bir sorunu olduğunu kabullenmek sorunun yarısını halletmektir canım. sen sorunun yarısını halletmişsin zaten. bundan sonrasını bir uzmana bırakacaksın. aileni düşünerek gitmek istememen son derece yanlış olur. çünkü onlar her zaman ve her daim senin iyiliğini ve mutluluğunu isterler.

şuda varki ilaçsız uzmansız da geçirebilirsin. çok zor olur ama olur. üstelik kendini daha güçlü ve iyi hissedersin. kendi çabanla sorunların üstesinden gelmek gücüne güç katar. ailene bırak kendini ve yazacaklarımı oku. kendinle savaşma, kendinin öğretmeni ol ve ona öğret, eksiklerini tamamla. mutluluk elini uzatıp tutacağın kadar yakın duruyor sana. hadi uzat elini.

senin yaşadıklarını gençliğimizde bizlerde yaşadık. ağlama krizlerini defalarca geçirdim. nedir nedendir bilmezsin. ama içinden gözyaşların bir nehir olup akmak istercesine telaşlıdır. sanki fışkırarak çıkarlar dışarı bir daha bir daha. sakinleşmek zordur ağlamak istiyorsundur çünkü. bir çocuğun şeker istediği kadar çok hemde. geçse bile durup durup bükersin dudaklarını bir bahane çıksada haykıra haykıra ağlasam yine diye.

 bende intihar etmeye kalkmıştım. sonrasını hiç düşünmeden. sonrasında ne olacaktı. benim üzerimi toprakla örteceklerdi aklına geldikçe bir ömür boyu annem babam ağlayacaktı. yani benimle birlikte onlarında üzerine ölü toprağı örtülecekti. sonra öğrendimki intihar öbür tarafta affı olmayan suçlar içinde. asla cennet kokusu bile duyamıyorsun. hatta iyi bir şey düşündüğünde yapmış gibi sevap kazanıyor kötü bir şey düşündüğünde günah kazanmıyorsun. bir tek intihar düşüncesi için günah defterin yazılıyor.

sonra düşündüm. hakikaten kendimi iyi hissetmiyorum. ama kurtulmaya çalıştığım dünyadan gidincede sonsuz bir işkence çekmek istemiyorum. ya galiba bu dünya intihar sonrası yaşayacağım öbür dünyadan daha kötüde değil. beni sevenler var. ben kendi içimde sıkılıyorum. ama sevenlerimi düşündüm öyle çokki. ailem yetiyor zaten. onlara doktora gitmek zulüm değil, benim ölümüm zulüm. ben onları seviyorken yok yere niye kendimi ateşe atayım niye onlarıda bu ateşte yakayım.

sonra etrafımdaki insanları inceledim. benim gibi acıkıp benim gibi tuvalete gidip benim gibi sevgilerini gösteriyorlar. onlardan farklı değilim. farklı olduğumu düşünüyorum sadece. faaliyetlere katıldım. başaramam mahçup olurum diye korkardım. kendime şaşırdım sonra. yapabiliyorum. bazılarında çok başarılı değilim. ama bazıları tam bana göre çok başarılıyım. kendimi tanıma fırsatım oldu faaliyetlerle.

inanç konusunda kendimi yetiştirdim. beni yaratandan korkmayı değil onu sevmeyi hemde tüm kalbimle sevmeyi öğrettim kendime.beni sevmiş övmüş yaratmış benim sahibim. annem beni severde o sahibi olduğunu sevmezmi dedim kendi kendime. böylece en karanlık sokaktada, yurttada, kısacası hiç biryerde sahipsiz ve yalnız kalmadım onunla birlikteydim. sırtımı ona yasladım. bu gün 37 yaşındayım ve sırtımı ona yaslamaktan hiç vaz geçmedim ve sırtımdan hiç vurulmadım.

öğretmenlerimin gözünün içine bakarak konuşmak için zorladım sonra kendimi. önce bakamazdım. çok zorlandım ama bir şeyi ne kadar çok yaparsan arsızlaşıyorsun. sonra öyle yaramaz ve çalışkan bir öğrenci oldum, sorularımla şaşırtmaya başladımki hocalar benim gözüme bakamaz oldu. bir şey sorarım cevap veremezler diye. baktımki bunu oyun haline getirdim. çok eğlenceli. akşamdan derslere sadece hocaları zorda bırakacak sorular hazırlamak için çalışır oldum. bir iki hocam itiraf ettiler üstelik. senin yüzünden ders çalışıp geliyorum artık diye. üstelik yazılı günü şöyle bir bakar sınavlardan yüksek not alır oldum. kendime hem eğlenceli bir oyun yaratmış, hem hocaların (zorlasam bile) gözüne girmiş, ailemin saygısını kazanmış, sosyal, faal, neşeli çıtır bir genç kız olup çıkmıştım. şimdi sıra sende. sende uzat elini. çıkış kapısı az ileride. dışarıda güneş açmış annen kek yapmış. kokusunu duyuyormusun.

hadi annenden ken yapmasını iste şimdi. onu mutfakta izle. ne büyük tat bu. annen yaşıyor ve sana kek yapıyor. annesi olmayan pek çok insanın hayalini sen canlı canlı yaşıyorsun. ne büyük lezet ne büyük tat. ne çok şanslısın seni şanslı kerata. hadi bakalım afiyet olsun.

çok teşekkürler çitçit...=)
ben itiharın günah olduğunu biliyordum ama bu kadar korkunç olduğunu bilmiyordum.
gerçekten bu kadar uzun bir cevap beklemiyordum hatta ne yalan söyleyeyim hiç cevap vereceklerini sanmıyordum.senin söylediklerini okuyunca şöyle bir daha kendime baktım zor olsada farklı birşeyler yapabileceğimi anladım gerçekten çok teşekkür ederim...