Çok oldu ayrılalı...Otuz yıl falan neredeyse....Bir çıkış çıktım ki.. gören afalladı...Bütün dünya beni bekliyordu..

Bir yanda bilinmeyenler....Bir yanda sıcak,güvenli korumalı babaocağı...

Bilinmeyene doğru uçtum...

Öyle hissediyordum ki ,bütün insanlar tanışmak için, bütün kitaplar okunmak ,bütün mekanlar görülmek için ,bütün şarkılar dinlenmek için beni bekliyordu...

Çok insanlar tanıdım...Çok güzel gecelerim günlerim oldu..Çook da badireler atlattım doğal olarak...

Üzüldüğüm, gözyaşı döktüğüm de oldu...Sevinçten mutluluktan havalara uçtuğum da....

Aşkın da en güzelini yaşadım..Doslukların da...Hiç düşmanlık görmedim.Ya da kimseyi düşmanım gibi görmedim.Bana kötülük yapabileceğini düşünmedim..... Kayıplarım ya da eksikliklerim sonsuz ve sınırsız özgürlüğümün bedelidir...Kazancım kayıplardan büyük oldu herzaman...

Herşeyi ” kendim istediğim için ve kendimce zamanı geldiğinde” yaptım... Sahip olamadığım birşey varsa biliyorum ki “yeterince istemediğim içindir “..

Para değil , insan biriktirdim..

Bir de kitaplarım , plaklarım ( doğru yazdım.. o pikapta çalınanlardan..),CD lerim , dostlarım ,kedim ve oğlum ...

Artık çok zenginim...

Eve dönüyorum..

11.11.2006