|
Yazar Süreyya Türkoğlu
|
 | | | |
Ben şanslıydım...Annem, babam, kardeşlerim ,sıcacık evimiz...Sofrada yemeğimiz vardı...Büyümek için acele ettim
| |
| Çocuk kalmış yüreğim
Büyümemiş , büyüyememiş..
Pişmanlıklarım çocukluğuma dayanır,
Eğer bilebilseydim
Bu kadar çabuk büyümek istemez, acele etmezdim..
Küçücük yüreğim aceleci, telaşlıydı
Hayallerimin peşinden gidemedim
Ürkektim ,korkaktım
çekingendim
Annem mutlu olsun diye sevmediğim yemekleri , annemin hatırına yedim.
Tabakta yemek bırakılmaz peşine düşer dediler
Çocuğum ya inanıyorum
Tabağı silip süpürüyorum..
Kızlar sokakta oynamaz dediler
Evlere odalara tıkılıp kaldım
Yaramazlıklar yapamadım.
Bahçedeki incir ağacına tırmanamadım..
Sokakta top koşturamadım , ip atlayamadım
Okulu bir gün dahi kırmadım
Başka çocuklar sokakta top oynarken ben onları pencereden izledim
Elime tutşturulan kitapları okudum..
Okuduğum kitapları rafa dizerken
Gözyaşlarım öykülerdeki çocuklar için aktı
Ben şanslıydım
Annem babam kardeşlerim sıcacık evimiz
Sofrada yemeğimiz vardı..
Büyümek için acele ettim..
Yılları ikişer ikişer atlamak istedim
Zamanla yarıştım , geçmek , önde olmak marifet zannettim
Koştum, arkama bakmadan
Acelecilik ruhumu esir aldı
Geriye dönüp baktığımda keşkeler o kadar fazla ki
İçimi acıtıyor
Pişmanlık derin bir acı
Kanadıkça tuz basıyorum kalbimdeki yaraya
Büyümek ne çok şey öğretiyor insana
Büyüdükçe endişeler artıyor , sorumuluk ağır basıyor
Kaygılar artıyor
An gelir insanın çocuk olası gelir
Zamanın ne çabuk geçtiğini şimdi anlıyor insan
Yıllar önce zaman geçsin diye dua ederken şimdi saatler dursun istiyoruz
Hani deriz ya şimdiki aklım olsa
| |
(1 Yorum)
|
