 | | | | İlkokul beşinci sınıf öğrencisi olduğum acı dolu günlerden bir gündü! | |
| Yıl sonu müsameresi için bir oyun sahnelenecekti. Öğretmenimiz oyun metnini seçti.
"Pamuk Prenses." Rol tevziatı yapılmaya başlandı. Önce sınıfın en çalışkanları bir kenara ayrıldı. Ben de o ayrılan arkadaşlar arasındaydım. Hüzünlü ve ümitsiz bir bekleyişle olayın gidişatını izlemeye başladık.
Sonra ikinci elemeler yapıldı. Bu defa (Maalesef ki) "Zengin aile çocukları" bir başka tarafa toplatıldı. Ben de yine o ayrılan arkadaşlar arasındaydım. Yine . hüzünlü ve ümitsiz bir bekleyişle olayın gidişatını izlemeye başladık..
Daha sonra üçüncü elemeler yapıldı. "Ezberi kuvvetli olanlar" seçildi. Ben de yine o ayrılan arkadaşlar arasındaydım. Yine hüzünlü ve ümitsiz bir bekleyişle olayın gidişatını izlemeye başladık..
Artık son elemelere gelmişti sıra. Bu defa "Güzel ve alımlı" olanlar seçildi aramızdan. Ben işte o zaman artık, o ayrılan arkadaşlar arasında değildim. Çünkü benim bir "Tortokolis" li olduğum taaaa dördüncü elemelere kadar düşünülmemişti. Boynu eğri duran bir çocuk, nasıl olur da "Pamuk Prenses." Gibi bir oyunda rol alabilirdi.
Hüzün içinde yerime oturdum... Başımı kaldıramıyor, etrafıma bakamıyordum. Bütün kabahatim, zor bir doğum neticesinde boynuma takılan acımasız bir forsepsi pençesinden yediğim darbe miydi? Annem bana her zaman "Üzülme kızım. Allah'ın takdirine karşı gelme, dermansız bir derde düşmediğine dua et. Ya çaresi olmayan bir kusur ile doğsaydın..." diye beni teselli ediyor, bana istikballe ilgili çok güzel müjdeler veriyordu ve o güne kadar içimdeki bu umut bana yetiyordu. Fakat o an. Artık umutların yetmediği bir andı!
Ve ben kendi kendime söz verdim. Ameliyat olacaktım...İyileşecektim...Ve "Pamuk Prenses" oyununda rol alacaktım. Hem de baş rolü!
Evet, evet "Pamuk Prenses" olabilmek için çok korktuğum bu ameliyatı olacaktım.
O yılki yaz tatilinde sevgili babacığım beni hasta haneye götürdü. Artık yaşım da bu ameliyat için uygundu. Korku ve ümit içinde gidip gelişlerim, koluma yapılan bir iğne ve narkoz ile sustu. Aklımda ise sadece "Pamuk Prenses" vardı.
Ameliyat başarılı geçti ve ben iyileştim. Bir iki ay içinde boynumda beni kahreden o dertten tamamen kurtuldum. Annemle beraber "Orta okula" kaydımı yaptırdık. Ve hala aklımda "Pamuk Prenses" vardı.
Yıl sonu yaklaşıyordu. Ben de "Pamuk Prenses" oyununun bütün metnini hatıra defterime yazmayı tamamlamıştım.
Yıl sonu müsameresi için seçilecek başlıklar hakkında konuşulmaya başlandı. Kimi 'x' oyunu olsun, kimi yok o olmasın 'y' oyunu olsun diyordu. Benimse aklımda hala "Pamuk Prenses" vardı.
"Öğretmenim "Pamuk Prenses" olsun" deyiverdim.
Neticede, özlediğim şey gerçekleşti. Hatıra defterimdeki metinden yararlanarak oyunu sahneye koyduk. Annem bana çok güzel bir tuvalet diktirdi. Etekleri kloş ve çok havalıydı. Ve ben, en sonunda hem oyunu sahneye koyma hem de "Baş rolü" oynama idealime kavuşmuştum...
Bu, bir zamanlar benim kabusum olan "Tortokolis"in başarısıydı...
Sıhhatli, sağlıklı ve tüm promlemlerin mutluluğa dönüştürelebildiği güzel günlerin sizlerin olmasını dilerim.
Sevgiler ve esenliklerle kalın...
| |
(0 Yorum) |
