merhaba
bugün saat 08.30gibi uyandım.eşim işe geç kaldı zannettim,aceleyle onu uyandırdım ve bugün biraz geç gidebileceğini öğrendim ama uyanmıştık artık o hazırlanırken kahvaltı hazırladım balkona ama yine beni çok sinirlendirdi mutfağa doğru o nerde bu nerde diye bağırarak ve ortalığı dağıtarak...neyse güç bela sofraya oturdu bu kez de sofrada çok salak ve saçma bir nedenden tartıştık konuyu şuan hatırlayıp gülüyorum..
galiba bugünlerde biraz gerginim birsürü neden var tabii gergin olmamı sağlayacak(bulumik yaşam,depresif-negativist(!)düşünceler ve saplantılar,günlük yaşamın getirdiği stres vs..)...yinede o gittiğinde üzülüyorum saçma sapan şeylerle ve belkide kendime olan kızgınlığımla öyle davrandığım için aslında bunları düşünüp gün boyunca üzülüyorum ve daha kötü oluyorum ama yinede saçma yararsız bir alışkanlığa dönüşmüş ruhumda...
ona bir öpücük bile veremeden hoşçakal dedim sırf morali bozulsun diye sonra bu düşüncelerle sofrayı topladım bulaşıkları yıkadım dağılan mutfağa çeki düzen verdim...ve sonra banyo meselesine geçip midemide yıkadıktan sonra o pis histen kendimi kurtarmak için banyo yapıp  bilgisayarın başına oturdum...birazdan dışarı çıkacağım yine crea nın tavsiyesiyle dün yaptığım gibi kendimle pozitif konuşarak yürüyeceğim faturaları yatıracağım ve kusup kusmamayı değil doğayı yeşili görerek yapacağım bunları çünkü dün ilk kez hep gördüğüm ağaçları farkettim onlar ben kusmakla uğraşırken görünmüyordu bana ama dün gördüm ve gördüklerim karşısında büyülendim eskiden çok çok eskiden ben çocukken anneannemin bahçesine kilim serip ağaçları seyrederdim aşağıdan bakmak çok enteresan gelirdi bana bir ağaca...ve bulutlardan hayali oyuncaklar yapardım en iyi dostumla dün bunları anımsattı bana ağaçları görmem ve çok güçlü hissettim kendimi...teşekkürler crea lütfen hep böyle kal....

Saatlerdir günlüğe yazıp yazmama konusunda kararsızdım.Çünkü, dünkü yazımda bir başlangıç yaptığımı söylemiştim; fakat günün sonunu aynı kararlılıkla bitiremedim.Dünkü akşam yemeğimi(patates salatası ve çok az patlıcan) kustum.Size verdiğim sözü tutamadım!Bundan dolayı suçluluk hissediyorum.
  Bugün 06:50' de uyandım.Dünkü patatesin hepsini çıkarıp çıkaramadığımdan emin olamadığım için diyet ekmekten bile bir lokma bile almadan ekmeksiz bir kahvaltı yaptım.Bu arada ben salatalığı, domatesi, biberi falan kısmam.Onlardan bolca yerim.Çayla beraber böyle bir kahvaltı yapıp 8'e çeyrek kala evden çıktım.Dersaneye gittim.Biliyorsunuz dersanemin yaz kursu var.Bugün arkadaşlarımla çok eğlendim.Mutlu ders saatleri geçirdim.Öğlen eve geldiğimde annem ve kardeşim hazırlanıyorlardı.Çünkü; annemin bugün günü var.Ben de bolca meyve yedim.Önceden kafamda bugünün planını yapmıştım.Annem geç gelebileceği için önceden biber dolması pişirip koymuş.Akşam ondan yiyeceğimi sanıyor.Fakat ben ondan yiyemeyeceğimi, eğer yersem, gidip kusacağımı, yoksa vicdan azabından öleceğimi biliyorum.Neyse anneme onlar gittikten sonra süt içeceğime, akşamki yemekten de yiyeceğime söz verdim.Annem de inandı ve gönül rahatlığıyla kardeşimin elinden tutarak evden çıktı.Annem bilmiyordu ki, o yediğim meyve bugün vücuduma girecek olan tek gıda!...
  Önce küçük bir poşet aldım.Poşetin içine iki tane dolma koyup, evin dışındaki apartman çöpüne attım.Çünkü annem tencereden dolma azalmadığını anlarsa yemediğimi de anlar!Aslında yemek atmanın ne kadar günah olduğunu biliyorum; fakat kusarak bence zaten daha iğrenç bir günah işlemiş oluyoruz.En azından böyle yapınca kendime zarar vermemiş oluyorum!..
   Ama gerçekten süt sözümü tuttum.Zaten bir haftadır gerçekten kusmadan yarım yağlı süt içiyorum.Sütü bir güzel kaynatıp, tarçınla bir bardak içtim.(Tarçınlı sütü çok severim!)Sonra da yatana kadar hiç birşey yemeyeceğime yemin ettim.
   Odama geçip, bir saat ağır bir egzersiz yaptım.5 kiloluk dambıllı falan...Egzersiz yapmak yorucu ;fakat yediklerimden dolayı hissettiğim suçluluk duygusunu hafifletiyor.(Malum meyve yedim.)
  Akşam da gazetelerimi bitirmeyi, kitabımı okumayı, ve de bugün verilen haftasonu ödevlerime başlamayı düşünüyorum.Biraz da annemler gelmeden evişi yapmam lazım.
  Yemek atmak, annemi kandırmak falan hepsi onursuzca, iğrenç davranışlar!Biliyorum; ama lütfen bana kızmayın!Bunları hep kusmamak için yaptım.Beni ne olur yalnız bırakmayın, hoşçakalın!..

