| Evliliğin Anlama Üzerine??? |
 |
 |
 |
| Yağmur Erensoy Dadak tarafından yazıldı | |||
| Pazartesi, 20 Temmuz 2009 11:02 | |||
|
Her şey aslında ne kadar güzle başlamıştı. Bu günlerde en çok kendime sorduğum soru ben onu gerçekten iyi tanıyor muyum? Aslında geç kalınmış bir soru. Zamanında sorulmayan dieti yaşadıklarımla ödenen bir bedel halini almıştı. Aslında ne de çok konuşulmuştu bu konu üzerine ne kadar çok uyarılmış engellenmiştim. Ama gözlerim kapalı kulaklarım duymuyordu ondan başkasını. Seviyordum. Beklide kendimi unutacak onu tanıyamayacak kadar çok seviyordum. Zor zamanlar geçirmiştik. Zor şeylere göğüs germiştik beraber peki neydi birbirimizi bu kadar çok severken birbirimize bu kadar bağlıyken bizim altında ezildiğimiz şey. Birçok soruyla geçti 9 ay. Kendi içimde kendimi yiyerek. İlk sorun daha ilk sabahtan açıklık verdi. Aslında sinyal yakmıştı bana olmaz yürümez bu evlilik diye. Her zamanki gibi görmezden geldim. Aslında her erkek evlenince biraz değişmez mi? Biraz. Yâda kendi benliğini kaybedip başka bir insan olacak kadar mı değişir? Bilmiyorum ama ben eşimi hiç tanımamışım diyorum. İlk sabahtan çantamı alıp çıkmaya başlamıştım sonraları ise güç gösterileriyle devam etmişti. Kaç kere birbirimize vurduğumuzun kaç kere birbirimizi incittiğimizin haddi hesabı yoktu. Biz bunun için mi evlenmiştik. Biz bunun için mi her şeyi göz önüne almıştık. Bu aralar ailemi çok özlüyorum yakınımdalar ama istediğim mevzide yaklaşamıyorum onlara. Konuşuyoruz ama aynı dilde değil. Vurulan her tokatta hak ettin sen bunu diye vicdanım da vuruyordu. Ama hala seviyordum vazgeçemiyordum. Her şiddetli kavga sonrası beraber oturup ağlıyoruz. Başkalarına kızgınlığımızı biz birbirimizden çıkarıyoruz. Onu değil aslında ben kendimi de tanımıyorum. Bazen sen kimsin diye kendime bile sormuşluğum oluyor. Onda bulamadığım mutluluğu dışarıda başkalarında aramak istemiyorum çünkü beynim ve yüreğim onunla o kadar meşgul ki…. Eminim uzun sürede bu böyle devam edecek. Yâda gittiği yere kadar. Ne zaman içimdeki ruh bana sahip çıkar elimden tutarsa o zaman ben varım ve ben buyum diyeceğim. Yağmur Erensoy Dadak
Favori olarak işaretleyin
Favorilerinize ekleyin
Bunu e-posta ile gönder
Okuma: 5254 Geridönüş(0)
Yorumlar (15)
  yazar arzuaslan , March 26, 2011 Günaydın yazdıklarınızı şöyle okuyabildiğim kadar kaba taslak okudum herkes karşı taraftan şikayetçi bende buradaki yazılanlara benzer bir dönem geçirdim sonra baktımki her gün farklı şeyler isteyip aynı şeyleri yapmak bu delilik dedim.Şunu anladım mutluluk sadece evlilikte değil,kişinin ruh sağlığı akıl sağlığı ve beden sağlığı çok daha önemli benim mutluluğum artık kendimi sevmekle değer ve kıymet vermekle ilgili...Hal böyle olunca mutlu hallerim mutlu değer kıymet bilen insanları çekti hayatıma şu anda mutlu bir birlikteliğim var 6 aydır devam ediyor biliyorumki birbirimizi mutlu ettiğimiz ve değer verdiğimiz sürece devam edicek ve yine biliyorumki herhangi bir nedenle ben gitsem veya o gitse hiç bir şey değişmez bende mutluluk adına yine devam edicek çünki mutluluğum ona bağlı değil ben mutluluğun kendisiyim ve yine biliyorumki benimle aynı frekansta olanlar hayatımda olur olmayanlar kendi cehennemine gider onlar için yapacak bir şeyim yok boşuna demeişler herkes hak ettiğiğniyaşar diye ve şunu da unutmayın aşkta acı ve mutsuzluk varsa onun adı aşk değildir o başka bir şeydir.Egonuzu okşayan şeyleri aşk diye algılayabilirsiniz farkında bile olmadan. Herkese mutlu farkındalıklar diliyorum... hatalı kullanımı bildirin
