|
Yazar Süreyya Türkoğlu
|
 | | | | Yüreğimin buz sarkıkları damla damla çözülmeye başlayıp , zifiri karalıklara karışacak
| |
| Birgün acılar dinecek.Hiç yaşanmamış gibi
sessizliğim isyanımdır
Hayatlar yorgun yaşamlar kayıp insanlar bezgin
İnsanlar üzgün
suskunluğum haykırışımdır
Bir varmış bir yokmuş
Mevsimler gelip geçecek
Yağmurlar yağacak üstümüze
Fırtınalar üşütecek
İnsanlar gelip gidecek
Fotograflar sararacak
Eşyalar darmadağın
Düşler yetim , düşler öksüz
Yarım kalmış , yaşanmamış hayatlar bir daha anımsanmayacak
Yüreğimin buz sarkıkları damla damla çözülmeye başlayıp , zifiri karalıklara karışacak
Eriyip gidecek herşey
Bedenimin her hücresi tek tek ayrışacak
Yüreğim bir daha sancımayacak
Gözyaşlarım kuruyacak.
Adını koyamadığım her duygu unutulacak�
Yazmayı düşlediğim her satır
Dilimin ucuna gelen her kelime
Benden parça parça her ne varsa
Geçmişe karışacak..
Avazımın çıktığı kadar bağırsam
Yeter , yeteeer
Tanrı beni duyarmı?
Şimşekler çaksa, fırtınalar kopsa , yüreğimin sancısı diner mi?
Dalgalar sahili dövse ,
Yumruğumu masaya vursam
İsyanımı denizde boğsam
Kaderim değişir mi
| |
(2 Yorum)
|
