Tuttuğum güneş mor ötesi izbe yol aşıklarından... Elveda renkli sabahı resmettiğim alışıklarından...Son günün şam vakti dökülürken neyden ebruya...
“elisa’ya”
Tuttuğum güneş mor ötesi izbe yol aşıklarından Elveda renkli sabahı resmettiğim alışıklarından Son günün şam vakti dökülürken neyden ebruya Bir bendim bir bendini aşan o leyladan masivaya Kimse kendi ferinden bakmadı iftirakın eflakına Efsunu tutan sitare gibi düştüm canın yongasına
Vakur edalardan geçtim bir de zehra bakışlardan Erişilmez gibi son durak bir huzme huzur sanılan Ararken muhsin-i heyuladan canımda özge leylayı Egomda gördüm sonunu istifleyen kapital deryayı
Ravzanın gülünü resmettim dolunayın halesinden Zahmet vermedi kimse sona tutunduğum zerafetten