merhaba
bugün yine çok garip bi şekilde uyandım eşim gece boyunca bilgisayar başında olduğu ve gece hiç uyumadığı için ona kızdım aslında gerçekten o farklı bi kişilik bunu kabullenmem gerek onun iyiliği için yada farklı şeyler için o yaştaki bir kişiye kızmam yada onu yargılamam yaptırımd bulunmam söz konusu olamaz bunu yapmaya çalıştıkça daha çok yıpranıyoruz zannedersem neyse sonra bugün nöbetçiydi birlikte kahvaltı yaptık ve evden çıktı pazar günümüz rezil oldu yani:)ben o gittikten sonra yine yine kustum ve bir kaç ev işi yaptım....bugün çok boş geliyor bana gerçekten neden yaşıyoruz filan falan sacma sorular hergün aynı düzmece anlamıyorum anlayamayacağımı biliyorum..
herkese sewgiler...

Saat 7. Uykum kaçtı, bir saat önce uyandım. Doktora gideceğim birkaç saate, onun huzursuzluğu heralde..Bugün doktorların üzerinde durduğu ve bazı şeylerden şüphelendiği önemli tahlillerim çıkacak. Hormon problemim olduğu kesinleşti zaten, bugün de kemikler, smear testi gibi sonuçları alıcam. "Negatif bir şey çıkmayacak, çıksa da bu dünyanın sonu değil, artık birçok şeyin tedavisi mümkün, en büyük problemden kurtuldun" diye zihnime destek olmaya çalışıyorum..Ama bir yandan da bu aralar çok artan sırt-boyun ağrılarım, zaman zaman durduk yere uyuşan ve kasılan kolum, gece aniden uyandıran çarpıntılarım ve ağrıyan eklemlerim beni korkutuyor..Ve de hormon dengesizliğinden yine geciken ve inanılmaz sıkıntı veren regl düzensizliğim..Tekrar ediyorum, bunları yaşamak çok zor; normal bir kadının kendine dikkat etmezse 20-30 yıl sonra yaşayabileceğı problemler bunlar..Şuan kendinize verdiğiniz zarar düşündüğünüzden çok büyüyebilir. Sadece ve sadece kendiniz için kurtulun bundan! Hiçbir şey kurtulmaya çalışmaktan daha zor değil emin olun! Akşama görüşürüz..

Saat 4buçuk, doktordan geliyorum ama malesef tahliller tamamlanmamış >:(Stresin dozu bir gün daha arttı yani..Simgeciğim, önce desteğin için çok teşekkür ederim; ukalalık olur mu hiç! Ailem ve sizlerden başka kim daha iyi anlayıp destek olabilir bana! Ve gelelim sana; gerçekten harikasın! Telkinlerin faydasını çok göreceksin asla bırakma. Ve tabi ki hoşlandığın insanın sana karşı ilgisi kilonla alakalı değil! O zaman bütün mankenler çok mutlu mesut ilişkiler yaşayıp gidiyor olurdu! Ama seni anlıyorum; hepimiz zaman zaman kendimize fiziksel kriterler koyup ona göre davranmaya çalıştık, çalışıyoruz; çok büyük bir yanılgı! Çok iyi gidiyorsun, gittiğin yoldan asla sapma, gerçekten çok seviniyorum böyle güzel haberler aldığımda. Açıkçası, eskiden kimse ve hiçbir şey umrumda değildi; ama kendimi sevmeye ve değer vermeye başladığımdan beri aynı duygu başkalarına karşı da oluşmaya başladı; özellikle burada benimle çok benzer yaşamış insanlara karşı..Maneviyatım çok gelişti, ve bu bana çok huzur veriyor.
Yarına kadar yine doktor stresine devam ben..Şimdi havuz, gece de dışarı çıkıcam, görüşürüz, kendinize iyi bakın

