| Çıkmaz Sokak |
 |
 |
 |
| Pazartesi, 16 Haziran 2008 20:57 | |||
|
Sanmıştım ki kontrol edebilirim. Sanmıştım ki acımı dindirebilirim.
Hep duyardım çıkmaz sokak çıkmaz sokak Sanırım artık biliyorum bu çıkmaz sokağı, sanırım artık biliyorum bu sokakların neden çıkmadığını. Sevda bir kez düştü mü insanın yüreğine, ne dur biliyor ne durak. Sokak çıkıyorsa mesele yok da çıkmıyorsa işte o zaman işte o zaman sorguların sonu yok. Biliyoruz kimse kimseye ait değil. Biliyoruz kimse kimsenin içine sığası değil. Kaldı ki insan kendini bile sığdıramazken kendine Başka bir varlığı sığdırmak olası değil. İşte o tanıdık duygular, işte o dayanılmaz özlem, işte o ayrı kalmaktan doğan ızdırap işte o yürek acıtan çaresizlik zinciri Ben aşık oldum. nasıl oldu da zamansız anlamsız kıskıvrak kaplayıvermiş yüreğimi. O sırada ben neredeydim. Aklım neredeydi. Sanmıştım ki kontrol edebilirim. Sanmıştım ki acımı dindirebilirim. İşte yine yaptım yapacağımı, meydan okudum yine yüreğime. Yine uykusuz acınası geceler yine iç gıcıklayan hasret çemberi… İşte yine o çıkmaz sokak İşte yine duvarla örülü benliğim… illüzyon..
Favori olarak işaretleyin
Favorilerinize ekleyin
Bunu e-posta ile gönder
Okuma: 2851 Geridönüş(0)
Yorumlar (0)
 Yorum yaz
|
Bu yazı için geridönüş linki
Yorumları göster/gizle
Yorum formunu göster/gizle