|
Kötürüm değil farklıyım... |
|
|
|
Yazar Ayşin Oya Attaroglu
|
 | | | | "Gülüp geçtim bu olaya çünkü bir mongol olarak yaşamak yeterince zahmetliydi bu hayatta." | |
| Farklıyım ben farklı
Düşünüyordumda öylesine yatarken
Uzun zaman olmuştu ve tıkılı kalmıştım minicik odamda
Biran atı verdim kendimi evimizden dışarıya.
Şaşkınlık içinde baka kaldım etrafımdaki insanlara
çünkü onlar da bana bakıyordu çok tuaf bakışlarıyla.
Anlayamasamda o tuaf bakışların anlamını
sezebiliyordum onların benimle ilgili olduğunu.
“Neyse” diyerek koyuldum yoluma.
Keşif içinde bakınırken etrafa,
bir otobüs duruverdi karşımda.
Açılıdı kapıları büyük bir gürültüyle
Şöför yüzündeki tiksintili bakışıyla
“bineceksen bin be” diye bağırdı suratıma
oysa ben de tam düşünüyordum
binsem mi diye arabaya.
Ben daha henüz kararımı veremeden
Kapılar kapandı ve gitti otobüs aniden.
“Olsun” dedim kendi kendime
ve devam ettim yoluma büyük bir hevesle.
Birden bir çocuk bahçesi gördüm
Tam da kavşağın karşısında.
Caddeyi geçip
Bakındım sağıma soluma
Çocuklar hoplayıp zıplıyordu sevinçten
“ben de katılayım” diye düşündüm içimden
ve iştirak ettim oynayan arkadaşlara.
Tam o sırada bir kadın geldi yanımıza
Tuttuğu gibi arkadaşımın kolundan
“gel çocuğum, onunla oynama” dedi sessiz bir tavırla.
Biliyordum biraz farklıydım belki diğer çocuklardan
Ama ben de çocuktum
Ve hoşnut değildim bu tavırlardan.
Olgunluğa vurup
Gülüp geçtim bu olaya
çünkü bir mongol olarak yaşamak
yeterince zahmetliydi bu hayatta.
Başımı şöyle göğe kaldırıp
Bulutları seyrettim bir kaç dakika.
Gurur duyuyordum kendimle
Karşılık vermediğim için kadının davranışına
Olgun olması gereken oydu aslında
Fakat belkide alışık değildi benim gibi insanlara.
Yürümeye devam ettim salına salına
Yürüdüm, yürüdüm...
Oysaki hala yatağımdaydım uyandığımda.
OYA ATTAROĞLU | |
(0 Yorum) |
