 | | | | Anneyim ben...Dünyaya geldiğimde anne demenin ne demek olduğunu annemi tanıdıktan sonra anlayan binlerce bebek anneden biriyim. | |
| Doğduğum ilk andan itibaren yanımda olan hatta beni doğurmak için 9 ay 10 gün bekleyen -halk arasında, tıbba göre 40 hafta- o kadının hayatımın anlamı ve benim onun için anlam olacağını o sıralar bilmiyordum. Karnındayken kalp atışlarını dinlediğim, sesini duyduğum kadını daracık yerimde sesimi duyurmak için tekmeliyordum. O beni hissettiği dakikadan bu yana sevgiyle karnına dokunuyor ve benimle konuşuyordu. "Canım kızım" kelimesini o kadar çok duymuştum ki o daracık yerde canım kızım diye taklalar atıyordum. Meğer canım kızım demek benmişim. Kendi kendime takla atıp durmuşum. Yerim dar gelipte dünyaya doğru yola çıktığımda ne benim gönderdiğim sulara ne de ağrılara aldırmamıştı. Canım kızım seni bir kollarıma alsam dediğini duymuştum dar bir tünelden geçerken. Sonra ben edepsizce çığlıklarımla ona anne anneeeeeee diye sesleniyordum. Ama etrafımdakiler beni rahat bırakmıyordu. Onlar benim üzerime geldikçe ben bastım ağlamayı. Çok ağlamış olmalıyım ki kesip ayırdılar beni ondan. Başımdan aşağı sular döktüler yıkadılar, gözüme ilaç sıktılar ellerinden gelen ne varsa bana yaptılar. Oysa ben az öncesine kadar ne kadar rahattım. Annemin sevgi dolu dünyasından hava boşluğuna düşmüştüm. Bir yandan da birileri bu bebek ınga ınga gibi değil anne anne diye ağlıyor diyordu. O an anladım anne demenin iyi bir söz olduğunu. Meleğim diyen kadını anne anne diyerek çağıracaktım. Hiç şaşırtmadı beni. Ne zaman anne dedim imdadıma yetişti. Ona elimden gelen ne varsa yaptım. Deli gibi süt içtim, göğsünü kanattım, karnım şişti ağladım, altıma çiş, kaka yaptım bana mısın demedi. Her anne deyişimde ortalığa anne çığlıkları attığımda sevgiyle beni kucağına aldı ve canım kızımın dışında söz duymadım. Yıllarca ben anne dedim o bana sarıldı. Ben onu kızdırdım o bana hiç kızmadı. Bir gün sadece sana söylediklerimi anne olunca anlarsın dedi gözyaşlarını tutamayarak.
Bir çocuk doğduğunda bir anne doğar demişti bir zamanlar. O olmasaydı ben hiç anne olmayacaktım. Yaşadıklarını yaşamayacaktım. Anne olduğum gün kız canım kızımı kucağıma aldığım ilk an annemin dediklerini anladım. Canım pahasına hayatımı adayacak ve onun mutluluğu için var olacak bir anneydim ben artık. Annem olmasaydı anne demenin ne olduğunu asla öğrenemeyecektim.
Annemin, Melisin annesinin (bu ben oluyorum) ve tüm annelerin anneler günü kutlu olsun.
Aşk ile,
Yeşim Şahin
www.yesimsahin.com | |
(0 Yorum) |
