Bu kadar bencil olma


| 15 Kasım 2005 | 0 yorum | 3571 gosterim

Benim kara gözlümdün sen. Huysuz kızımdın. Seneler ne çabukta geçti ne zaman büyüdün, ne zaman kaybettim ben seni..

Daha dün değil miydi minik ellerinle sıkıca tutup, benimle yürüdüğün gün. Kalbimde hala saklarım seni kucağıma aldığım o deli heyecanı..

Unutulmaz o sevinç ve endişe kızım…

Anne yüreği diyorlar hissediyor işte ..Bir gün yaşayacağı hüzünleri…

Yine de bu kadarını hiç ummamıştım. Bana bu kadar sevgisizliğini kelimelerle ifade edemem. Kalbim bile henüz tam anlatamıyor yaşadıklarını..

Birgün öylece bırakıp gittin kızım unuttun sildin bizi….. Kanımdın sen benim..Nasıl becerebildin bu kadar mı sevdin anneni??

Ağlasam , haykırsam , ne yapsam boş tutup getiremiyorum seni. O günler çok geride kalmış sarıp koklayamıyorum tenini.

Ne yaptığımı düşünüyorum sana.

Hiç mi üzülmüyorsun anlayamıyorum hiç mi özlemiyorsun sebebini.. Bu kadar duygusuz nasıl yetiştirmişim Allah’ım bu yaşadıklarım gerçek mi?

Birgün bırakıp gittin unutup sildin kızım bizi….Yıktın parçaladın perişan ettin beni..Ağlıyorum. Ağlıyorum gelmiyorsun geri.. Duymuyorsun pişmanlıklarımın bestesini..

Kızım neredesin…

Unuttun mu yüzümü , sesimi , ellerimi…. ya sevgim!! bilmiyor musun yüceliğini, tükenemeyeceğini…!Aylar oldu çok özledim..

Bu kadar bencil olma .. Gel geri…

Konu ile ilgili yorum yapmak ve yorumların tamamına ulaşmak için tıklayınız