimdi…
şimdi ben eziliyorum annem!
bedel ödüyorum…
zoruma gittiğinden değil
sakın yanlış anlama beni!
meğer sen ne büyük insanmışsın.
aslında o da değil anlatmak istediğim…
sen de özenmiş miydin annene anne?!!!

BURCU KARACAN

Konu ile ilgili yorum yapmak ve yorumların tamamına ulaşmak için tıklayınız