selam arkadaslar.bugün saatimi sabah 7deye kurmuştum yürüyüşe gitmek için ama uyandığımda sabah 9.30du.annem ablam ve ben balkonda kahvaltı ettik.yine az yedim ama en azından bir yumurta yedim.öğlen doktora gittim.2aydır regl olamıyorum kadın doğumcuya göründüm.2.5ayda 10kilo verdiğmi duyunca çok şaşırdı bunun hiç sağlıklı olmadığını söyledi ve seni kimse uyarmadımı dedi.neler yedimi sordu.artık rejim yapma sakın dedi.ve ben sadece adet düzenlemesi için gitmiştim ama gözlerime baktığı an kansızsın dedi.hiç protein almamışsın balık ve et yemen gerekiyor dedi.tabi karbonhidratta almalısın dedi.kan sayımı istedi ve check up istedi.sonuçlarına bakarız ultrasona da girersin dedi.ve regl düzenleyici verdi.yani dr reglimden çok kansayımım ve vücudumun diğer değerleriyle ilgilendi.vücut dengen bozulmuş bukadar zayıflamaktan dedi.öğlen simit yemiştim ikindin dondurma.kendimce başarılı olmuştum bunları yediğim için.akşam çok az tavuk ve kabak alcaktım(tabi bu esnada benim drun dediklerine canım çok sıkkın)ne zamanki ablam salatayı yağsız ayırdımı gördü kıyamet koptu.benim küçüklükten beri ruhsal problemlerimden bıkmış.gidip tedavi olmalıymışım gerizekalıymışım ruh hastasıymışım.kan değerlerim düşükmüş ölüme gidiyomuşum ama hala diyeti düşnüyomuşum.okadar bağırdıki.yaklaşık yarım saat balkonda ağladım okadar kalbim kırıldıki.sonra azıcık yedim ve şimdi size yazıyorum benim dert ortaklarım.o an ağlarken yalnızca sizlri düşündüm çünkü başkası anlamıyor beni.ve ağlarken kaybolmak istedim ama ölmek ve bedenime verdiğim tahribat yüzünden cezalandırılımak değil.bir toz gibi olmak kaybolmak hiçbiryerde olmamak.belkide bir hastalığım çıkacak kontroller sonucu belkide şuan bile hastayım ve onun için sürekli halsizim.çok korkuyorujm bu yüzden.ama kilo almaktan da çok korkuyorum ne kadar trajikomik değil mi:( yediklerim bana göre çok ve eskiye göre çok ama hala az.kafam bomboş biraz uyumaya çalışıcam.sizleri seviyorum

Bugün de 7'de uyandım. Erken güne başlamak ne kadar güzelmiş! Ben hep geç kalkıp okula, işe nasıl gittiğimi bilmezdim. Kahvaltı zaten  yoktu, aceleyle giyin, apar topar saçını başını düzelt evden çık, yolda makyajını yap..Her sabah bu kabusu yaşıyordum. Ve işe gidene kadar zaten sınırlı olan enerjimin çoğunu bu telaşa harcıyordum. Beslenmem ve tabiki psikolojim düzeldikten sonra farkettiğim bir şey de erken kalkmaya başlamam; çünkü gece çok rahat uyuyorum, ondan sanırım. Yine daha önce gün çok zor geçerdi, çok uzun geliyordu; şimdi ise görüyorum ki yapacak o kadar çok şey varmış ki! Eskiden kalkar kalkmaz tatsız bir kahve ve sigara, şimdi ise bir bardak su-bütün vücudumu temizlediğini hissediyorum, sonrasında da 1 fincan süt. Bir saat sonra süper bir kahvaltı, o kadar güçlü hissediyorumki..
Yemekleri hep düşmanlarımız olarak görüyoruz aslında; tam tersi onunla arkadaş olabildiğimizde ise hep bizi destekliyor. Enerji veriyor, mutluluk veriyor; hatta o kadar güçlü ki hayata sağlıklı bir şekilde devam etmemizi sağlıyor. Her arkadaş gibi iyisi-kötüsü de var tabi; kötüsüyle seyrek, iyisiyle sık görüştüğümüz arkadaşlar gibi hani:)
Bugün yine kafamda yüzlerce plan var, kendimi dışarılara atmadan biraz gazete, kitap..Görüşürüz, kendinize sevgiyle bakın