| Kendini başkasına adamak,kendin olmaktır |
 |
 |
 |
| Cuma, 18 Temmuz 2008 17:31 | |||
|
Kendini başkalarına adadığında,kendin olursun. Bu konu iüzerinde konuşmalar yapılmış,yorumlar yapılmış,fikirler yürütülmüş. Bütün yorumlar insanda kullanılmışlık, "aç gözünü kullandırma kendini"hissi uyandırıyor. Bu çok yıkıcı,yok edici bir duygu.
Herkesten önce kendimize yönelik. Ben konunun gerektiği gibi algılandığından şüpheye düştüm. Denmek istenen sanılanlar gibi değil bence. Bu yüzden bu konuyu tekrar baştan ele almak istedim. Yorumların da hiç bakılmayan bir açıdan incelenip, yapılmasını istedim. Çünkü hepimizin yıkıma değil, içsel iyileşmeye, yükselişe ihtiyacımız var.
kendini başkalarına adamak,bu çevremizde ihtiyacı olan bir insana yada daha geniş kitlelerede adamak olabilir.Böyle yapıldığında nasıl kendin olunur? Burda anlatılmak istenen durum çok daha derin bence. Biz insanların doğamızdan getirdiğimiz temel ortak özelliklerimiz var. beden,güdü,duygular,zihin,sezgi ve irade gibi.Yaşamlarımız bu temel özelliklerimiz üzerine kuruluyor, şekilleniyor.Bu özelliklerimizi yöneten bir yasa var. Her zaman herkes için aynı şekilde işleyen bir yasa,EVRENSEL ÇEKİM YASASI. Biz bir başkasının ya da başkalarının yaşamlarında iyileşme, gelişme niyetiyle çalıştığımızda,kendimizi adadığımızda, o insanlarda gelişme ,büyüme,iyileşme gibi sonuçlar yaşanır, bu da evrensel yasa gereği otomatik olarak bizim yaşamımıza da yansır.Çünkü evrende herşey titreşir,titreşim etki tepki yaratır.Kendi dışımızda olan iyi birşey bizede yansır,bizde nasipleniriz, malesef kötü olan şeylerden de etkilenir,nasibimizi alırız. Eğer başkaları adına yaptığımız çalışmalar sonuç vermiyorsa,kendi yaşamımızda eksilme, acı yaratıyorsa, yaptığımız iyilik,adanmışlık değil,yanlışa hizmettir. Bu noktada yaptılarımızı yeniden gözden geçirmemiz gerekir.Biz kendimizi adamak adı altında bilmeden karşımızdakine de kendimize de zarar veriyoruz demektir. Bir kere kendimizi başkasına adamak,başkasının yerine nefes almak,yaşamak demek olmamalı.O niyetle yapılırsa, tabiki acı olur yıkım olur, yok olma olur. Kendini başkasına adamak o insanda ideali yaratmaktır.Yani bağımsız kendi kendine yaşamını sürdürebilen bir insan .Bunun için rehberlik etmek, destek olmak. kendimiz için isteyebileceğimiz herşeyi o insanın yaşamında gerçekleşmesi için destek vermek. Bir başka insan üzerinde bu niyetle çalıştığımızda kendimize de çalışmış oluruz. Çünkü içimizde taşıdığımız, içimizde yaşayan,beslenen niyet,duygu bizi bu yönde hareket ettirir, yaşatır. Kendimizi adadığımız insanda biz oluruz, kendi yaşamımızda da değişim dönüşüm olur. Mevlananın bir sözü gibi "BEN SENİM, SEN BENSİN İŞTE
Favori olarak işaretleyin
Favorilerinize ekleyin
Bunu e-posta ile gönder
Okuma: 4156 Geridönüş(0)
Yorumlar (0)
 Yorum yaz
|
Bu yazı için geridönüş linki
Yorumları göster/gizle
Yorum formunu göster/gizle