Hayata dair söylenecek pek çok söz delicedir. Özellikle Aşk başlıbaşına delilik değil mi?

Günümüzde pek çok kavram gibi Aşk için söylenenler anlamını yitirmeye başladı, değersizleştirildi. Bense hala var olduğuna ,hatta mutsuzluk olmadığına inananlardanım.

Aşk ve nefreti birbirine tamamen karşıt kavramlar olarak nitelemek , birine sahip olmak için diğerini tersi gibi düşünmek bence tamamıyla yanlıştır.Acı ve mutluluk aslında birbiriyle çelişmez.Birinin sonucunun diğerinin tersi gibi görülmesinden kaynaklanır.Aşkın nefrete dönüştüğü durumlar bir kanıt sayılamaz.Aşkın karşıtı, aşkın yokluğudur.

Duygusal ayrılıklar ve birleşmeler "ben" ve "sen" arasında oluşur. Ne "ben"i ne de "sen"i yok etmeden varlığını sürdürebiliyorsa, aşk vardır.

Neden "Mutlu Aşk Yoktur�" denilmekte, çünkü hikayeler hep birbirine kavuşamayan aşıkların hikayesidir.Leyla ile Mecnun, Romeo ve Julyet, Kerem ile Aslı, gibi. Diğer tarafta da "onlar ermiş muradına" diyip biter masal, çünkü mutlu aşk anlatılmaya değer bulunmamıştır. Aslında "Mutlu Aşk"ın hikayesi yazılmamıştır. Ve biz bunlarla büyüdüğümüz için, öğretilmiş çaresizliğimizle inanırız olmadığına.

Aşk, içten dışa yönelik bir dinamiktir.Çoğu kez, bu sürükleniş dıştan gelen bir şiddet olduğu biçiminde açıklanır.Kendiliğinde durmadan katlanarak çoğalan iç dünyamızdaki heyecan, gözü kapalı bir şekilde ısrarla varolabildiği noktaya kadar gitmeye çalışır.Aşkın, başlamış ve bitmiş olanları sıradandır.Aşkı yaşatmayı bilmek, iki kişinin kendilerine yaşama hakkı vermeleri, gösterdileri özen ve bağlılık ve en önemlisi - daha - diyebilmeleridir.

''Siz var olan şeyleri görür ve şöyle dersiniz: Neden?
Ama ben olmayan şeyleri hayal ederim ve derim ki : Neden olmasın? ''Bernard Shaw

Yaşamınıza bir anlam verin.

Derya AKKAYA
Yaşam Koçu