Yeniden merhabalar. Biraz ara oldu ama gecikmeli de olsa tatilin ikinci kısmını yazıyorum.

Kıbrıs`a ne zaman gelsem hep farklı hissetmişimdir. Kan mı çekiyor denir ne denir? Sonuç olarak belkide kimsenin bulamayacağı ya da bana özel duygular var Kıbrıs`da. Ama en güzelide kendimi evde hissetmekdi. Elbetteki gene çok şeyi bir araya getirip yapmaya çalıştım. Bazen mutlu ettim ve bazen mutsuz. Neden mı çünkü her zaman herkesi mutlu edemiyorsunuz. Herkesin kendine göre doğruları ya da kendine göre istekleri var.

Ama güzel olan ise dolu dolu 1 ay geçirmiş olmam. Hatta nasıl geçtiğini bile anlamamış olmam. Bir gözlem yansıtayım sizlere.

Benim için Kıbrıs önemli çünkü kişiliğimi kazandığım, 17 yaşımdan 22 yaşıma kadar yaşadığım ve bir çok şeyi görüp öğrendiğim yer. Herşeyden öncede Üniversiteyi okuduğum yer. Hani hep eğitimden bahsediyorum, önemini anlatıyorum ya. Budefa da bir başka açısını anlatıcam.

Evden Uzakta Okumak.

Kıbrısa gelen öğrenciler ilk başta inanılmaz bunalırlar, ne yapıcaz burası neresi, neden bu böyle değil, neden söyle değil vs. Bu olayları bayağı unutmuştum takii arkadaşım ve oğlu benimle tatil yapmaya Kıbrıs`a gelinceye kadar. Ki çocuk daha 9 yaşında olmasına rağmen bizim çocuklarımızı nasıl yüklediğimizi ve eğittiğimizi çok iyi anlattı bana. Her ne kadar bu olayı biliyor olsamda biz yetişkin konumunda olup söylememeyi tercih edip küsüyoruz ve bir daha oralara gitmiyoruz. Geldiğinde sakın Antalya ile karşılaştırma burayı dedim. Otele geldik ve burası çok güzel bir tatil köyü ormanın içinde. Aman allahım ne oldu beğenirsiniz, bir ağlama bir ağlama ne oldu burası otel değil. Evet otel değil,tatil köyü, burda böcek de vardır, sinek var, hayvanlar var. Evet o an anladım ki biz yapay dünyaların içinde çocuklarımızı büyütüp, onları doğallıktan uzakta, apartmanların içine hapsediyoruz. Herşeyin en iyisi ile lüks olmayı karşıtırıyoruz.

Bir haftanın sonunda çocuk doğa ile tanıştı ve sevdi. Hepimiz için güzel bir tecrübe oldu. Kıbrıs`a gelen öğrencilerde öyle, en azından parasal olarak belli seviyedeki ailelerin çocuklarılar ve apartmanda yaşamışlar sadece. Kıbrıs`in bakirliği ve sadeliğini anlamaları çok zor.

Halbuki bir anladıktan sonra, bir daha ayrılamıyorlar. Oranın saf ve temiz duyguları ile yaşamı harmanlayan insanları ki ne yazıkki buda değişime uğruyor. Keşke doğallığı tutabilsek ve koruyabilsek. İnsanların birbirine saygılı ve sevgili yaşadığı ortamları yaşatabilsek. Birbirlerine güven duyduğu ve herkesin birbirine "GUNAYDIN" dediği ortamları. Türkiye`de de köylerimiz öyle değilmidir ama giden kim yada düşünen kim? Biz artık şehirliyiz.

Gelelim evden uzakta okumaya, esasında en öneli hayat dersi. Çünkü herşeyin sorumluluğunu almak ve öğrenmek zorundasınız. Düşünün ki hala elektrik faturasını nasıl ödeyeceğini bilmemektedir bir çok gencimiz neden çünkü bir yapan var ve neden uğraşsın ki. Halbuki evden uzakta okuyan için hayat başlamış oluyor ve bütün bunları çok genç yaşlarda öğreniyorlar.

Birde aileler çocuklarının büyüdüğünü kabullenip onlara bu sorumluluğu yükleyebilseler. Evet eğer düşünüyorsanız çocuğunuzu göndermeyi, gönderin ve onun kendi kişiliğini kazanması için ona şans tanıyın. Yollarını bulucak ve hedeflerine ulaşıcaklardır. Onlara engel koymak size birşey kazandırmayacak, onları kaybetmekten başka. Eninde sonunda gidecek bırakın o yolları sizinle alsınlar ve aşsınlar. Bilsinler ki siz ordasınız ve başları sıkıştığında geri dönebilecekleri bir evleri yuvaları var. Ama onların başarısız olduğu için değil desteğe ve güç toplamaya ihtiyaçları olduğu için dönecektirler. İsde Aile olmak ve çocuklarınıza iyi bir gelecek sunmak daha başından onlara güvenmenize ve sorumluluğu vermeniz ile başlar.

Siz yapamamış olabilirsiniz ama bırakın çocuklarınız eğer bu gücü hissediyor ise yapsınlar. Yurtdışında gidip okusunlar ve öğrensinler. Siz sadece onlar için her zaman orda olduğunuzu hissettirin.

Eğer bu konuda endişeleriniz var ise bana yazın. Ben elimden geldiğince size endişelerinizi atlatmanızda yardımcı olucak bilgileri vermeye çalışırım. Önemli olan kendine güvenen, geleceğini belirleyebilecek, bilinçli gençler yetiştirmemiz. Herkesin bir rolü var bu hayatta. Siz kendinizinkini oynayın bırakın gençlerde kendi yollarını bulsun.

Eğer bu yazımı Kıbrıs`da okumuş arkadaşlar okurlarsa anlayacaklardır çok iyi ne demek istediğimi. Ama eksiğimiz bunun bizde kalması ve başkalarına aktaramamız. Çünkü orası başka bir kültür ve başka bir dünya. Bunu yaşamak ise bambaşka bir tecrübe.

Görüşmek Üzere….

SENEM