Skoru düşürün
Skoru yükseltin
Oy sayısı: +4
yazar selinnaz , May 31, 2010 3yıl önce boşanmama ragmen hala psikolojisini atlatamadığımı düşünüyorum.Şuan bir ilişkim var benimle evlenmek istiyor ama okadar cok korkuyorum kii aynı şiddete ve hakarete maruz kalır mıyım diye...Heran bir kıyaslama içindeyim oda bana deger vermez zarar verir mi beni ailemle görüştürmez şiddetle yaklaşırmı diye...Her tartışmada git diyen bir erkekle aynı evi paylaşmak gercekten cok kötüydü ama ben biranlık öfkeyle yaklaşmadım hiç.Obana git dedikce ben devam etmeli dedim ve o benim gitmeyecegime okadar cok inanmıştıki birgün hiç ummadığı anda onu terk ettim. Evliliğim için ne gerekiyorsa yaptım şimdi düşününce vicdanım rahat.Ben boşanırken bile hakkım olanları almayan birisiym biran önce o soğuk mahkeme salonuna gitmemek ve onun soyadından cıkmak için...Allah budurumda olan herkese yardım etsin bir cıkış yolu göstersin umarım ve gercekten hayata birdaha gelme şansımız yok hatalı kullanımı bildirin
Skoru düşürün
Skoru yükseltin
Oy sayısı: +4
yazar gitmek , March 10, 2010 merhabalar, bende evlilik arifesinde biriyim. 3,5 yilidr birlikteyiz, bunun 2,5 yili beraber yasiyoruz. ve artik aileler filan evlenmemiz gerektigini dusunuyor yani aslinda erkek ark imda oyle... ama ben emin degilim,cok zor donemler atlattik ozellikle ailesi cok zor oldugu icin kendimi kabul ettirmem oldukca zor oldu, fikirler, kulturler oldukca farkli ama biz cabaladik, aslinda ben biraz fazla fedakarlik yaptim. arkama donup baktigimda kendimi bi zavalli gibi goruyorum. yani bu ugraslarim beni benden almis aslinda, kendime guvenimi kaybetmisim... halbuki bu iliskiden once, o kadar guclu karakterli ve ozgubveni kuvvetli biriydim ki...hatta bu tur insanlara yani bayanlara acirdim, acizliklerinden dolayi...hayatta her zaman cok basarili oldum,cok iyi universtelerde cok iyi yerlede bulundum. suanda kesinlikle en diplerdeyim, hatta cogu zamanimi mutfakta geciriyorum...yani yine calisiyorum ama kariyerimi yarim biraktim isteklerim hayallerim, sirf onu ve ailesini mutlu etmek ugruna. ama asiri derecede mutsuzum, isin kotusu ne birakabiliyorum ne mutluyum. cekip gitmek istedigim cok oluyor ama bir yandan da ona kiyamiyorum...aslinda cok ii birisi ama hayaller farkli ve benim zamaninda yaptigim butun fedakarliklar suan sanirim beni rahatsiz edio yada karsiligi bumu modundayim, bilmiyorum... insanlarin evlilige karar vermesi bana mucize gibi geliyo...ve napicami bilemiyorum... neyse... umarim herkes mutlulugu bir sekilde yakalar... hatalı kullanımı bildirin
Skoru düşürün
Skoru yükseltin
Oy sayısı: +2
