|
Yazar Ayşin Oya Attaroglu
|
 | | | | ..Artık çimenin yeşili yeşil değil. Gökyüzünün mavisiyse gri. | |
| Hayat...
Düşlerimi süsleyen o masmavi gökyüzü,
küçük bir tebessümle gülümseyen cıvıl cıvıl çiçekler,
sabah rüzgarının hışırtısıyla beni uyandıran ağacın yaprakları
yok oldu geçip giden yýlların hüzün ve mutluluk dolu dizelerinde.
Artık çimenin yeşili yeşil değil.
Gökyüzünün mavisiyse gri.
Can çekişen þu dünyada saf kalan bir toz zerresi bile kalmadı.
Görünmez oldu şefkat, mutluluk ve sevgi dolu yüzler,
gözyaşlarıyla doldu gökyüzünün tebessümsüz bulutları.
Paranın rengi sırıtan yüzüyle insanın ifadesizliğini simgelerken
yatıverdi kış uykusuna insanlık ve höşgörü duyguları.
Kaybolan deðerlerimizi ararken birer birer,
küçük bir çocuğun kayboluşunda gözlenen o telaşa kapılıp
güçlü bir elin bizleri mutluluk diyarıyla tanıştırmasını bekler olduk adeta.
Beklerken umutsuzlukla karşılaşıp, alışkanlışa dönüştü umutsuzluk duygusu.
Aramaz olduk,
istemez ve görmez olduk o güzel yüzlü meleği.
Unutuverdik kulağımıza fısıldanan şarkıları,
içimizi eritip ruhumuzu sıvazlayan o duygu dolu mısraların ahengini.
Yok oldu değerler.
Yok oldu ışıldayan gözler.
Bir yerlere gömüldü oracıkta,
mezar taşı bile olmadan.
Ayşin Oya Attaroğlu
| |
(0 Yorum) |
