|
Yazar Süreyya Türkoğlu
|
 | | | | Yokluk şeytanı kovuğundan çıkarır
| |
| Şehrin kirli iğrenç yüzü geceyle buluşur.Katran karası geceler ayaza gebedir.Sağnaktan boşanırcasına yağan yağmur sokağı yıkar.Ama çirkinlik ,pislik,kötülük,hala sokaktadır.Yağmurun gücü yetmez.Gecenin hapsettiği kötülükler beklemede.Karanlık basınca çirkinlik,pislik, kusar gece.
Sarhoşu , serserisi , tinercisi geceye siyahlık katmak için tetikte.
İblisler geceye aşıktır. sevdalıdır.Gecenin koynunda saklanır:Serseri bilinçsizce, iblisin uşağı olur. farkında değildir.Yokluk şeytanı kovuğundan çıkarır, geceye karışır içindeki irini döker.
Bir sarhoş boş sokakta yalpalayarak yürürken, bir serseri taş atıp sokak lambasını kırar ,boş içki şişelereini duvara çarpar.
Geceye siyahlık katar , yüreği karadır serserinin gece gibi .Katran bulaşmıştır yüreğine , öfkesini geceye saçar. Her kırdığı lamba daha karartır öfkesini.Sarhoşla serseri ayni sokakta buluşur. Ne sarhoş farkındadır sarhoşluğundan nede serseri , serseriliğinden. Sarhoş elindeki şarap şişesini serseriye ikram eder. İkram edecek başka bir şeyi yoktur.Sarhoş kayıp gitmiştir , evinin yolunu bulmakata zorlanacak yine. Serseri kırdığı lamblara mahçupmudur bilinmez.Sokaklar karanlığa gömülürken , o üstünü örtecek bir gazete parçasına mahkumdur
| |
(0 Yorum) |
