Uzaklardan çok uzaklardan
Esintilerle geldin
Hoşnutla uzandın boş kalan ellerime
Sevgiyle baktın hüzünle gülen gözlerime
Uzaktan çok uzaklardan
Geliverdin yanıma

Geldiğinde bahar oldu
Güneş açtı kalbimin derinliklerinde
Sesinin ahenki içimi ısıttı
Yüzünün ısrarı da benliğimi
Geldiğinde güneş doğdu
Karartılar yok oldu ışığın yansımalarıyla

Uzaklardan çok uzaklardan
Dinginlikle geldin bana
Sebat ettin sabır eyledin
Kendini açtın tüm çıplaklığıyla
Uzaklardan çok uzaklardan
Sokuluverdin yanıma
Değer kattın hayatıma.
benliğimle oldun, bütünleştin
                                    Nisan 2005, Oya Attaroğlu