| |
|
|
Anasayfa  Tüm Yazarlar Sureyya Turkoglu Çocukluklarını yaşayamayan çocuklar
|
|
|
|
|
|
|
| |
|
|
Çocukluklarını yaşayamayan çocuklar |
|
|
|
Yazar Süreyya Türkoğlu
|
 | | | | Çocukluklarını yaşayaman yüzlerce çocuğun acısını yüreğimin ta içinde hissediyorum | |
| Ağustos sıcağında , bir öğle vakti kapım çaldı.
Yedi yaşlarında bir kız çocuğu , elinde bir baskül
Tartayım abla
Çelimsiz kara kuru bir kız
Üstü kir pas içinde..
Abla bir bardak su lütfen dedi
Yoruldum susadım,
İçeri den ona su ve yaptığım kurabiyelerden getirdim..
Ona yaptığının doğru olmadığını , kapı kapı dolaşmasının ,,bilmediği tanımadığı insanların evine gitmemesi gerektiğini söyledim.
Para kazanmam gerek dedi , evde annem kardeşlerim aç..
İsmi Sanem miş..
Sanem bu yaşında kendince sorumluluk almaya çalışıyor..
Baban nerde dedim
Kahvede çalışmıyor dedi
İçim burkuldu...
Nerde oturuyorsunuz
Söyledi arka sokaklarda bir mahalle
Bakımsız eski yıkık dökük evlerin bulunduğu sokaklar
Arka sokaklarda yaşam başkadır..
Kadınlar mutsuz, içleri buruk,..bakımsız, çoğunun okuması yazması yok
Erkekler umarsız
Çocuklar sokaklarda, yalın ayak üstleri perişan
Her biri ayrı öyküdür..
Yarı aç yarı tok...
Ailelerinin peşinden gelmişler buralara..
Yeni bir yaşam için
Yabancı oldukları bir kültür uyum sağlmaya çalışsalarda sağlıyamıyorlar.
Bir kız çocuğu yedi yaşlarında, Doğudan , bir köyden ailesiyle buralara gelmiş...Sözde daha iyi bir yaşam için.. Baba bütün gün kahvede, çalışmıyor .Anne evlere temizliğe gidiyor oda bulduğunda.. Dört çocuk ..per perişan..Başka iki aileyle kiraladıkları bir evde kalıyorlar..
Bir ev
Üç aile
Üç kadın
Üç erkek
On dört çocuk
Nasıl bir yaşam... bir odada tıkış tıkış bir aile.. Sanem için üzüldüm ,okula bile gönderilmiyor, eline bir baskül tutuşturulmuş ,şehrin en kalabalık caddelerinde dolanıyor.
Ayni gece saat onbirde Sanemi bizim arka sokakta gördüm. Cafelerin , lokantaların olduğu kalabalık bir cadde. Kaldırımda durmuş bir grup kadınlı erkekli grupla konuşuyor. Ertesi gün sosyal hizmetleri aradım. Sanem den bahsettim. Telefondaki kadın o kadar dertli ki...
Bu sizin haber verdiğiniz onlarca çocuktan sadece bir tanesi , başedemiyoruz dedi kadın.
Bazıları da çocukları sokağa terk edip gidiyormuş , haber verilen çocukları gidip kendileri kurtarıyormuş ve yuvada yer kalmamış..Kadın Sanemle ilgileneceğini söyledi..Ona adresi verdim..Daha sonra kadın beni aradı ve aileyi uyardığını söyledi..
Değişen pek birşey olmadı..Bu kez Sanemi en işlek caddenin kavşağında gördüm.Trafik ışıklarında duran arabalara mendil satmaya çalışıyor.Sanem şimdi sekiz yaşında ,yine sokaklarda bu kez yalnız değil yanında beş yaşındaki erkek kardeşiyle babanın sorumluğunu almaya çalışrken ,baba kahvede gün tüketiyor ,çocuklarının umudunu tüketiyor.Çocuğunun eve getireceği parayı bekliyor , hemde çocuklar birçok tehlikelere açıkken...
Kimbilir kaç Sanem daha sömürülüyor? Cehalet, sorumsuzluk ,umarsızlık , küçük bedenleri ruhları ezerken bu çocuklar kendilerini kurtaracak bir düş kuruyorlar.
Düş kurar Sanemler, Mehmetler, Ayşeler
Düşlerinde sıcacık yuvalar, sevgi dolu anneler babalar,
Okul yolu düşlerinde, defter ister kalem ister okuyup öğretmen doktor olmak isterler
Koca koca adamlar onların omuzlarından yararlanıp kahve köşelerinde çay kahve içip okey oynarlar , sonrada eve gelip bağırır çağırırlar, dayağıda eksik etmezler.
Üstüne üstlük git bana bakkaldan rakı sigara al da gel derler....
Beyler, bayanlar, bakamayacağız çocuklar dünyaya getirmeyin. Kız kısmı okula gitmez deyip onları ezmeyin cahil bırakmayın..Bırakın düş kursunlar bırakın okusunlar çocukluklarını yaşasınlar.
Sevgi dolu çocuklar yetişsin.
Sevgiyle | |
(0 Yorum) |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