yazar Nazlı , February 19, 2010 merhabalar henüz evli değilim ama bende evlilikten korkan biriyim aşk sevgi gercekten bi yere kadarmıdır? üç yıllık bir baraberliğim oldu bu süre içince bazı seyler cok yıprandı yinede yılmadan istedik sabrettik birlikte olabilmek için ve nişanlandık..onu cok sevdigimi biliyorum onunda beni ama farklı seyler düşünüyoruz kafalar farklı bunu ona söyleyemesemde farkediyorum sonra acaba diyorum kendi kendime acaba yanlışmı yaptım..bunu bilemiyorum... çünkü onca seye ragmen onu vazegecemeycek kadar cok seviyorum bu bir alıskanlımıdır tutku mu ask mı sevdamı anlayamıyorum ne onsuz olabiliyo nede onunla ..burda genel konusulan evlendikten sonra deişme konusu oluyo evt bunun dogruluguna inanıyorum gercekten bazı heycanlar kalmıyo ve erkeklerde su duygu olusuyo artık o benım ztn hep yanımda bu yüzden eski davranıslar deişiyo önceden bakmaya kıyamadıgı sevdigine her saat sesini duymak için aradıgı sevdigine dır dır ettigi için söylenebiliyo..biz kadınlara gelince daha fazla duygusallık oldugu için hep aynı heycanı bekliyoruz göremeyince artık sevmiyo mu deger vermiyormu demeye baslıyoruz birde sevgiliyken onların dedikelrini yaptırması cekici geliyo sahiplenmesi fakat evlenince biz yaptıralım istiyoruz.evlilik sevgili arkadas gibi bi durum olmuyo bu yüzden seviyo bile olsak sorumluluk sıkıyo çünkü hadi bitti dediginde arkanı dönüp gidemiyorsun sadece iki kişi arasında kalmıyo ailelerde giriyo bu sorumlulugu biraz daha artırıyo buda her iki tarafıda sıkabiliyo...ben şöyle düşünüyorum hayatta kimse dört dörtlük degildir karsımızdakini yargılamadan birde onun gözüyle bakmayı bilecegiz eger karsındakinin içinde varsa adamca birsey kadın onu yönlendircek sıkmadan deiştirmeye calısmadan o romantik deilmi komedimi izliyo sende izliycen bişeye mi kızyo yapmamaya calıscan ben suna inanıyorum ki biri alttan aldıkca dedigim gibi karsıdakide azcık adamsa bunu farkediyo ve sucluluk olusuyo sora oda sana göre davranmaya calısıyo zamanla taslar oturuyo..tabi karsındaki şiddet hakaret vs ise durum deişir ama sadece deişme olarak düşünülmemeli hangimiz anlattıgımz gibiyizki yada öyle kalıyoruz kimse deişmiyo bence yakınken gercek hallerini görüyoruz ve deişti sanıyoruz biz kadınlar acaba sevgilililerimiz baktıgı gibimi kalıyorz evlenınce acarsak biraz ilk görüşme ilk dokunus heycan hazırlanma kıpır kıpır makyajsız karsısına cıkarmıyız yada pot kırarmıyız ama zaman gecince noluyo bunlar önemsenmiyo evlilikte her halini görüyo yani bunu sadece deişim olarak kabullenmeyelim herkesin gercek kimliği çıkıyo ...kimse kimsenın içini bilemez cok kötü ikne iyi cok iyi iken kötü olabilir kavunmu ki koklayalım  eger durum içinden çıkılmaz deil ise cekilmez katlanılmaz deil ise burda yapacagımız sabretmek emek vermek dua etmek hayırlısını istemek ..rabbim iyilerle karsılastırsın ..gönlümüzde olanı hakkımızda hayırlı hakkımızda olanıda gönlümüze razı eylesin.. hatalı kullanımı bildirin
Skoru düşürün
Skoru yükseltin
Oy sayısı: +2
yazar aviana , January 04, 2010 erkekler artık şiddete dahamı az başvuruyorlar dersiniz? Yumrukları ile vurmasalarda vurmaktan beter ettikleri aşikar. Şiddet sadece bedenselmi? Ruhmu daha önemli bedenmi? hatalı kullanımı bildirin
Skoru düşürün
Skoru yükseltin
Oy sayısı: +2
yazar merve1985 , November 25, 2009 hersey ıyı olurrr..hepımız bu hayatta sınanıyoruzz hanımlarr en cok da bız kadınlarr...ama gulumseyelım sukredelımm mutlu olalımm.. elımızden geldıgıncee ıyı enerjı kendını motıve etmek cok önemlıı.. hatalı kullanımı bildirin
