herkesin hastalık nedeni farklıdır die düşünüorm.

eh evet hepimizin sebepleri bambaşka... böyle genellemeleri sevmiyorum mankenlere özendi zayıfladı, kendine güvensizdi onaylanmak için zayıfladı vs..

   Teresacım seni çok özledim. Sevgili crea umarım bundan sonra herşey daha güzel olur senin için.
   Bu arada kızlar Mehmet Öz'ün "Siz Diyettesiniz" kitabını mutlaka okuyun, Akdeniz Usulü beslenerek ve aralarda küçük kaçamaklara (30 gr. bitter çikolata v.s.) izin vererek, aç kalmadan zayıflanılmasını hedefleyen çok faydalı bir kitap.
   Hepinizi öpüyorum, kendinize iyi bakın

merhabalar;
ben yaziyorum arada bi kimse bana cevap vermesede. hayatim boyuncada oyle hep birileri bana ilgi gostersin diye bekledim.hep birileride beni dinlesin bana cevap versin istedim.ama hep dinleyen cevap veren ben oldum. hoss cevabim bile yeri geldi dinlenmedi yaa neyse. canim annem sadece o anladi beni dinledi ama simdi o da yok yanimda. telf da int de gorussemde yanimdaki gibi olmuyo iste. babam deseniz. ne zaman bisey soylesem dinlemeden sinirlenir,esime anlatsam o cizdigi dogrulaarinin disina cikmaz hep beni haksiz cikarir ve o kendi dogrularina benide surukler.. mecburen giderim ,sineye ceker otururum,kabul edemesemde. belki hep karamsar oldum.belki karamsarlik sevdirdi bana kendini ve artik kopamiyorum ondan. cunku  artik gulecek gozlerle bakamiyorum hayata. guzel bi yan goremiyorum hic bi an da. komik bi filmide korku filminide ayni gozlerle ayni duygularla izliyorum artik.ikisininde bana verdigi hic bi etki kalmadi. ne gulebiliyorum nede korkabiliyorum.
bu hastalik beni mahvetti. hayatimi ,gelecegimi,mutlulugumu,butun umutlarimi, yapmak istediklerimi,duygularimi,hayat sevincimi,sagligimi  kisaca herseyimi aldi elimden .bana ait ne varsa aldi goturdu. bi daha geri gelirmi sanmiyorum. sevdiklerimden uzaklastirdi onlarida benden.
herseyin farkindayim. bana kaybettirdiklerini en basta.buna ragmen her gun ayni seyleri yasamak oyle buyuk bi aci veriyorki.hergun biraz daha artiyo acim.ve nereye gidiyor benim sonum diyorum.bilmiyorum olume herhaldde. olmedikce kurtulamicam galiba. umudum kalmadi. anlatacak kimsemde yok ,zaten anlatamam utaniyorum kendimden igreniyorum. ..
her neyse ben yalnizim cok. ve umudum yok kendimden.umarim sizler iyilesirsiniz. .....

aslı
nasısın bugün??
ben iyyim, yine kustum, sabahtan beri yiorm, en son acaba pide mi istesem die düşünürken, gayet tokatı yapıştırdım kendime.. çünkü her yediğimi pide olarak düşünürsek, heralde 900. pidem olcaktı..
param bitti şekerim..
dışarı çıkamıyorm, hala pide pizza derdindeyim..
deli miyim yahu..  :p

şimdi ben yazından direk bariz bulimik insan dedim. hepmiz aynıyız, inan aynı hisleri bende hissediorm..

bu kısır döngünün içine battıkça batıyorz.
hep aynı şeyler..
bak şimdi sen duygularımı hislerimi kaybettim, sinirlenemiorm, kızamıyorm, sevinemiorm bile demişin yaa.
peki sence o hisler duygular nereye gitti...
ben söliyim hemen, klozete....
ne kadar hislerini içine atarsan, onlar içinde birikiip büyüyolar, ve klozete kustuğun şey aslında senin hislerin, sevincin, öfken, karamsalıgın, yaşam enerjin...

hepsine şifonu çekiosun... güzelim yaşantına..
sen deil ben de... ve bunu bilerek yapmak hepsinden daha cok acı veren zaten, yaptıgın için kendinden rahatsız oluyosun, ben nefret ediorm kendimden, ve yine aynı sey ... kendinden nefret ettiğin için yiosun bu sefer, yediğime bile hakim olamıyorm.. yiyp duruyorum, dur diemiorm bile, die kendinden raahtsız oluyosun ve daha cok yiosun, daha cok ...

