| Çocuk Gelişimi ve Aile Yaklaşımı |
 |
 |
 |
| Censtale tarafından yazıldı | |||
| Pazartesi, 23 Mayıs 2005 02:33 | |||
|
İdeal bir aile, yavrusunun ruh ve beden sağlığına gereken önemi verir.
Bölüm 1 İdeal bir aile, yavrusunun ruh ve beden sağlığına gereken önemi vermeyi, bu iki "GELİŞİM ODAĞI" nı ahenkli bir paralellik içinde sürdürebilmeyi başarmak zorundadır. Ancak, psikolojik ve biyolojik gelişimi bilinçli takip edilen çocukların, ileriki yaşlarda "Güzel Huylu, problemsiz" bireyler olması beklenebilir. Bu neticenin "Olumlu Çevre Koşulları" ile ilişkisi tartışma kabul etmeyen bir gerçektir. Çocuğun "Öfke, Korku, Şiddet, Üzüntü, Güvensizlik" gibi olumsuzluklardan uzak "Tatlı, Sevecen, Yumuşak, ve Hoşgörü" ortamında yetişmesi, onun "OLUMLU BİR KİŞİLİK" kazanması için gereklidir. Ufacık bir bebeğin, henüz "Anne Karnında" iken bile etkilendiği bu tutum ve davranışları gidermek "Eğitimin Başlangıç Noktası" kabul edilmeli, gerek anne ve baba, gerekse ailenin diğer fertleri bu konuda çok hassas olmalıdır. Diğer pedagojik formüller bu sağlam temel üzerine inşa edilmelidir. Bu koşullar, sadece dünyaya gelecek bebek için değil, ailenin ve dolayısıyla tüm toplumun "Sağlıklı Bir Yaşam Sigortası" dır. Mutlu anneler, mutlu babalar, mutlu kardeşler ve mutlu bir "İnsanlık" için en etkili bir faktör olup "Kendi ile barışık, Toplum ile barışık" bir nesil için vazgeçilmez bir unsurdur. Çocuğun "Doğum Öncesi" gelişimi "Yeni Bir Bireyin" oluşum dönemidir. Bu dönemin kendine has bir takım özellikleri vardır. "Anne Karnında" ki "Yeni Oluşum Dönemini" içinde bebeği yok sayarcasına davranmak, onun diş dünyadan etkilenmeyeceğini düşünmek, çocuğun doğumdan sonraki hatta tüm yaşantısını "Negatif Etkileyecek" çok tehlikeli hatalardır. Bebek, her ne kadar gözlerden uzak, "Anne Rahmi" denen katmanlar ardında da olsa, O bizimle beraberdir. Dış dünyadaki seslerden etkilenen, annesinin ruhsal yapısından hissesini alan bu minik insanın "Bir Başka Alemde" oluşması bizleri yanıltmasın. O, dokuz ay on gün daima "ARAMIZDA" dır. Yukarda bahsi geçen çeşitli olumsuz çevre koşulları içinde ve stresli bir anne bedeninde vücut bulan bebeklerin, 2-3 yaşına geldiklerinde toplumsal uyumda güçlük çeken, en doğal aktiviteleri olan "OYUN OYNAMA" istekleri kaybolmuş, sinirli, mızmız, içe dönük kimlikleri ile hırçın, huzursuz ve korkak bireylere dönüştükleri çeşitli "Uzman Raporları" ile belgelenmiş gerçeklerdir. Tüm bu dokümanlar, minicik yavruların bizden uzakta sandığımız "Doğum Öncesi" mekanlarında ne kadar ihtimama muhtaç olduklarının göstergesidir. Bu zorlu dönemlerde aşırı bir hassasiyet içinde olan anne adaylarının psikolojik sağlıklarının korunması açısından ailenin tüm fertlerine özellikle "Baba Adaylarına" çok iş düşmektedir.Onlara gösterilecek sevgi, şefkat, hoş görü, samimi yardımlar "Mutlu Anne-Mutlu Baba- Mutlu Bebek-Mutlu Kardeşler- Mutlu bir Aile" tablosu olarak şekillenecek ve doğal olarak bu mutluluk "Tüm Sosyal Hayata" yansıyacaktır. Bu konuyu, ilk durak olan anne bedeninde ilk gelişim noktasından ele alıp, ergenlik dönemi sonuna kadar olan "Gelişim Aşamaları ve Çeşitli Aile Yaklaşımları" bazında irdelemek üzere başlattığımız bu yazı serimizin sizlerin de "Deneyimler- Hatıralar- Tavsiyeler" içeren katkılarınızla hak ettiği noktaya taşıyabilmek ümidi içindeyim. Kalın sağlıcakla değerli "Anneler ve Müstakbel Anne Adayları"
Favori olarak işaretleyin
Favorilerinize ekleyin
Bunu e-posta ile gönder
Okuma: 8860 Geridönüş(0)
Yorumlar (0)
 Yorum yaz
|
Bu yazı için geridönüş linki
Yorumları göster/gizle
Yorum formunu göster/gizle