|
Yazar ümran akça
|
 | | | | Bizler küçükken sokaklarda oynar ya da büyük bahçeli evlerimizde kendimize oyun bahçeleri yapardık.Bezden bebeklerimiz,topaçlarımız vardı.kendi icadımız oyunlar ve tekerlemeler ile sokağı çınlatır yaşlı komşularımızdan başka kimseden tepki almaz,kimseden zarar gelmezdi.
| |
| Bizler küçükken sokaklarda oynar ya da büyük bahçeli evlerimizde kendimize oyun bahçeleri yapardık.Bezden bebeklerimiz,topaçlarımız vardı.kendi icadımız oyunlar ve tekerlemeler ile sokağı çınlatır yaşlı komşularımızdan başka kimseden tepki almaz,kimseden zarar gelmezdi.
Şimdi öyle mi?Hayır.Nedeni çalışan anneler,bahçesiz evler,güvensiz sokaklar,sinirli ve tanımadığımız komşular... Hızla akan trafik,kaldırımda yürümeyi engelleyen dükkanların sepetleri,tezgahları,hırsızlar,sapıklar vs.Sokakta tehlike çanları çalıyor.
O zaman biz ne yapıyoruz?Ya bir bilgisayar ya da teelvizyon karşısında oyalıyoruz çocukalrı.Ancak hafta sonları onlarla nitelikli ilgilenebiliyoruz.Hafta içi okul ve okuldan arta kalan zamanda ödev.Ödevden arta kalan zamanda televizyon başında heba olup giden zaman.Çocuklar bizim kültürümüze yabancı,ya yabancı çizgi film ya da renkli hayatların kıskacı altında.Bu yüzden de çocuklar büyüdüğünde nesiller arası çatışma kaçınılmaz.Çocuklar annelerine babalarına yabancı,kültürünü bilmeden ,doğayı görmeden yaşıyor,yalancı bir bahar onların yaşadığı.Sanal bir yaşam.Ekranlardaki boyalı hayatlara özenmeleri bu yüzden.Karşılaştıkları ilk sorunda yaşamı terk etmeyi düşünecek kadar güçsüzler.Televizyon çocukları çünkü onlar.Aşkları saman alevi gibi.Ölümüne sevdikleri birini,ertesi gün unutabiliyorlar.Başka bir ölümüne sevdaya yakalanma uğruna.Seçmek istedikleri meslekler ,film kahramanlarının gösterişli hayatlarından kopyalanıyor.Hayat bir film veya oyun gibi.Alışveriş yapmayı sevmeleri,bu kadar abartılı tüketim merakları da televizyon yüzünden.Doyumsuzlukları da.kendilerini olduklarından farklı görmeleri de bu yüzden.
Dha bebekken oturtup televizyonun başına ,beslenem alışkanlıkalrını bile televizyona göre değiştiriyoruz.Dersler televizyon başında yapılıyor.Sonra da oğlum televizyon izlemeden ders yap diye bağıran annelerin sesleri duyuluyor evlerden.
...
İndigo çocukları,sokak çocukları derken televizyon çocuklarını unuttuk,hem de televizyonun karşısında.
| |
(2 Yorum)
|
