|
Yazar Süreyya Türkoğlu
|
 | | | | Efsane
| |
| Tanrı büyük bir hamur yoğurmuş,İnsanlar yapıp , yapıp dünyaya göndermiş.İnsanlarda dünya işlerini yapmak , yetiştirmek için uğraşıp, didinip, çalışmaya başlamışlar.Günler böylelikle geçmeye başlamış.
Günlerden bir gün , Tanrı insanların ne yaptıklarını merak etmeye başlamış.Meleklerini çağırmış.
Dünyaya gidin .Bakın bakalım bu insanlar neler yapıyorlar.Hiç sesleri solukları çıkmaz , Acaba nedendir öğreninde gelin demiş.
Melekler uçup dünyaya varmışlar ,bakmışlarki insanlar gece gündüz demeden harıl harıl çalışırlar:Hepside soluk soluğa , kan ter içinde didinip durular.Bu durumu merak eden melekler sormuşlar .
Neden durmadan çalışırsınız ?Dünya nimetlerinden memnun değimlisiniz?
Memnun olmasına memnunuz ama dünya işi çok .Bir türlü üstesinden gelemiyoruz. Bizlere işlerimizde yardımcı olacak havyalar da yaratırsa çok rahatlayacağız derler.
Melekler bu söz üzerine kanat çırpıp gökyüzüne yükselmişler.Tanrı katına çıkmışlar ,Duyduklarını gördüklerini anlatmışlar.
Tanrı hemen çok çok büyük bir çamur yoğurmuş . Hayvan yapıp dünyaya göndermeye başlamış. O kadar çok hayvan göndermiş ki bunlar dünyaya sığmaz olmuş.
İnsanlar bu seferde hayvan çokluğundan şikayetçi olmuş. Ama Tanrının yoğurduğu çamur yarısına bile daha gelmemiş.Tanrı kalan çamuru da insan suretinde hayvan yapıp dünyaya göndermiş.
Bu olaydan dolayı dünyamızda insan gibi görünmesine karşın hayvan gibi davrananlar çoktur
| |
(7 Yorum)
|
