Boşanma Sonrası Ebeveynlik


| 04 Nisan 2013 | 0 yorum | 1739 gosterim
Bosanma3

Boşansanız da ebeveyn olduğunuzu unutmadan, kendi öfke ve  kızgınlıklarınızın esiri olmadan çocuğunuzun hayatında yer almaya devam etmelisiniz.  Çocuklar özellikle birlikte yaşamadıkları ebeveynleri ile ilgili endişeli olabilir. Nasıl bir yerde yaşıyor?  Orası sıcak mı? Yemek var mı? Vs. Özellikle bu durumdaki ebeveynin yaşadığı yeri, hayat şartlarını vakit kaybetmeden çocuğu ile paylaşması bu tür soru işaretlerini bertaraf etmek için iyi bir yöntemdir.

Yaşam şartlarından emin olan çocuk daha sonra kendi ilişki ihtiyacı ile ilgili kaygılanmaya devam eder. Genelde çocukla birlikte yaşamayan ebeveyn baba olur.  Çocuk babasını artık göremeyeceğinden,  onu kaybedeceğinden yoğun endişe duyar.  Bu tür duygular çocuğun hem soysal, hem de okul hayatını etkiler.  Okulda başarılı olan çocuğunuzun derslerinin bir anda düştüğünü gözlemleyebilirsiniz.  Arkadaşları ile hiç sorun yaşamayan oğlunuzun okulundan kavga ettiği gerekçesi ile aranabilirsiniz.  Tüm bunlar kurulamayan yeni düzenin  sancılarının dışa yansıması olabilir.


Boşanma gibi köklü değişikliklerde çocuğun bir an önce olabilecek en iyi şekilde adapte olmasını sağlayabilmek için ebeveyn olarak ciddi sorumluluk almanız ve anne baba olarak her ikinizin de çocuğunuza destek vermeniz gerekir.  Buradaki en önemli meselelerden biri;  çocuğun babası ile ne sıklıkta görüşeceği ve bu sürecin ne şekilde düzenleneceğidir.  Bunun dışında ise her iki ebeveynin de birbirlerine duydukları öfkelerini çocukları ile ilgili meselelerin dışında tutmayı başarabilmeleridir.

Çocukla birlikte yaşamayan ebeveynin,  özellikle ilk bir yıl içinde çocuğu ile tutarlı ve güvenilir bir ilişki içinde olması, çok mecbur kalmadıkça program değişiklikleri yapmayıp, daha önceden planlanmış bir aktivite için değişiklik yapmak gerektiğinde çocuğu ani gelişen durumla ilgili bilgilendirilmesi, Çocuğunun okulunda iletişim bilgilerinin bulunduğundan emin olup çocukla ilgili yazı vs. aynı zamanda kendisine de iletilmesini istemek, çocuğun arkadaşlarını ve ailelerini tanımaya çalışmak, çocukla birlikte geçirilen zamanlarda çocuklu arkadaşlarla birlikte planlar yapmak,  sadece eğlenceli zamanlar geçirmeyi değil, ikinci bir ev hayatı düzenini oturtmak, çocuğun ilgilendiği aktiviteler  ile ilgili bilgi sahibi olmak, çocukla yakın bir ilişki sürdürmeyi, onun hayatında etkin olmayı kolaylaştıracaktır.

Bu durumda çocukla birlikte yaşayan ebeveynin de diğer ebeveynle çocuk arasındaki ilişkiyi desteklemek açısından büyük önemi vardır.  Onun da birlikte yaşamayan ebeveyni çocuğun arkadaşları, görüşmedikleri sırada gelişen önemli olaylarla ilgili bilgilendirmesi(sınavdan en yüksek notu almak, maçı kazanmış olmak vb.) , varsa çocuğun sorunlarını paylaşması, diğer ebeveynin alacağı saatte çocuğun hazır olmasını sağlamak gibi önemli sorumlulukları vardır.

Her iki tarafından da sadece çocuk için ve çocuğun çıkarları doğrultusunda davranması çocukla olan ilişkililerini besleyecek ve çocuğun boşanma sonrası hayata çok daha kolay ve mutlu bir şekilde adapte olmasını sağlayacaktır.

Uzman Psikolog

Seniha Naşit Gürçağ

İlişki Psikoterapileri Enstitüsü

Valikonağı cad. saroğlu apt. no:83/8

0212 233 70 73

 

 

Kaynak:

1)      Bailey, S. J. (2002) Non residental parenting after divorce. Montana State University, extension  service.

2)      Thayer, E. & Zimmerman J. (2001) The co-parenting  survival guide: Letting go of conflict after a difficult divorce. New harbinger publication.

 

Konu ile ilgili yorum yapmak ve yorumların tamamına ulaşmak için tıklayınız