Bu aşk bu kadar mı acıtmalıydı
Bu denli mi yanmalıydı yüreğim
Seni seviyorum demeyi oysa çok istiyordum
Yapamıyordum
Yapamıyordum
Gözlerinde kaybolur
Ruhunda bulurdum kedimi
Dokunuşun hayata dair bir şiir gibi
Yokluğunsa ızdırap
Bu aşk bu kadar mı acıtmalıydı
Bu denli mi yanmalıydı yüreğim
Seni özlüyorum demeyi oysa çok istiyordum
Her nefesin
Ağzından dökülen her kelime
Benliğimle bütünleşirdi
Sadece seni
Sadece seni isterdi yüreğim
Hızla çarpan o yürek
Duracakmış gibi olurdu her ayrılışta
Bu aşk bu kadar mı acıtmalıydı
Bu denli mi yanmalıydı yüreğim
Seni istiyorum demeyi oysa çok istiyordum
Sen yoksun ya şimdi
Hayatım çok anlamsız
Gelsen yine
Gelsen özelime
Gözlerinin içi gülse
Benimle olsan keşke
Baksan bana
Derin derin
Sadece seni
Evet seni istiyor yüreğim
Seninle var olmak
Hayatı yaşamak
Seninle yaşlanmak istiyorum
Seni istiyorum
Seni özlüyorum
Seni seviyorum...

Okuduğunuz bu dizeler eminim çoğunuzu anılarınıza götürmüş ve bu duyguların size aşina olduğunu fark etmişsinizdir. Peki bu kadar sevip de, bu denli arzulayıp da "seni seviyorum, istiyorum özlüyorum" demekten alıkoyan nedir bizi? Karşı taraftan beklemek mi? Guru mu? Korku mu? Nedir? Bu kadar zor mu duygularımızı paylaşmak? Peki, söylememek ve paylaşmamak adına çektiğimiz bu ızdırabın amaç acaba nedir? Bu şekilde davranarak ne elde etmiş oluruz? Bu soruları kendinize hiç sordunuz mu? Peki sorduysanız cevabını bulabildiniz mi?

Bir düşünün, gerçek duygularımızı paylaşmadığımızdaki kayıp aslında ne kadar büyük. Bu aşk platonik olabilir ama karşılıklı da olabilir. Platonik bir aşk olduğu gerçeğini öğrenmek mi sizi korkutuyor yoksa karşılıklı olan bir aşkın varlığını kaybedebileceğiniz ihtimali mi? Ne kadar karışık ve ne kadar kafa karıştırıcı değil mi? Tüm bunlara aslında hiç gerek yok. Aşk paylaşıldıkça var olur. Paylaşıldıkça yaşanır. Diğer tercihler büyük bir zaman kaybı. Bir de şöyle düşünün. Ya hayatınızda hiç aşık olamasaydınız? Bu duygunun varlığından mahrum olarak hayatınız bir gün son bulsa? Ne kadar büyük bir kayıp değil mi? Ben derim ki; her duyguyu doyasıya yaşayın ve paylaşın. Sevgiyi, aşkı, acıyı, özlemi sıkılmadan, gurur yapmadan, çekincesiz paylaşın, çünkü ancak o zaman yaşadığınız anlar ve ruhunuzun güzelliğini fark edersiniz.

Sevgiyle kalın
Oya Attaroğlu