Skoru düşürün
Skoru yükseltin
Oy sayısı: +0
yazar merve1985 , November 25, 2009 ben 1 senelık evlıyımm;hakıkaten dogru aynı eve gırmeden aynı solugu almadan olmuyo..evlılık belkıde bıraz şans..eşin onun aılesı cevresı herseyın o kadar önemı varmıs kı aslında; ama şu bır gercekk kadınlar her zaman daha daha daha mucadelıcıı ...o yuzdenn cennet ayaklarımızın altında.. kolay degıll herkesın her ewlı ınsanın hatta herkesın her ınsanın 7 den 77 deye kac yasında olursan ol kendınce sorunları var.. bız kadınlar kendınden odun werıyourzz hemde cok ama bununda sınır olmalı dıe dusunuyorumm...önce ben mutlu olmalıyım eşim önce benı mutlu etmelı kı bende onu edıyım aılesını sewdıklerımızı mutlu edelım..ama aynı yastıga baş koydugu aynı tabakdan yemek yedıgı karını 2.plana atarsa ya da onu önemsemez see o zaman o ewlılık zatenn bı cıkmaz dadırrne yazıkkıı.. herkes mutlu olsa keskee.. hatalı kullanımı bildirin
Skoru düşürün
Skoru yükseltin
Oy sayısı: +2
yazar betul3455 , November 13, 2009 Size katılmıyorum diyebilmek isterdim ama malesef sonuna kadar katılıyorum.Bazen değiştirmeyemi çalışıyorum diye düşünüyorum.Evet değişmeli bana ve aileme zarar veriyorsa değişmeli.Her an patlamaya hazır bir bombayla yaşıyorum sanki tedirgin.Ne zaman üzüleceğimi bekliyorum.Bunun için sebepolması gerekmiyo o bulur. bende güven diye bişey kalmadı.Rahatlıkla herşeyi yapabilir üzer zarar verir mutsuz eder diye düşünmek yok.ortaya çıkınca konuyu kapatır konuşamazsın bile.Çok taviz verdim diye kendimi suçluyorum.Evliliğim için kendimi hiçe saydım geldiğim nokta belli.İNSAN AYNI HATAYI KAÇ DEFA YAPAR.eşimin hatalarının sonu yok.maddi ve manevi bitmiş durumdayım.Halbuki o üzülmesin diye neler yapmazdım. hatalı kullanımı bildirin
Skoru düşürün
Skoru yükseltin
Oy sayısı: +3
yazar mrl , September 19, 2009 evlilik kesinlikle aceleye gelecek bir şey değil. evlilik kararı verdikten sonra her şey sanki senin dışında gelişiyor. bir takım olumsuzlukları görmüyorsun. sanki gözlerin kapalı. sen bir bulutsun ve rüzgar seni ordan oraya sürüklüyor. sonradan anlıyorsun. ama artık çok geç. evleneceğin kişiyi çok iyi seçmek lazım sevgi aşk herkesin dediği gibi bir yere kadar. aynı şeylerden zevk almak. yani gerçekten EŞ olmalı. gerçekten EŞİN olmalı. RUH EŞİN olmalı. bundan emin değilsen yanlış yoldasın demek. benden bekarlara tavsiye...... hatalı kullanımı bildirin
Skoru düşürün
Skoru yükseltin
Oy sayısı: +6
yazar MÜHÜR GÖZLÜM , September 17, 2009 TAM 11 YILINI VERMİŞ OLAN BEN ŞU ANDA CIKMAZLARIN EŞİGİNDEYİM...KENDİMİ O KADAR GÜCSÜZ VE CARESİZ HİSSEDİORUM Kİ ANLATMAYA KELİMELER BİLE YETMİYOR...RESMEN BİR BUNALIM CUKURUNDA GİBİYİM...BU EVLİLİKTEN BEN HİC ANLAMADIM ACABA TÜM EVLİLİKLER Mİ BÖYLE SADECE BEN Mİ BÖYLEYİM DİYE DE COK DÜŞÜNDÜM.11 YILLIK EVLİYİM BİR KIZIM VAR 10 YAŞ. TAM 8-9 YILDIR EŞİMLE AYRI YATIYORUM..SEBEBİNİ BENDE BİLMİYORUM SÜREKLİ HAKARETLER SEVGİ VE SAYGIYI ÖLDÜRDÜ..NE ONUN RUH HALİ NE DE BENİM RUH HALİM İYİ..BİR KERE DAVA ACTIM AİLEM YÜZÜNDEN OLMADI BOŞANAMADIM ŞU ANDA DÜŞÜNÜYORUM DA EN BÜYÜK HATAYI ORDA YAPTIM..GÜVENİMİ O GÜNDEN BERİ KAYBETTİM..ŞİMDİ KARARLIYIM AMA NERDEN NASIL BAŞLARIM BİLEMİYORUM..İLK OLARAK İŞ BAKIYORUM KENDİME..YAŞIM OLMUŞ 32 ARTIK BENDE NEFES ALMAK İSTİYORUM...AYAKLARIMIN ÜZERİNDE DURUP HAYATIMA YÖN VERMEK İSTİYORUM.. hatalı kullanımı bildirin
