|
illüzyon tarafından yazıldı
|
Anne hadi gidip soralım. Ben yanlış bir şey yapmadım ki, bu kadın çocuklarının benimle oynamasını neden istemiyor. Bu kadın benden neden korkuyor !...
Bir çocuk varmış bir zamanlar diye mi başlamak lazım bu hikayeye, bir çocuk vardı demek mi lazım henüz karar verebilmiş değilim. Hayatı, miş-li geçmiş zamanlar mı yoksa di-li geçmiş zamanlar mı doğru anlatır yaşananları. Belkide her ikisini de bir tarafa bırakıp şimdiki zamanda anlatmaktır olanları. En iyisi şimdiki zaman olacak sanki. "Bir çocuk var şimdi daha sorularının cevaplarını bulamamış." Şimdiki zaman çok daha şık duracak ininden çıkmak istemeyen bu çocuğu anlatmaya. İn diyorum çünkü kuş uçmaz kervan geçmez denen yerlerden bir yer burası. Adı yok sanı yok ben merkezci, kendi gölgesinden bile korkan insanların haritalarında, bir harita iğnesi konacak kadar bile tarifi yok. Hatta o kadar yok ki; kimse ne çocuğun farkında ne de ininin.
Bir gün sokakta oynuyordum arkadaşlarımla. Öyle arkadaş dediysem can ciyer kuzu sarması, kanka falan değil. Oyun arkadaşı işte. Birden bir kadının sesiyle ortalık karmaşa alanına döndü. Bir de baktım ki oyun arkadaşımın annesi. .... kız ben sana demedim mi onunla (bu bahsi geçen "o" ben oluyorum) oynama diye. Neler olup bittiğini anlamıyordum. Ben bu çocuklara bir şey yapmamıştım ki, bu kadın oynama onunla diyordu. Henüz dokuz yaşındaydım ve neyi yanlış yaptığımı bilmiyordum. Ama kararlıydım öğrenecektim, kadının neden böyle söylediğini. Neler olduğunu anlamamış bir şekilde, şaşkın şaşkın anneme gittim ve olanları anlattım. Anne bu kadın kızına benimle oynadı diye bağırdı. Ben bir şey yapmadım ki kızına, zarar vermedim ki, sadece oynuyorduk. Anne hadi gidip soralım ben ne yapmışım.Neden benimle oynamasını istemiyor. Anne ben yanlış bir şey yapmadım ki. Anne hadi kalk gidip soralım. Annem diyordu ki kızım boşver oynamazsın olur biter. Ben diyordum anne bu kadın benim hakkımda ne biliyor ki çocuklarını benden koruyor. Yaklaşık iki saatlik yalvarışlarıma feryatlarıma ağlayışlarıma dayanamayan annem peki dedi. Hadi gidip soralım. Neticede istediğim olmuştu. Annemle gidip soracaktık. Ennihayetinde gittik. Gitmez olaydık. En azından bir de annem töhmet altında kalmamış olurdu. Annem fazla uzatmadan konuya girdi. Ya komşu çocuklarına kızımla oynadılar diye kızmışsın. Kızımın bir yanlışını mı gördün. Gördüysen söyle biz onu düzeltelim. Aman Allah'ım kadının yetişin adam öldürüyorlar, yetişin beni boğuyorlar diye bağırışları bu gün bile hala kulaklarımda çınlar. Bu da yetmemiş gibi annemi hırsızlıkla suçlamaz mı. İnsanın kamerayı aradığı zamanlaradan biri. Böyle bir olay olsa olsa kamera şakası olurdu herhalde :)) Çalındığını idda ettiği eşyası kendi evinden çıkınca özür dilemek için anneme geldi. Ancak hem annem hem ben böyle bir kadının ve çocuklarının etrafmızda olmalarını istemediğimize karar vermiştik. Annem kadını gördüğü zaman bana göz kırpar hafifçe gülerdi. Ben de aşağılayan bir edayla başımı arkaya doğru atar kafamı çevirdim.Hala kadının neden çocukları ile oynamamı istemediğini bilmem. Ve şimdi bu kadın evimin 100 metre ilerisinde oturuyor. Evinin önünden geçmek zorunda olduğum için her gün iki kez karşılaşma riskini göze almak durumunda kalıyorum. Diyorum sorayım şuna 20 sene önce neden böyle yapmış. Sonra kurbağaları hatırlıyorum (KUYUNUN İÇİNDEKİ KURBAĞALAR, SANIRLAR DÜNYA KUYUNUN AĞZI KADAR !..) Diyorum boş ver kızım yürü git yoluna. Ne kurbağa değişmiş, ne de kuyunun ağzı büyümüş.
Şimdi ise benzer bir olay yine karşımda. Yine eski belirsizlikler yine açıklamasız yargılar. Ofise yetiştirilmek üzere alınan bir elemana (beyninde lekeler olduğu, üzülmemesi gerektiği, ona iyi davranmamızın onun sağlığı için önemli olduğu bilgisi ilk başta verilmişti) eksiklerini tamamlayabilmesi için kendi özel zamanımdan ayırıp program öğretme isteğim, bu isteğimle ilgili önerim her nasıl anlaşıldıysa arkadaşın babası arayıp kızım sizinle çalışmayacak dedi. Oysaki sadece hayattaki duruşunu güçlendirmesi için yardım etmek istemiştim. Kislerinin büyümemesi için destek olmak istemiştim. Benimkisi sadece bir öneri idi. Akşam saatlerinde iş çıkışında ara sıra gelsin anlatayımdı. Kurbağa gen kurbağalığını yaptı. Ve dedi ki dünya kuyunun ağzı kadar.
Şimdi gene aynı şey karşımda. Oysa ki ben yanlış bir şey yapmadım ki. Bu ez hırsızlıkla suçlanan ben oldum. Ya da hırsız mumamelesi gören. Aha kızımı benden çalacak. Kızım kendine güvenecek ve uçup gidecek. Ve şimdi tekrar soruyorum işte. Anne hadi gidip soralım bu kadın neden kızının benimle oynamasını istemiyor.Anne ben yanlış bir şey yapmadım ki. Anne lütfen gidip soralım. Ben yanlış bir şey mi yaptım. Bu kez annem yok yanımda. Bu kez ağlayabileceğim bir kucak yok. Kendi kendimi kucaklıyorum belirsizliğin ve suçlanmışlığın acısını dindirebilmek için. Ve diyorum ki sen ininden niye çıktın ki. Zaten bunlara sebep girmemiş miydin inine? Şimdi ne oldu da sen ordan çıktın yerini belli ettin. Anne hadi gidip soralım. Ben yanlış bir şey yapmadım ki, bu kadın çocuklarının benimle oynamasını neden istemiyor. Bu kadın benden neden korkuyor !...
illüzyon
Geridönüş(0)
 |
Bu yazı için geridönüş linki
Bu yorumun beslemesine abone olun