|
Yazar Ayşin Oya Attaroglu
|
 | | | | Zaman akıp geçti... hayatımdaki değişiklikler bir bir gelişirken ben neredeydim?... | |
| Yüzüme baktım aynada. tam orada evet yüzümün ortasında bir sürü çizgi belirmişti. gözlerimin altı çökmüş ve o güzel gülümsemeden eser kalmamıştı. 7.5 sene emek verdigim işimden de ayrılmıştım. bu benim çöküşüm mü yoksa yükselişim mi bilemiyorum fakat yılların benden alıp götürdüklerini ancak şimdi farkedebildim. şu an, evet aynaya uzun uzun baktıgım an hiç de iyi görünmedigimi fark ettim. o aynadaki yansıma maalesef bendim fakat bu degişimi hiç fark etmedim. Peki ya kızım, öyle bıcır bıcır konuşmayı ne zaman ögrenmişti acaba? dört yaşındaki kızım bana aşık olmaktan bahsediyor ve yuvadaki bir çocuktan "çok utandıgını" söylüyordu. Hay Allah, ne zaman bu kadar büyüdü de bu duyguları ifade etmeye başlamıştı acaba? Peki ya annem, çok genç görünmesine ragmen ruhunun o kadar yorulmuş oldugunu ve tatile ihtiyaç duydugunu nasıl olur da hiç kabul etmek, fark etmek istemedim. Kadıncagız 4 senedir bizimle yaşıyor ve kızıma bakıyor elbette dinlenmeye hakkı var peki ben kendimi bu kadar mı kaybettim. Hiç mi göremedim yada kabul etmek istemedim? Tüm bunlar olup biterken ben neredeydim. Buralarda degil miydim yoksa?..... | |
(0 Yorum) |