Skoru düşürün
Skoru yükseltin
Oy sayısı: +2
yazar BROOKE , September 15, 2009 sanırım her yeni evlenen aynı tanıyamamazlıktan şikayetçi.evlenmeden önce aşk ayaklarını kesince insanın bir takım şeyleri ya görmüyor yada görmemezlikten geliyor. Benim başıma gelende bu görmemezlikten gelmekti, aradan 3 sene geçti benim görmemezlikten geldiğim düşüncesizlik ve bencillik hat raddeye çıktı. artık kendimi değersiz , yetersiz hissediyorum. Halbuki ben ona çok değer veriyorum neden oda bana aynı değeri vermiyor yada yarısını.......neden hatalı kullanımı bildirin
Skoru düşürün
Skoru yükseltin
Oy sayısı: +4
yazar ebribahar , September 14, 2009 herkes birbirine benzer zorluklar yaşıyor muhakkak. insan mutlu olmak ister ama mutluluk nasıl elde edilir bilinmez. ben çok badireler atlattım. ve şunu öğrendim hayattan; hayattan insanın kendisinden kıymetli hiçbir şey yok. acı veren her şeyden kurtulmaya bak. o deli divane aşklar, aşıklar mazide kalıyor. aşk bitince kendine üzülme vakti gelecek. zararın neresinden dönersen kardır. kendin için yaşa. sevgi aşk biter. dünyada bir insan da yok. insan aynı aşkı bulabiliyormuş. hakettiğin değeri verenleri bulmak da zor değil inan bana ben buldum. her evlilikte olan sıradan şeylerin dışında mutluyum. mutsuz evlilikler yaşadıktan sonra mutluluğa nasıl erişeceğini anlıyorsun . herkesten çok kendini sevmelisin bence. çünkü bunu en çok sen hakediyorsun. mutluluklar seninle olsun. hatalı kullanımı bildirin
Skoru düşürün
Skoru yükseltin
Oy sayısı: +8
yazar wwww , August 31, 2009 bugun gerçekten eşimle kötü bir konuşmam oldu ve çok kötüyüm.. neden ben.. diyorum.. ona bu kadar bağlıyken .. gün geçtikçe seviyorum .. o ise inadı ile her şeyi mahfediyor... yazılanlar gerçekten çok dogru... ben evlendim değiştim.. oda değişti.. tek değişmen yönü... inadı... hatalı kullanımı bildirin
Skoru düşürün
Skoru yükseltin
Oy sayısı: +3
yazar Masmavı , August 22, 2009 Merhaba, aslında seninde dediğin gibi (aslında ben onu değil kendimide tanımıyorum)demişsin sorun buradan kaynaklanıyor bence.yoksa bir insan neden evlenirki.Mutlu olmak için değilmi.O halde bizler iyi günde de kötü günlerdede beraber olamayacaksak yani açıkçası herşeyi paylaşamayacaksak neden evlenelim değilmi.Sevgi fedakarlık ister,paylaşmak ister.Sevgiler paylaşarak çoğalır.Sıkıntılar Dertler Paylaşılarak azalır.Sabredemeyen Tahammül edemeyen yeterince bu işi götüremez.Zamanımız insanlarının bir sorunuda bencillik.Ben merkeziyetçiliği herşeyi hep isteğimize ve bizim eksenimiz etrafında şekillendirmeye çalışmamız.Biz kendimizi çevremize insanlara uymaya değilde çevremizi bize uymaya zorluyoruz.Bu çok yanlış.Bununda sebebi kendimizi yenileyememizden kaynaklanıyor bence.Kendimizi zorluklara karşı yenileyebilmeli kendimizi aşabilmeliyiz. Herkese mutlu günler dilerim. hatalı kullanımı bildirin
Skoru düşürün
Skoru yükseltin
Oy sayısı: +2
Yorum yaz
|
Bu yazı için geridönüş linki
Yorumları göster/gizle
Yorum formunu göster/gizle