|
Yazar Süreyya Türkoğlu
|
 | | | | Merhaba, Size yıllar önce yaşadıklarımı anlatmak ve paylaşmak istiyorum... | |
| Gelin kaynana arasındaki sürtüşme bugün var olmadı. Yüzyıllardır var..Kadın binbir zorluklarla dünyaya getirdiği , büyüttüğü oğlunu bir başka kadına kaptırdım endişesi yaşıyor. Ve onun hayatına karışmayı kendinde hak görüyor , onun evinide yönetmeye kalkıyor.Halbuki bilmiyor mu ki annenin yeri ayrı, eşin yeri ayrı...
Evlendiğimde henüz yirmi üç yaşındaydım..Eski kayınvalidem bize geldiği zaman dolapları açar içinden birşeyler çıkartır oraya buraya koyardı. Yada benim hoşlanmayacağım objeler getirir raflara dizerdi...Ses çıkarmaz o gidince onları yerlerinden kaldırır dolaba kordum..O yine geldiğinde ayni şeyleri yapardı...Bir süre sonra vaz geçti...Geldiği zaman oğlunu göremediğinden yakınır kendisine gitmediğini şikayet eder dururdu...Sabahları önce bana uğrar kahve içer sonrada oğlunun iş yerine giderdi...Bu her defasında tekrarlanırdı..Oğlu eve gelincede annemin selamı var bugün bana gelmişti derdi..Ben ses çıkarmaz içimden güler neden böyle yaptığınada bir anlam veremezdim...
Evlenir evlenemez hamile kalmıştım , hamile kaldığımdada kaynanam dişlerini biraz daha fazla göstermeye başladı..Önce çocuk için yapacağım hazırlıklara karışmaya başladı sonra ilk doğan bebeğin isim hakkının erkeğe ait olduğunu söylemeye ve isim bulmaya başladı..Sonuçta benim annemin buluğu ismi koyduk. Yine bana uğruyor sonra oğluna uğrayıp çocuğu aç bıraktığımı, bakmayı bilmediğimi söyleyip dolduruyordu. Tabii eve gelince kavga çıkıyordu..
Ben annesini gördüğünü anlıyordum...Ve tabii kız doğurduğum için de suçlayan kaynanam oldu.Bana suçlusun demişti eğer erkek doğurmuş olsaydın kocanı eve bağlayabilirdin...Bir kadını en iyi anlayabilen yine kadın olmalı diye düşüyorum ama an geliyorki en büyük kötülüğü bazen biz hemcinslerimizden görüyoruz..
Sağlıkla huzurla kalın..
Karamel | |
(0 Yorum) |
