Hatunca.NET Psikoloji ve Kadin Sitesi
 
 
 

Ana Menu

Anasayfa
Bize ulaşın
Forum
Yardım
Reklam Ver

Psikoloji

Kişilik Bozuklukları
Genel Psikoloji
Yeme Bozuklukları
Tüm Psikoloji Yazıları

İçerikler

Çocuk ve Aile
Kişisel Gelişim
Tüm Yazılar
Arşiv

Psikoloji Testleri

Eğlence Testleri
Kişilik Testleri

Yazarlar

Perihan Yazıcı
Çiğdem Alper
Rüya Yüksel
İnci İlhan
Süreyya Türkoğlu
Dr. Meltem Kavcar Sırmalı
Erim Cebeci
Leyla Draman
Füsun Budak
Derya Akkaya
Şadan Hergüner
Ümran Akça
Özden Bayraktar
Tüm Yazarlar
 
Anasayfa arrow Tüm Yazarlar arrow Sureyya Turkoglu arrow Çalınan Umutlardı
 
 
Çalınan Umutlardı Yazdır E-Posta
Kullanıcı Oylama: / 2
KötüÇok iyi 
Yazar Süreyya Türkoğlu   

Küçük omuzlarına ağır bir yük binmişti , hayatları tuzla buz olmuş , umutları ellerinden alınmıştı.... Üstünü değiştiktan sonra , bulduğu bir çantanın içine kardeşine ve kendine ait giysiler koydu... , son kez odasına , kitaplarına bilgisayarına baktı...

Artık, hiçbirşey eskisi gibi olmayacaktı.
Simsiyah bir sayfa açılmıştı yaşamlara ...Ellerinde kelepçeler , başını tanınmamak için bir şalla örtmüştü.
İki yanında polislerle polis karakoluna götürülüyordu.
Araba polis karakolunun bahçesinde ilerledi ve ana giriş kapısının önünde durdu.
Bir araba daha vardı bahçeye giren.
Karmakarışık duygular yaşıyordu , kalbi sıkışmya başladı..
Gazeteciler fotograf almaya çalışıyordu , haber peşindeydiler..
Suç , çalıştıkları iş yerinden zimmetlerine yüklü miktarda para geçirmişlerdi...
Ertesi günkü gazetelerde haber çıktı fotografta kim oldukları belli olmayan iki kadın vardı. İş yerinin ismi , ve zanlıların baş harfleri.
Haber tez yayıldı. Zanlıların kim olduğu duyuldu.
Tanıyanlar hayatlarının şokunu yaşadı , duyduklarına inanamadı , inanmak istemedi. Belki bir yanlışlık var diye düşündü.
Tüm hayaller yıkıldı ,paramparça oldu bir kaç saat içinde.
Artık hiçbirşey eskisi gibi olmayacaktı...Karanlık dipsiz bir kuyuya düşülmüş gibi ..
Pişmanlık
Utanç
Keşkeler
Öfke
Zamanı geriye almak isteyecekler ama alamıyacaklardı.
Eşlerin hiç mi kabahati yoktu , onlarda ikinci dereceden suçluydu.
Para tatlı gelmişti, lüks yaşam cezbetmişti ..Ve olanlara göz yummuşlardı.
Hafta sonları eğlenceler , tatiller ,giyim kuşam , aldıkları maaşa göre değildi.
Lüks arabalarda geziyorlar , sınırsızca para harcıyorlardı.
Demediler ki bu para nerden geliyor diye..
Çocuklar hiçbir şeyden habersiz yaşarken tüm dünyaları yıkıldı.
Tuz buz oldu herşey.
İki oğlu vardı , oğlularını çok sevdiğini söylerdi..
Nası bir sevgiyse..
Onların düşeceği durumu hiç düşünmemişti..Okulları, arkadaşları, gelecekleri vardı.
Çaldığı paralarla oğullarına nasıl bir yaşam kurabileceğini düşünüyordu.
Çocuklar
Neye uğradıklarını şaşırdılar anlamaya çalıştılar.
Anneleri neden tutuklanmıştı.
Polis neden tutklandığını söylemişti, Henüz zanlıydı ,
Büyük olan , babasına hayatımızı mahvettiniz dedi , değermiyidi?
Adam pişkin pişkin ben birşey yapmadım dedi sadece..
İçinden kendi kendine kızıyordu. Keşke öğrendiğinde engel olsaydı ..Tüm bunları yaşamaycaklardı.
Mahkeme günlerce sürdü , yargılandı ve , hapis yatacaktı. Tüm mal varlığınada el konuldu.
Büyük oğlan mahkeme salonunda , annesine öfkeyle baktı..yanına gidip yüzüne tüpürdü.
Küçük kardeşini hatırladı , evdeydi..
Polis annesini tutkladığı gün , kendini dolaba saklamış ve derin bir sessizliğe gömülmüştü.
Konuşmuyor , duymuyordu..
Dünyayla bağlantısını koparmıştı..
Mahkeme salonundan dışarı çıktığında , yağmur yağıyordu.
Yağmurun şiddetine aldırmadan koşmaya başladı , koşuyor koşuyordu. Eve vardığında sırılsıklam olmuştu ...
Üşümüştü ,ıslanmıştı , eli titreyerek kapıyı açtı...
O kadar kızgındı ki , öfkesini , kızkınlığını ,eşylardan almaya başladı.Avazı çıktığı kadar bağırıyor , herşeyi kırıp döküyordu. Salonda kırılmadık eşya kalmamıştı.Herşey tuzla buz olmuştu , tıpkı hayatları gibi..
Yorgun düşmüştü..
Yere diz çöktü , katıla katıla ağlmaya başladı ..
Hıçkırıkları dinmeyecek gibiydi ,omzuna bir el dokundu.
Başını kaldrıp baktı , kardeşi , ağlıyordu.
Birbirlerine sarıldılar , sıkı sıkı kardeşine sarıldı ..
Sen üzülme sakın , ben varım dedi ona..
Abi , gidelim burdan dedi.. günlerdir konuşmayan kardeşi konuşuyordu..Ona daha sıkı sarıldı..
Evet gitmeliyiz , bu evde daha fazla kalamayız..
Küçük omuzlarına ağır bir yük binmişti , hayatları tuzla buz olmuş , umutları ellerinden alınmıştı....
Üstünü değiştiktan sonra , bulduğu bir çantanın içine kardeşine ve kendine ait giysiler koydu... , son kez odasına , kitaplarına bilgisayarına baktı...
Gözlerini sildi..
Kardeşinin elinden tuttu ...
Hadi kardeşim , yeni bir hayat bizi bekliyor dedi.
Evden çıktılar , karanlıkta kayoldular..
(0 Yorum)
 
   

Login Form

Merhaba, Ziyaretçi. Lütfen giriş yapın veya üye olun.
Temmuz 05, 2008, 08:21:52 am
Kullanıcı Adı: Şifre:
Kullanıcı adınızı, parolanızı ve aktif kalma süresini giriniz

Şifremi Unuttum

Linkler

Psikoloji
Kadın-Aile-Çocuk
Rehberlik-Danışmanlık
Diğer

Çiğdem Alper'in Psikoterapi Ofisi

Cigdem Alper's Psychotherapy Office