|
Yazar Leyla
|
 | | | | İçsel çalışmalarla kendini zenginleştirmeye çalışan bir çok kişi bilir belki; Bir insanı olduğu gibi kabul etmek tüm kabullenmeler içerisinde en zoruymuş.
| |
| Başkasını hoşgörmek hatta affetmek; biriyle empati kurmak; karşındakini iyi dinlemek vs. gibi tüm insancıl faaliyetler içerisinde birini olduğu gibi kabul etmek ve yargılamamak iç dünyanızda çok özel bir noktaya vardığınızı gösteriyormuş.
Bununla ilgili bir hikaye var: Günün birinde kendini içsel olarak zenginleştirmek isteyen bir adam Buda�ya gelir. Hayattaki tek amacının ermiş mertebesine varmak olduğunu söyler ve ne yapması gerektiğini sorar. Buda �Herşeyi bir tarafa bırak ve tanıdığın her insanı olduğu gibi kabul etmeye bak� der. Adam bu amacı gerçekleştirmek için gider ve bir kaç ay sonra döndüğünde Buda�ya �Dediklerini yerine getirmek için çok uğraştım, büyük bir çoğunlukla bunu başardım ama iki kişi var ki onları oldukları gibi kabul edemiyorum� der. Buda �O zaman şöyle yapalım, senin diğer kişileri kabullenmene gerek yok. Onları bir tarafa bırak ve şimdi gidip sadece o iki kişiyi kabul etmeye çalış, bu yeterli� der. İlişkilerimizde yaşadığımız her türlü sorun birilerini değiştirmeye çalışmaktan çıkıyor. Ben de herkesi olduğu gibi kabul edemiyorum. Bundan 10 yıl öncesine göre bu konuda yol aldığımı farkediyorum ama yine de yeterli olmadığını biliyorum. Bizden bir tane daha yok. Bu nedenle kimseyi kendimiz gibi düşünüp, davranmaya zorlayamayız. Zaman geliyor en yakınımızdakilerin bile bizi öfkelendiren, isyan ettiren davranışlarıyla karşılaşıyoruz. Bu yüzden bitirdiğimiz arkadaşlıklarımız ve ilişkilerimiz var. Tabii ki bizi yıpratan insanlarla birarada olmak zorunda değiliz. Ama kimseyi çekemem, benimle olmak istiyorlarsa bana uyum sağlasınlar havası içinde olduğumuzda asıl zararı biz görüyoruz. Bu konuda izole olup, kendini ilişkilerden soyutlayanlar var. Oysa böyle bir yaşam insanları gittikçe yoksul hale getiriyor. İnatla kendini değiştirmeyi denemeyip, hep karşıdaki insanların hata yaptıklarını düşünerek yaşamak zor bir iş. Hiç kimse sadece iyi niteliklerden ve de kötülerinden oluşmuş değil. Hepimizin olduğu gibi çevremizdekilerin de negatif, pozitif pek çok özelliği var. İyilikleri kabul etmek kolay; Olduğu gibi kabul etmek negatif niteliklerle karşılaştığımızda gerekiyor. Eğer yapabildiğimiz kadar, dünyadaki en zor bu kabulün üstesinden gelirsek, karşımızdakine verdiğimiz tepkiler azalacaktır. Onların iyi taraflarına odaklanıp, negatifliklerle karşılaştığımızda tartışarak ama zorunda bırakmayarak ilişkilerimizi sürdürmeyi başarırsak, kuşkusuz yaşamımızı zenginleştiririz.
Ermiş olmayı beklemiyoruz tabii ki; Amaç emek harcayarak kurduğumuz ilişkileri devam ettirebilmek. Buda�nın istediği gibi olamayabiliriz belki ama hayatımızda çok önem verdiğimiz biriyle onu kabullenmek yoluyla daha tatminkar bir ilişki kurabiliriz. Bunu başardığımızda yaşamla bağlarımız güçleneceğinden başkalarını kabule daha açık hale gelmekte mümkün.
Sevgiyle kalın,
Leyla Draman
| |
(1 Yorum)
|
