|
Yazar Süreyya Türkoğlu
|
 | | | | Güneş hergün yeniden doğacak..Yıllar bir birini kovalarken ,hayat devam edecek,yağmurlar yağacak, fırtınalar kopacak�.Nehirler akacak�Ben çok uzaklarda dönmeyi bekliyeceğim.
Döndüğümde yepyeni bir yaşam beni bekliyor olacak
| |
| Gün ışıdı �..
Yaprak kıpırdadı ,güneş tüm cömertliğiyle ışınlarını yer yüzüne gönderdi.
Fırtınalar koptu , rüzgar uğuldadı. Yağmurlar yağdı
Toprak tüm cömertliğiyle suyu bekledi
Emeği saygıyı sevgiyi bekledi
Hayat devam etti
Direndim , baş kaldırdım�susmadım konuştum
İsyanım çığlıklarımda saklı
Asiydim delicesine akan bir ırmak gibi
Sessiz fırtınaydım karanlık gecelerde
Toprağa düşen çiğ tanesiydim , güneş toprağı selamlarken
Güneş taşı yaktı ,
Yağmur yıkadı , aşındırdı
Önüme çıkan engeller vız geldi
Biliyordum
Gücün içimde olduğunu
İçimdeki devi uyandırmak zamanımı aldı belki
Ama pes etmedim
Herkes gibi gelgitler yaşadım,
Negatif anlarım oldu
Moralimin bozulduğu anlarda içime döndüm
Sustum , kendimi dinledim.
Ne beklediğimi ne istediğimi hatırladım
Hatırlmak farkına varmaktı
Farkındaydım kendimin istediklerimin benin
Ben olmak kendine dürüst olmak demektir.
Duygularım hissettiklerimin aynasıdır
Aynaya her bakışımda beni gördüm
İçimi duygularımı gördüm.
Boş gözlerle bakmadım kendime
Kendimi aradım derinlerde bir yerde
Yıllarca sakladığım duygularım
Üstünü örttüğüm haykırışlarım
Feryat ederken
Zaman durmadı
Akrep yelkovanı izledi
Gündüz geceyi
Ben kendimi
| |
(0 Yorum)
|