şimdi bu rezil kısır döngüden kurtulmak için gercekten varını yogunu orataya koyman ve gercekten istemen gerekio.
ben cok istiyorum ama içimde sürekli bundan kacıyorm. cunku bu bi kurtuluş benim için, sorunlarla baş etme yöntemi olarak kusmayı seçmişim. şimdide bundan kurtulmaya çalışıyorm.. 
alıskanlık olmus bu,alıskanlıklar ne zor bırakılır biliosun dimi.

bütün hayatım bitti demişin, aynı durumdayım..
arkadaslarımla bulusamıyorm kuscam die, babam ne yedim ne yemedim hesap edio hergün, okula gidiorm, derslerdesürekli kurabiye bilmem ne yiorm, sora son 2 derse giremeden gidip eve kusuyorm..
dersleri kacırıyorm. arkadaslarımla buluscak zamanım kalmıo. sosyal hiç bi aktiviteye katılamıorm... yemege gidemiorm arkadaslarımla, aksam yemegi yiemiorm bile oturup cok sevdiim babamla...
ne anladım ben yasamaktan ...

ama geccek... neden ben diorm hep neden yani..
ama bunların hep bi sebebi var.. bunların hepsi bizi daha güçlü kılcak. daha cok sey öğretcek, hayata daha baska bakmamızı sağlıycak.


sen o kadar güçlü bi insansın ki, hayatında böle bi hastalıgı olusturabilmişsin... aynı sekilde, bunu yenede bilrsin.
ilk basta kendini sevmelisin...
bosver herkesi...
şimdi ilk olarak bi dön bak kendine, ve bişi yap kendin  için...
kücük bişide olabilr. ama sadece kendin  için olsun...

ps: ben böle bikbik konusurum.. ama bildiğim hiç bişiyi partiğe dökemedim..
ama yapcam.. şimdi kendime güvenme aşamasındayım...
eminim gectiğinde bomba olcak hersey...
sen de inan kendine.
bi kere gecsin iste...
gerisi gelir.. senin yazında kabullenmişlik okudum...
kabul mu ediosun böle yasamayııı.??

hadi canımm.
öperim... 

   

hmm. şimdi önümüze bakalım bence.
yani her dakika zaten yeni bir duyguyla bakmıyor muyz zaten hayata?
senin gibi hislerini anlatabilen birinin, böle güzel yazabilen birinin, duygularını yaşamadığını hiç sanmıyorm.
hem de öle güzel yaşıyorsun ki... ama hepsini içine atmışın anlaşılan, yan yazından onu çıkarıyorm çünkü, kimseyle konuşamıyorm, filan demişin. ee bişi paylaşcak biri olamyınca da, doğal olarak kendi içine atıyorsundur herşeyi...
içine de atabilrsin, önemli olan, bunları kabul etmen, kendini sevmen, bak şimdi duygularıı yaşamıyosam ne anlamı var demişin. oldu mu şimdi.

nie doktora gidemiyorsun, sana yardım edebilcek kimse mi yok??
bi psikiatrsite görünmek şart bana kalırsa. doğru bir yol göstermesi açısından, çünkü ne durumda olduğunu bilemeyiz aslında.

çalışıyor musun , hobilerin fln var mı, spor yapar msın, oturuyo musun bütün gün ? mesela biraz kendinden bahsetsene.
biz çok bahsettik, seni tanıyalım biraz da..

bence senn başaramıycaın bişi yok. istedikten sora, bu kadar biliçliyken he şeyi yapabilrsin.
ama dediğin gibi, benim de sorunlala baş etmek için başka bi yöntem bulmam lazım... sorun çözüm yöntemi olarak, bunu kabullenmiş olan bünyeme, yeni bişi ögretmem lazım.
bu sabah ilk defa kusmadım. gece kustum yine.
ama sabah kusmadıgım için ii hissediorm...
göbeğim şiş deil, ve gaz ım yok en azından. 
kısa film gösterimi varmış ama geç kaldım sanırım.
bi de cevaplamadan da geçmek istemedim. ne giysem hiç bilmiorm.

öperim 
     

merhaba asli,

en son yazdigini okuduktan sonra yazmadan edemedim. Ben de yazili olarak bir gunluk tutmuyorum. gmail'den kimsenin bilmedigi bir email adresi aldim. icimden gelen herseyi oraya yaziyorum. hatta yazdiklarimi tanriya yaziyorum. yardim istiyorum, icimden gelen herseyi ona anlatiyorum. basbayagi tanriya email gonderiyorum yani. delice gozukse de benim icin ise yariyor.

---

ben bu aralar cok stresliyim. ise basladiktan sonra daha dogrusu bayagi bir streslenmeye basladim. anladim ki adam olabilmek icin daha  bir firin ekmek yemem gerekecek 

eski gunlerime geri dondum gibi sanki. kendimi cok cirkin hissediyorum. kilo vermek istiyorum. hatta ilk kez hasta oldum 8 seneden sonra. atesim filan var. dusunun yani yediklerimi kustugum donemlerde bile hasta olmamistim. simdi kendimi cok kotu hissediyorum. hem fiziksel hem de psikolojik olarak. cevreme rol yapmaktan ve guclu insani oynamaktan biktim artik, kendim olmak istiyorum. ama cok zor geliyor bana kendim olabilmek. bu aralar yemege de saldiriyorum. 1-2 kilo almisimdir herhalde. neyse caniim, dunyanin sonu degil. (her ne kadar bazen oyle gozukse de..)

herkese kucak dolusu sevgilerimi gonderiyorum. yalniz degilsiniz.

-chi